ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΧΜΗ

Η πολιτική επιλογή μέρους της συντακτικής της επιτροπής, για την εκλογική μετάλλαξη της εφημερίδας, οδήγησε και στο τέλος της. Εμείς που δεν είχαμε “δημοτικές φιλοδοξίες” μέσα από την αιχμή, έγκαιρα (4/2006) αποχωρήσαμε από την εφημερίδα, καταθέτοντας το παρακάτω κείμενο, το οποίο δημοσιεύτηκε στην αιχμή με απαξιοτικά σχόλια της εναπομείνασας Σ.Ε.

Ο 4ος χρόνος της αιχμής σηματοδοτεί έναν κύκλο ζωής. Κύκλο καταξίωσης από φίλους και εχθρούς, σαν μια αριστερή αγωνιστική φωνή στην περιοχή. Το άνοιγμα και το κλείσιμο αυτού του κύκλου δεν έγινε ούτε αυθόρμητα, ούτε τυχαία.
Η αντιπαράθεση στην Συντακτική Επιτροπή που οδήγησε στην αποχώρησή μας, δεν είχε προσωπικό χαρακτήρα ούτε αφορούσε την " πολιτική ιδιοκτησία" της εφημερίδας.
Ήταν συμφωνημένο από την αρχή να μην μετατραπεί η ΑΙΧΜΗ σε δημοτική εκλογική παράταξη σε κανέναν δήμο. Εξ' άλλου στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, στο Μαρούσι, άλλοι από τη σημερινή Συντακτική Επιτροπή συμμετείχαν στο ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ, άλλοι στη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ,και άλλοι απείχαν ή ψήφισαν άκυρο ή λευκό. Αντίστοιχη ποικιλία επιλογών υπήρξε και στους γειτονικούς δήμους.

Ωστόσο πεποίθησή μας ήταν (και το επαναλαμβάναμε σε κάθε ευκαιρία ) ότι το μέλλον της εφημερίδας θα κριθεί στις επόμενες (2006) δημοτικές εκλογές. Η ώρα αυτή ήρθε και με έργα πια αποδεικνύεται τι εννοούσε και τι ήθελε να κάνει ο καθένας.
Όπως είναι ήδη γνωστό πριν λίγο καιρό συγκροτήθηκε η δημοτική παράταξη ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ από μέλη της συντακτικής επιτροπής της ΑΙΧΜΗΣ. Βεβαίως είχαν κάθε δικαίωμα να το πράξουν, καθώς και να προβάλουν τις απόψεις τους από την εφημερίδα. Η θέση για μη μετατροπή της εφημερίδας σε παράταξη, επιβεβαιώθηκε και μετά από αυτήν την εξέλιξη από όλες τις πλευρές.

Όμως στα τελευταία φύλλα - όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς - μεθοδεύτηκε μία άκομψη διολίσθηση που μετατρέπει την αιχμή σε παραταξιακό εκφραστή του παραπάνω συνδυασμού.
Στο φ.36 οι πέντε σχεδόν από τις 8 σελίδες της εφημερίδας πρόβαλαν την εν λόγω δημοτική παράταξη. Ταυτόχρονα οι φυσικοί αυτουργοί εξακολούθησαν να διαβεβαιώνουν ότι η εφημερίδα δεν θα γίνει όργανο της δημοτικής παράταξης, και κάθε μέλος της συντακτικής επιτροπής ατομικά ή συλλογικά, ισότιμα θα προβάλει τις θέσεις του για τις εκλογές , και για κάθε ζήτημα.

Τα λόγια πήγαν γρήγορα περίπατο όταν η παραπάνω κριτική (περί διολίσθησης) διατυπώθηκε γραπτά σε άρθρο στη μόνιμη σελίδα "τα γραπτά μένουν", και όταν διατυπώθηκε από άλλα μέλη της συντακτικής επιτροπής η θέση :

"Καμιά συμμετοχή στο εκλογικό χρηματιστήριο του δήμου Αμαρουσίου"

Τότε υπήρξε σαφής αλλαγή θέσης αυτών, που μέχρι πριν λίγο τάσσονταν δήθεν υπέρ της περιφρούρησης του χαρακτήρα της εφημερίδας.
Τα επιχειρήματα που επιστρατεύθηκαν είναι τόσο παλιά, όσο και οι κομματικοί μηχανισμοί που τα χρησιμοποιούν εδώ και δεκαετίες:

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΜΕ 2 ΘΕΣΕΙΣ! Εμείς δυσκολευτήκαμε να θυμηθούμε κάποιο φύλλο που η ΑΙΧΜΗ (εφημερίδα διαλόγου και δράσης) βγήκε με μία θέση. Τα φύλλα π.χ την περίοδο των βουλευτικών εκλογών, της Συνόδου της ΕΕ στη Θεσσαλονίκη κ.α βγήκαν με άρθρα και θέσεις όλων των κομμάτων της αριστεράς, πράγμα που θεωρήθηκε ( και ήταν) απολύτως φυσιολογικό. Η θέση αυτή είχε διατυπωθεί και γραπτά σε άρθρο της σύνταξης στο φ.8.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΑΛΛΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΕΚΤΟΣ του ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ! Το απερίγραπτο επιχείρημα ήταν ότι λόγω της εκλογικής καθόδου είναι εν δυνάμει αντίπαλοι. Εμείς βέβαια νομίζαμε, πως αν είναι αντίπαλοι, θα είναι για πιο σοβαρά ζητήματα από τις δημοτικές εκλογές. Γι' αυτό μέχρι τώρα και προβάλλαμε, και κριτική (και πολεμική πολλές φορές ), κάναμε στις θέσεις τους.

ΔΕΝ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΟΥΝ ΤΑ ΕΠΙΜΑΧΑ ΑΡΘΡΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ! Όπως αποφάσισε "η πλειοψηφία" (πιάσ τ' αυγό και κούρευτο)! Προφανώς η "πλειοψηφία" αποφάσισε εκτός συντακτικής και προέβη σε ανακοινώσεις με αντιπροσωπεία της!

Αυτά είναι πρωτοφανή πράγματα για την ΑΙΧΜΗ που ήταν πάντα ανοικτή στο διάλογο,ακόμα και στην πολεμική με όλες τις δυνάμεις αριστερής αναφοράς που δρουν στην περιοχή. Πολύ περισσότερο δεν τέθηκε ποτέ θέμα (και πως θα μπορούσε να τεθεί) για ενυπόγραφες θέσεις και απόψεις μελών της συντακτικής επιτροπής.

Οι μεθοδεύσεις που οδήγησαν στην εκλογική μετάλλαξη της ΑΙΧΜΗΣ, παρ'οτι θυμίζουν πρωτοετείς σε φοιτητικό αμφιθέατρο, είναι μεν ενδεικτικές αλλά τελικά δευτερεύουσες.

Δεν ακολουθήσαμε ποτέ, δεν ακολουθούμε και τώρα αυτό το δρόμο.
Το βασικό που μας χωρίζει είναι η αντίληψη και η πρακτική τους, ότι κάθε κίνηση ή δράση πρέπει οπωσδήποτε να εκφράζεται "πολιτικά" στις εκλογές, έστω στις τοπικές, και να αποκομίζονται τα ανάλογα πολιτικά οφέλη. Για την ακρίβεια εμείς θεωρούμε πολιτικά οφέλη την δράση σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, και κυρίως την οργάνωση του κόσμου που προκύπτει απ' αυτή τη δράση. Ζητήματα που βεβαίως δεν είναι καινούρια, και δεν εμπόδισαν ποτέ την ΑΙΧΜΗ, και να διεξάγει διάλογο ,και να συμμετέχει ακόμα και να πρωταγωνιστεί στη δράση που αναπτύχθηκε στην περιοχή (Πόλεμος Ιράκ, Ολυμπιάδα, Μall,κ.α.)

Με βάση τα παραπάνω ενημερώνουμε τους αναγνώστες ότι αποχωρούμε από την ΑΙΧΜΗ.

Διαχωρίζουμε τη θέση μας από τις τελευταίες επιλογές , που σύμφωνα με τις εξαγγελίες και την πρακτική τους, κάνουν ουσιαστικά την αιχμή όργανο της εκλογικής δημοτικής παράταξης ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ.
Οι φυσικοί και πολιτικοί αυτουργοί αυτής της μετάλλαξης πήραν την ευθύνη να ρίξουν την ΑΙΧΜΗ στην κάλπη,θεωρώντας ότι αυτό είναι για το καλό του κινήματος. Η εμπλοκή τους στη διάσπαση του τότε συνδυασμού ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ το 2002, και η αντανάκλαση αυτής της διάσπασης στο σύλλογο ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ, προφανώς δεν τους δίδαξε τίποτε.

Η Aιχμή άνοιξε έναν πρωτόγνωρο δρόμο, και κανένας (κυρίως οι αναγνώστες της όπως διαπιστώνουμε καθημερινά) δεν είναι διατεθειμένοι να βγουν απ' αυτόν. Η ανάγκη για εφημερίδα σαν την ΑΙΧΜΗ που θα προβάλλει την πραγματικότητα του κινήματος, και θα κρατάει ανοικτό το διάλογο πάνω σε αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα, είναι σήμερα ακόμα πιο επιτακτική.

Απρίλης 2006

Τα μέλη της συντακτικής επιτροπής της ΑΙΧΜΗΣ
Γιώργος Γκέτσης, Βαγγέλης Γονατάς, Άγγελος Θανάσουλας, Γιάννης Λαψάτης,
Φούλα Κουιρουκλή, Λουκία Κωνσταντίνου, Χρυσάνθη Κωστοπούλου,
Μιχάλης Ρέντζιος, Ανδρέας Σωτηριανίδης, Γιάννης Τσίχλας, Γιώργος Φωτίου

Αρθρο που ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ

H AIXMH ΕΚΦΡΑΣΤΗΣ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩN


Για την ΑΙΧΜΗ που βαδίζει στο 4ο χρόνο της ύπαρξής της, κλείνει ένας κύκλος ζωής. Κύκλος καταξίωσης από φίλους και εχθρούς, σαν μία αριστερή αγωνιστική φωνή. Βρίσκεται μπροστά στο άνοιγμα του επόμενου κύκλου που η πορεία του θα εξαρτηθεί από την εκτίμηση των όσων προηγήθηκαν και την απαραίτητη σύνθεση της πείρας, με τις σημερινές ανάγκες που προκύπτουν. Είναι προϋπόθεση για το ανέβασμά της σε ανώτερο επίπεδο.

Ποια είναι κατά τη γνώμη μας τα βασικά δεδομένα που επέδρασαν ώστε να είναι επιτυχής η πορεία της ΑΙΧΜΗΣ.
Έγινε προσπάθεια η ύλη να είναι άμεση μέσα από τη προσέγγιση των γεγονότων στις πηγές τους, τα όποια συμπεράσματα και απόψεις των άρθρων και των ρεπορτάζ να πατάνε πάνω σε αυτά τα γεγονότα, μέσα από αυτά να γίνεται η όποια γενίκευση με τις πολιτικές και ιδεολογικές προεκτάσεις που ο κάθε αρθρογράφος επιθυμούσε να δώσει. Οι αναγνώστες μας βρίσκουν στην ΑΙΧΜΗ ένα βήμα αυθεντικής έκφρασης γεγονότων και απόψεων, επιλεγμένων για να τροφοδοτούν την πολιτική συζήτηση και αναζήτηση που έτσι και αλλιώς διεξάγεται σήμερα στους κόλπους της αριστεράς.
Η ΑΙΧΜΗ δεν χρησιμοποίησε επαγγελματικά η κομματικά η παραταξιακά κριτήρια προκειμένου να "χρησιμοποιήσει" η να προσαρμόσει τα γεγονότα προς εξυπηρέτηση των όποιων πιθανών εκπροσωπούμενων συμφερόντων της -που δεν υπήρχαν με αυτή την έννοια - κάτι το οποίο είναι καθεστώς στο σύνολο σχεδόν του τοπικού τύπου, των ΜΜΕ και όχι μόνο. Αυτό δεν ήρθε σε αντίθεση με την αναφορά στη δράση των κομμάτων και την ανάλογη προβολή κομματικών θέσεων και αντιθέσεων, που βοηθάνε το διάλογο και ανεβάζουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών μας.

Οι περισσότεροι που ασχολούμαστε με την ΑΙΧΜΗ προερχόμαστε η ανήκουμε σε κόμματα της αριστεράς. Θεωρούμε λογικό να την αντιμετωπίζουμε σαν "πολιτικό χώρο", με τον όποιο τρόπο ο κάθε ένας προσδιορίζει αυτόν τον όρο. Θεωρούσαμε - εμείς όχι πλέον και θα εξηγήσουμε γιατί - ότι η ΑΙΧΜΗ δεν είναι μόνο μια "απλή εφημερίδα", αλλά ίσως και κάτι άλλο επιπλέον,( κάτι που είχε προφανώς ο κάθε ένας στο μυαλό του), και εμείς που ασχολούμαστε δεν είμαστε "αρθρογράφοι" ,αλλά σίγουρα κάτι άλλο επιπλέον. Το γεγονός αυτό αναδείχνει το πρόβλημα που υπάρχει στη κατανόηση του όρου "πολιτικός χώρος", από την οποία κατανόηση εξαρτάται σε κάποιο βαθμό και η πορεία της πολιτικής δράσης του καθενός σήμερα.

Εμείς προσπαθούμε να εξηγήσουμε την επιτυχημένη πορεία της ΑΙΧΜΗΣ ξεφεύγοντας από την παγίδα των διαδικασιών και των υποκειμενισμών, κρατώντας την ουσία. Προσεγγίζουμε τη πραγματικότητα η οποία έχει την δυνατότητα να επιβάλλεται ανεξάρτητα από τη θέλησή μας. Αυτή τη πραγματικότητα που έχει φέρει σε δύσκολη θέση όλα τα κόμματα της αριστεράς, τις εφημερίδες τους και τις μεθόδους τους. Οι γνωστές αυτές μέθοδοι λένε σε γενικές γραμμές ότι πίσω από κάθε πολιτική δραστηριότητα υπάρχει ο κινητήριος νους, που μπορεί να είναι ίσως κάποιο κόμμα, ή ιδεολογία, ή πολιτική πραχτική, ή σκέτος παραγοντισμός. Καμία δράση δεν μπορεί να γίνει χωρίς την ύπαρξη του "μεγάλου αδερφού" που παρακολουθεί την εξέλιξη και μπορεί σαν "υπέρτατος νους", να αξιοποιεί τα όποια αποτελέσματα της δράσης, κεφαλαιοποιώντας τα λεγόμενα πολιτικά οφέλη, και επίσης να δίνει τις πολιτικές προεκτάσεις κατά το δοκούν, έχοντας το δικαίωμα να παρακάμπτει ακόμα και την πραγματικότητα αν αυτή δεν του κάνει τα χατίρια. Αυτή την πραχτική την σπουδάσαμε επί σειράν ετών. Με τέτοια πραχτική "πολιτεύονται"τα σημερινά κόμματα και παρατάξεις, θυσιάζοντας στο βωμό των εκλογικών θεοτήτων ότι με αγώνες και θυσίες καταχτιέται στο κίνημα.

Η ΑΙΧΜΗ κατάφερε να σπάσει το κατεστημένο του τοπικού και κομματικού τύπου γιατί είναι ακριβώς μία "απλή" εφημερίδα". Μία "απλή εφημερίδα"που η πολιτική αντιεπαγγελματική ταυτότητα των συμμετεχόντων στην έκδοσή της, αποδεικνύοντας την ωριμότητά τους, ενίσχυσε έως τώρα αυτή την κατεύθυνση. Την κατέστησε πρότυπο πολιτικής εφημερίδας, σημείο πολιτικής και όχι παραπολιτικής αναφοράς, κατάφερε να είναι έξω από κάθε επαγγελματική η παραταξιακή διαδικασία, κάτι που φυσικά είναι αναφαίρετο δικαίωμα οποιουδήποτε κόμματος η παράταξης και των εφημερίδων η εντύπων που μπορούν να έχουν στη διάθεσή τους.

Σήμερα αποδεικνύεται πως αυτό το απλό είναι το πιο σύνθετο. Είναι δύσκολο να κατανοηθεί ότι αυτή η απλότητα, η αμεσότητα, η αυθεντικότητα, της ΑΙΧΜΗΣ είναι η κύρια αιτία της επιτυχούς πορείας της. Πορείας που κινδυνεύει να παρεκτραπεί από τη μετατροπή της σε παραταξιακό εκφραστή της δημοτικής παράταξης ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ. Η συγκεκριμένη δημοτική παράταξη έχει ασφαλώς το δικαίωμα να "αξιοποιήσει"την ΑΙΧΜΗ αφού το επιθυμεί, άλλωστε τα βασικά στελέχη της συμμετέχουν στην έκδοσή της. Επιδιώκουν να μετατρέψουν σε ψήφους την όποια επιρροή της ΑΙΧΜΗΣ, αγνοώντας προφανώς τον ορατό κίνδυνο αλλοίωσης των κύριων χαρακτηριστικών της αυτών που την καθιέρωσαν.

Είναι δύσκολο να κατανοηθούν οι απλοί λόγοι που η ΑΙΧΜΗ αποτελεί σπουδαία κατάχτηση για το αριστερό προοδευτικό κίνημα της περιοχής μας.
Εμείς παρά τις δυσκολίες θα προσπαθήσουμε να περιφρουρήσουμε την μεγάλη της κατάχτηση, να είναι εκφραστής των πραγματικών γεγονότων, και όχι υποκειμενικών παραταξιακών επιδιώξεων, κατά τα άλλα καθ όλα, θεμιτών και κατανοητών.

Μάρτης 2006

Β. ΓΟΝΑΤΑΣ
Γ. ΛΑΨΑΤΗΣ
Μ. ΡΕΝΤΖΙΟΣ
Α. ΣΩΤΗΡΙΑΝΙΔΗΣ
Γ.ΤΣΙΧΛΑΣ

Η θέση μας για τις δημοτικές εκλογές 2006 στο Μαρούσι

· Η συνοικία με την διαταξική της σύνθεση και την κυριαρχία του μικροαστικού στοιχείου, αποτελεί "πεδίον δόξης λαμπρό" για τον κοινοβουλευτισμό όλων των αποχρώσεων, και την απόρριψη της οργάνωσης τόσο του κόσμου για να παλέψει, ακόμα και των πολιτικών για τη δική τους οργάνωση. Έτσι έχουμε το Μέτωπο του ΚΚΕ, το Φόρουμ του ΣΥΝ, τον ΠΟΛΟ του ΝΑΡ, τη ΓΕΝΟΒΑ του ΣΕΚ, πιθανόν κ.α. Αυτά αποτελούν υποτίθεται και πολιτικά και μαζικά όργανα πάλης, μιας και κανένας δεν μπορεί να έχει ούτε από τα πρώτα, ούτε από τα δεύτερα. Αυτά τα σχήματα που λειτουργούν σαν μέτωπο οργανώσεων, ανένταχτων κλπ είναι υποτίθεται και πολιτικά και μαζικά όργανα και κορυφαία δράση πολλών σε τοπικό επίπεδο είναι η συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές. Κάνουν ενίοτε και κάποιες ενέργειες καμπανιακού χαρακτήρα. Κανένας άνθρωπος όμως δεν έχει τι να κάνει σε αυτά , πολύ περισσότερο τι να παλέψει, αν δεν είναι σαφώς πολιτικά τοποθετημένος στον αντίστοιχο πολιτικό φορέα και πέριξ. Αντίθετα η δική μας τακτική στην ΑΙΧΜΗ - που δεν ήταν Κίνηση Πόλης, αλλά Συντακτική Επιτροπή εφημερίδας - δεν επέτρεψε μέχρι τώρα να λειτουργήσει σαν Φόρουμ Οργανώσεων. Η γραμμή πάλης που εξέφρασε ιδιαίτερα την περίοδο του πολέμου και της ολυμπιάδας, είναι αποτέλεσμα κατ' αρχήν προσανατολισμού (προβολή χώρων, σωματείων, συλλόγων περιοχής) αλλά και συγκεκριμένων ενεργειών που πρωταγωνιστήσαμε να οργανώσει.

· Σήμερα πιο πολύς λαϊκός κόσμος βλέπει ότι οι μπουρδολογίες για τοπική αυτοδιοίκηση, τοπικές κοινωνίες, συμμετοχές κλπ είναι απλά τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα της περιοχής του , και όχι μόνο. Μη έχοντας τη δυνατότητα να αντιδράσει από θέση οργανωμένου κινήματος , τους φτύνει και ταυτόχρονα είναι διατεθειμένος να "αξιοποιήσει" την κάψα των τοπικών πολιτικών με κανένα ρουσφέτι για τα πιο μικρά, μέχρι τα πιο μεγάλα (δουλειά) προβλήματα της καθημερινής του ζωής. Ταυτόχρονα συνειδητοποιεί ότι σε πολλά από τα καθημερινά του προβλήματα, αντίπαλός του είναι ο Δήμος που σαν μακρύ χέρι του κράτους του τα παίρνει όλο και περισσότερο.

· Το ΚΚΕ (Δημοτική Ενότητα) ζητάει απλώς πολιτική ψήφο για να την καπαρώσει από τώρα για τις βουλευτικές εκλογές. Η υποτιθέμενη πολιτική ψήφος που ζητάει επιχειρεί να συγκαλύψει τη γραμμή συναίνεσης που υιοθέτησε την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τη γραμμή που εκφράστηκε με τη συγκέντρωση στην Κηφισίας για το κτίριο της ραδιοτηλεόρασης, η ΔΕ οδηγήθηκε στην γραμμή της αντίθεσης στα λόγια στην ολυμπιάδα, και στην προβολή του αιτήματος να μην ανοίξουν οίκοι ανοχής στο Μαρούσι την περίοδο των αγώνων. Πριν αυτή τη στροφή, και προφανώς όχι άσχετα με αυτήν προχώρησε σε "διαγραφές" (!?) από τη δημοτική κίνηση με την συναίνεση ( όπως τουλάχιστον δηλώθηκε) ή ανοχή του ΔΗΚΙ και της Κομμουνιστικής Ανανέωσης ! Ταυτόχρονα η απουσία της παράταξης από κάθε κινητοποίηση σε τοπικό επίπεδο που συμμετείχαν και οι άλλοι (Αιχμή , Κόντρα στον Καιρό, φορείς που δεν πρόσκεινται στο ΚΚΕ) , ολοκλήρωσε το σκηνικό.


. Ο ΣΥΝ συνθλίβεται μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και της γραμμής του Φόρουμ-ΣΥΡΙΖΑ, υιοθετώντας κάθε ”αντιστασιακή φωνή” απ' όπου και αν προέρχεται και για κάθε ζήτημα. Αυτό εκφράζεται και στη δημοτική του κίνηση ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ που προήλθε από τη διάσπαση του ομώνυμου συνδυασμού που κατέβηκε στις προηγούμενες εκλογές. Η απολίτικη αντίληψη για "σωτηρία της πόλης" και η αυταπάτη για το "παλιό-καλό Μαρούσι", που πέρασε και δεν ξαναγυρίζει, εκφράζει την μικροαστική αντίδραση του εξαπατημένου μικροϊδιοκτήτη που αγόρασε διαμέρισμα στο πράσινο Μαρούσι και βρέθηκε στην κόλαση της ολυμπιακής πόλης. Ωστόσο και σαν αποτέλεσμα της εσωτερικής κατάστασης του ΣΥΝ , μέλη του ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ συμμετέχουν και ενισχύουν τις κινητοποιήσεις που γίνονται στο Μαρούσι ενάντια στο Δήμο, την Ολυμπιάδα, το ΜALL,το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Πολλές φορές υπήρξαν και κοινές δράσεις με θετικά αποτελέσματα. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο ΣΥΝ στήριξε για χρόνια τη διοίκηση Τζανίκου, μέχρι την ίδρυση του ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ. Το μετέωρο βήμα του χώρου προς το ΠΑΣΟΚ είναι πιθανόν να εκφραστεί και σήμερα, αν δυνάμεις στο εσωτερικό του ΣΥΝ επιβάλλουν στην δημοτική κίνηση εκλογικές επιλογές (συνεργασία με ΠΑΣΟΚ ή "αντάρτες") που αντικειμενικά θα προωθήσουν την κεντροαριστερά και σε τοπικό επίπεδο.

· Ο πρόσφατα ιδρυθείς συνδυασμός ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ -. δεν μπορεί και δεν επιδιώκει να εκφράσει την όποια πάλη αναπτύχθηκε το προηγούμενο διάστημα, αλλά διατυπώνει τον πολιτικό καημό της ριζοσπαστικής αριστεράς, και τους ανοιχτούς λογαριασμούς με τον δις διασπασθέντα ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ που είχαν ιδρύσει μαζί με το ΣΥΝ. Είναι σχεδόν δεδηλωμένο ότι η δημιουργία του έγινε αποκλειστικά για προεκλογική χρήση.
Τα περισσότερα μέλη του συμμετέχουν στην ΑΙΧΜΗ (όπως και εμείς μέχρι
πρόσφατα ) και συμμετείχαν (όπως και εμείς) στις κινητοποιήσεις στο Μαρούσι.
Ωστόσο θεωρούν ότι πρέπει να μετατρέψουν σε ψήφους την όποια επιρροή
της αιχμής, ακόμα και αν το κόστος γι 'αυτό είναι η αλλοίωση των κύριων.
χαρακτηριστικών της.
Η μετεξέλιξη της αιχμής σε παραταξιακό εκφραστή του ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ είναι το τέλος της, και επιτρέπει σ' αυτούς που κατηγορεί να ισχυριστούν βάσιμα, ότι κάθε δραστηριότητα σε τοπικό επίπεδο δεν μπορεί παρά να έχει τελικό σκοπό τις τοπικές εκλογές. Η κατάληξη τελικά με “αριστερή” στροφή στον τοπικό κοινοβουλευτισμό, η αλλαγή με πραξικοπηματικό τρόπο του χαρακτήρα της αιχμής είναι αποκλειστική ευθύνη αυτού του συνδυασμού.
Είναι μία καθαρή επιλογή να θυσιάσουν την αιχμή για αμφίβολα εκλογικά οφέλη.
Όποια και αν είναι αυτά τα αμφιλεγόμενα εκλογικά κέρδη, που θα “επιδράσουν μελλοντικά στο κίνημα”, αυτό που σήμερα βλέπουμε είναι το ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ να ρίχνει την αιχμή μέσα στην κάλπη.

· Η θέση μας στο Μαρούσι για τις δημοτικές εκλογές δεν έχει να κάνει με γενική θέση συμμετοχής ή όχι σε όλες τις εκλογές ακόμα και τις τοπικές. Εξ' άλλου στο παρελθόν και συμμετείχαμε (Δημοτική Ενότητα) και απείχαμε (ΑΚΥΡΟ) για συγκεκριμένους κάθε φορά λόγους.

H θέση μας διατυπώνεται εξετάζοντας τα παρακάτω δεδομένα :

1.Η λαϊκή πάλη δεδομένης και της κοινωνικής σύνθεσης της περιοχής μας είναι πολύ μακριά από το να μπορεί να αξιοποιήσει τις δημοτικές εκλογές. Οι δυνατότητες που φάνηκαν την εποχή της ολυμπιάδας είχαν να κάνουν με την "αλλοίωση "της κοινωνικής σύνθεσης που προκάλεσαν οι δεκάδες χιλιάδες οικοδόμοι που δούλεψαν στα ολυμπιακά έργα και έφυγαν μόλις τελείωσαν. Οι άνθρωποι που με μία λογική δραστηριοποιούνται σε μαζικούς φορείς που αντιπάλεψαν την ολυμπιάδα, και φυσιολογικά θα έπρεπε να πρωταγωνιστούν στα δημοτικά "εγχειρήματα" κρατάνε αποστάσεις ασφαλείας ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ.

2. Oι 3 αριστεροί συνδυασμοί διεκδικούν από τους ψηφοφόρους το ρόλο του συνεπούς εκπροσώπου εντός ή εκτός δημοτικού συμβουλίου, αναμένοντας απ' αυτό την καλύτερη επόμενη μέρα για το κίνημα, που πιθανά θα είναι οι παραμονές των επόμενων εκλογών.
Η κυρίαρχη στην αριστερά κοινοβουλευτική αντίληψη και περί πολιτικής και περί κινήματος επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά με λόγια και με έργα από όλες τις
πλευρές.

3. Ο πιλοτικός δήμος Αμαρουσίου δεν αφήνει περιθώρια για τέτοιες αυταπάτες, δεδομένου και του συσχετισμού δυνάμεων. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι είναι αυτοί που αποφασίζουν για το δήμο, και τα κόμματα υλοποιούν.

Mε βάση τα παραπάνω η θέση μας είναι:


* Kαμιά συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία στο δήμο Αμαρουσίου.

* Συμμετέχουμε στις εκλογές παλεύοντας για την ενίσχυση
της γραμμής πάλης μέσα στο κίνημα.

- Για μείωση των δημοτικών τελών και έργα υποδομής στις λαϊκές περιοχές.
- Ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία στις επιχειρήσεις της περιοχής, στο ΜALL και
φυσικά στην επιχείρηση του Δήμου Αμαρουσίου.
- Για αποκαθήλωση όλων των καμερών παρακολούθησης στο Μαρούσι.
- Ενάντια στην αστυνομική αυθαιρεσία και τις σκούπες της αστυνομίας.
- Για κατάργηση των γραφειοκρατικών εμποδίων και άμεση νομιμοποίηση των μεταναστών
που ζουν και δουλεύουν στην ελλάδα.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
04/2006

Το μεγάλο μας τσίρκο !

Τό παρακάτω άρθρο δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα ΑΜΑΡΥΣΙΑ
στο Μαρούσι τον Ιούλιο του 2006.

Είναι συνήθως οι δημοτικές εκλογές στο Μαρούσι. Σ΄ αυτό συντελεί τόσο ο συνωστισμός των επίδοξων διαχειριστών του υπερτοπικού μας δήμου, όσο και η αδυναμία των λαϊκών δυνάμεων να αξιοποιήσουν τις δημοτικές εκλογές για να προωθήσουν τους δικούς τους στόχους. Η παρέμβαση της αριστεράς είναι αντίστοιχου επιπέδου. Ας μην ξεχνάμε ότι ο σημερινός δήμαρχος εκλέχτηκε πρώτη φορά με τη "δημοκρατική συνεργασία" του ΠΑΣΟΚ και του συνόλου της αριστεράς (τότε ΣΥΝ). Στο τότε σύνολο της αριστεράς συμμετείχαμε όλοι, και το τι θέση πήρε ο καθένας έχει απλώς ιστορική αξία, μιας και το αποτέλεσμα είναι που μετράει. Ας μην τολμήσει κανείς να πει σήμερα ότι δεν έχει σχέση με το “φόνο” , γιατί όπως όλοι ξέρουμε … τα γραπτά μένουν . Εξ' άλλου μέχρι και σήμερα υπάρχουν κατάλοιπα αυτής της "δημοκρατικής συνεργασίας".
Σ' αυτές τις συνθήκες η συμμετοχή στο εκλογικό χρηματιστήριο του Δήμου Αμαρουσίου , από θέση μάλιστα επίδοξου εκφραστή της λαϊκής πάλης, ολοκληρώνει το σκηνικό . Αυτή τη φορά μάλιστα το σύνολο της επίσημης αριστεράς, θα συνεισφέρει ( στο τσίρκο) με 3 (τρεις) ολόκληρους εκλογικούς συνδυασμούς !
Μητέρα όλων των μαχών θεωρεί προφανώς τις δημοτικές εκλογές στο Μαρούσι, ακόμα και η κατά τα άλλα “εξωκοινοβουλευτική “ αριστερά που συνεχίζει την έκδοση της εφημερίδας αιχμή από το φύλλο 37 . Η αιχμή είναι πλέον όργανο της εκλογικής δημοτικής κίνησης ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ. Παρ' ότι ήταν από την αρχή συμφωνημένο να μην γίνει η εφημερίδα δημοτική παράταξη. Γι' αυτό εξ άλλου συμμετείχαν και αγωνιστές πέρα από τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, τόσο από το Μαρούσι , όσο και από τους γειτονικούς δήμους. Η εκλογική μετάλλαξη της εφημερίδας μεθοδεύτηκε στη συντακτική επιτροπή με λογοκρισία (κόψιμο άρθρων) . Ανακοινώθηκε επίσης η απόφαση να μην δημοσιεύεται τίποτα που αφορά άλλη αριστερή πολιτική ή δημοτική κίνηση, εκτός από τον εκλογικό τους συνδυασμό. Αποτέλεσμα ήταν η αποχώρηση από την εφημερίδα 11 μελών της μέχρι τότε συντακτικής επιτροπής (Γ. Γκέτσης, Β. Γονατάς, Α. Θανάσουλας, Γ.Λαψάτης, Φ.Κουιρουκλή, Λ.Κωνσταντίνου, Χ.Κωστοπούλου, Μ.Ρέντζιος, Α.Σωτηριανίδης, Γ.Τσιχλας, Γ.Φωτίου).
Η νέα αιχμή είναι ενδεικτική της πορείας που θα ακολουθήσει η εφημερίδα σαν τοπικό παραμάγαζο μέρους (ΝΑΡ, ΜΕΡΑ, ΕΕΚ κλπ) της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Ακόμα και η νέα έδρα της εφημερίδας είναι πλέον τα γραφεία της δημοτικής τους κίνησης.
Κι εμείς αναρωτιόμαστε: Μα τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι ;
Tελικά έχει και παραέχει , αρκεί να μην είναι αλεπού !

Βαγγέλης Γονατάς

Ο αγώνας των εργατών της Coca C οla στην Κηφισιά

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, σε μερική νίκη οδηγήθηκε ο αγώνας των εργατών που κράτησε ένα μήνα με διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις, στη διάρκεια των οποίων δέχτηκαν την επίθεση των ΜΑΤ, όταν επιχείρησαν να κλείσουν συμβολικά την Εθνική οδό μπροστά στο εργοστάσιο. Όπως είναι γνωστό η εταιρεία είχε ανακοινώσει το κλείσιμο της παραγωγής στην Κηφισιά ,καθώς και άλλων μονάδων στην επαρχία.
Μετά την αντίδραση που ‘όπως ήταν φυσικό προκλήθηκε, δεσμεύτηκε να μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού στο νέο εργοστάσιο στο Σχηματάρι.
Ένα μέρος των εργαζομένων (30-35) πήρε το “πακέτο” ( υψηλή αποζημίωση) που έδινε η εταιρεία, και αποχώρησε οικειοθελώς. Έμειναν να απολυθούν 4, που όμως δεν το δέχτηκαν οι εργαζόμενοι, συνέχισαν τις κινητοποιήσεις και τελικά η εταιρεία δέχτηκε να τους μεταθέσει σε γειτονικές μονάδες, καλύπτοντας τα οδοιπορικά έξοδα και δίνοντάς τους το εκτός έδρας επίδομα.
Γ.Π

450 εργαζόμενοι του Δήμου στα δικαστήρια

Όπως έχουμε ξαναγράψει το εργασιακό καθεστώς στο Δήμο Αμαρουσίου είναι τέτοιο που “χάνεται η μπάλα” ακόμα και για το απλό ζήτημα ποιο είναι ακριβώς το πρόσωπο του εργοδότη.
Υπάρχει το κατ’ αρχήν το μόνιμο προσωπικό (καθαριότητα, υπηρεσίες κλπ).Υπάρχουν μετά οι δημοτικές επιχειρήσεις, και τέλος υπάρχει η μεγάλη εφεύρεση του “Οργανισμού Εργασίας του Δήμου”. Oι περισσότερες προσλήψεις παρακάμπτοντας τις διαδικασίες του
ΑΣΕΠ γίνονται μέσω αυτού του οργανισμού.

Πάνω από 1.000 εργαζόμενοι έχουν προσληφθεί έτσι με συμβάσεις αορίστου χρόνου μεν, αλλά αυτό είναι σχετικό γιατί η εταιρεία λήγει το 2009, και αν δεν παρατείνει τη διάρκειά της παύει να υπάρχει το νομικό πρόσωπο του εργοδότη, άρα δεν υπάρχουν και οι συμβάσεις.
Ο Οργανισμός Εργασίας “εκχωρεί” το προσωπικό του στις δημοτικές επιχειρήσεις και στα νομικά πρόσωπα του Δήμου για εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, που υποθέτουμε – χωρίς να είναι σίγουρο- ότι προβλέπεται με συμβάσεις ανάθεσης έργου ή άλλες. Εκατοντάδες εργαζόμενοι δουλεύουν έτσι πολλά χρόνια στο Δήμο.
Πρόσφατα 450 απ’ αυτούς προσέφυγαν στα δικαστήρια ζητώντας να αναγνωρίσει το δικαστήριο ότι ο πραγματικός εργοδότης τους είναι ο Δήμος, αφού η δουλειά που κάνουν καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δήμου.
Ο Δήμος μέσω των δικηγόρων ζητάει διαρκώς αναβολές, θέλοντας όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό να τραβήξει το θέμα μέχρι τις εκλογές, και να κρατάει τους εργαζόμενους σε ομηρία και ανασφάλεια για τη δουλειά τους. Ωστόσο ένα μέρος από τις προσφυγές θα εκδικαστεί στις 18 Σεπτέμβρη, και έτσι κι’ αλλιώς θα υπάρξουν στους εργαζόμενους στο Δήμο.

Β.Γ

Caballeros

Μοτο-διαδήλωση κούριερ,ντελιβεράδων !

 Το Σάββατο 26/2 στις 12 το μεσημέρι εκατοντάδες εργαζόμενοι σε κούριερ,ντελίβρι, και εξωτερικοί υπάλληλοι συγκεντρώθηκαν με τα μηχανάκια τους στο άγαλμα της Αθηνάς στο πεδίο του Αρεως διαδηλώνοντας για τις συνθήκες εργασίας αυτού του πολυπληθούς “ κλάδου”  στον οποίο απασχολούνται κυρίως νέοι και έχει ίσως τον μεγαλύτερο αριθμό εργατικών ατυχημάτων που πολλά απ’αυτά  δεν καταγράφονται σαν τέτοια αλλά καταχωρούνται σαν τροχαία. Ταυτόχρονα είναι απο τις πιό χαμηλά αμοιβόμενες δουλειές, με μεγάλο ποσοστό ανασφάλιστης εργασίας.

Η εντυπωσιακή πορεία  με τα μηχανάκια  που οι αναβάτες τους κρατούσαν πολύχρωμες σημαίες που έγραφαν το πρωτότυπο όνομα που υιοθέτησαν caballeros ,διασχίσε τους κεντρικούς δρόμους  της Αθήνας και θυροκόλησε τη Διακύρηξη τους στο Υπουργείο Εργασίας.

O ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

Μεγάλη επιτυχία είχε η πρώτη ετήσια συνεστίαση του Σωματείου των εργαζομένων
στη Δημοτική συγκοινωνία του Δήμου Αμαρουσίου, που έγινε στο στις 4 Μαρτίου.
Στην κατάμεστη αίθουσα του ΤΟΛ οι εργαζόμενοι ,οι οικογένειές και οι φίλοι τους διασκέδασαν μέχρι πρωίας .Όπως ήταν φυσικό παρουσία δήλωσαν και αρκετοί υποψήφιοι-σωτήρες, καθώς οι εκλογές κοντοζυγώνουν και οι εργαζόμενοι στο δημοτική συγκοινωνία αντιμετωπίζουν τα γνωστά εργασιακά προβλήματα , με κυριότερο αυτό της αναγνώρισης της ειδικότητάς τους, καθώς όπως είναι γνωστό οι περισσότεροι έχουν προσληφθεί μέσω του Οργανισμού Εργασίας του Δήμου σαν ανειδίκευτοι.

Ποιοί "εκλέγουν" το δήμαρχο

Πριν λίγο καιρό ο δήμαρχος της Ολυμπιάδας αποχώρησε απο το ΠΑΣΟΚ οταν τα δικαστήρια ακύρωσαν την παύση που του είχε επιβάλει ο περιφερειάρχης.
Αμέσως μετά άρχισε το παζάρι ταυτόχρονα με ΠΑΣΟΚ & ΝΔ. για να πάρει το "χρίσμα".

Στη συνέχεια αφού εγκαινίασε το ιδιωτικό αμερικάνικο πανεπιστήμιο , σε κλίμα γενικής ευφορίας για το Μall, ανακοίνωσε στον τύπο ότι θα είναι υποψήφιος και θα ξαναπάρει το δήμο.
Λίγες μέρες μετά πραγματοποίησε (;) ηρωική έξοδο,δηλώνοντας σε νέα πανηγυρική συνεδρίαση του Δ.Σ για τα ολυμπιακά ακίνητα, ότι τελικά δεν θα είναι υποψήφιος..
Μία απερίγραπτη φιλολογία ξεκίνησε για τους λόγους της απόσυρσης.
Αλλοι μιλάνε για κατάρευση υπό το βάρος των σκανδάλων,παρανομιών και αυταρχικής αντιλαικής διαχείρισης.
Αλλοι για την ογκούμενη λαική δυσαρέσκεια που κανένα απο τα δύο μεγάλα κόμματα δεν θέλει να μοιραστεί μαζί του.

Αλλοι για μήνυμα του δικαστικού κυκλώματος προς την κυβέρνηση ότι δεν θα ανεχθεί άλλο την συνεχιζόμενη - με την "έρευνα" για το παραδικαστικό απαξίωσή του.
Ολα αυτά είναι πολύ λίγα και επιφανειακά.
Αν λογιστικοποιήσουμε το δήμο Αμαρουσίου και στο τζίρο του προσθέσουμε τα ολυμπιακά έργα και τα παρελκόμενά τους , την κατασκευή του Τhe Mall, την ραγδαία αύξηση της αξίας της γής στην περιοχή, το νούμερο που θα προκύψει θα είναι πολύ δυσανάλογο με τις παραπάνω προσεγγίσεις.
Φτάνει να αναλογιστούμε ότι στο Δ.Σ του Αθήνα 2004, δεν μπήκε ο δήμαρχος Αμαρουσίου εξ'αιτ'ιας του …Σπύρου Λούη !.

Είναι λοιπόν προφανές ότι τον δήμαρχο στο Μαρούσι δεν τον επιλέγουν ούτε τα κόμματα, ούτε οι τοπικοί μηχανισμοί, ούτε οι φιλόδοξοι παράγοντες, και βεβαίως ούτε ο κυρίαρχος λαός που καλείται να επικυρώσει τις ήδη παρμένες αποφάσεις.
Το δήμαρχο τον επιλέγουν οι μεγάλοι οικονομικοί και κατασκευαστικοί όμιλοι που ροκανίζουν τα φιλέτα της υπερ-τοπικής περιοχής μας τα τελευταία χρόνια με την αμέριστη υποστήριξη κράτους - κυβέρνησης .
Η απόσυρση Τζανίκου - αν τελικά- και με όποιον τρόπο πραγματοποιηθεί σηματοδοτεί ξαναμοίρασμα της τράπουλας ανάμεσά τους, και πιθανό συμβιβασμό στην λυσαλέα πάλη μεταξύ τους.
Αυτό το σικέ παιχνίδι δεν μας αφορά.
Σήμερα ειδικά που περισσότερος λαικός κόσμος καταλαβαίνει ότι οι μπουρδολογίες για τοπική αυτοδιοικηση,τοπική κοινωνία, συμμετοχή κλπ είναι απλά τα μεγάλα και μικρά συμφέροντα της περιοχής του- και όχι μόνο.

Σήμερα που ο εργαζόμενος, συναντά τον δήμο όλο και περισσότερο στην καθημερινότητά του σαν μακρύ χέρι του κράτους, που του τα παίρνει όλο και περισσότερο.
Ετσι οι δημοτικές εκλογές στο Μαρούσι, έχουν ενδιαφέρον περισσότερο για το χρηματιστήριο, παρά για τους εργαζόμενους και το λαικό κόσμο.
Η λαική πάλη - το δικό μας χρηματιστήριο - είναι πολύ μακριά απο το να επιδράσει στις εξελίξεις στα δημοτικά.
Ας ασχοληθούμε με αυτήν λοιπόν.
Και ας αφήσουμε τις φούσκες και το χρηματιστήριό τους σε αυτούς που πραγματικά καίγονται για τις επενδύσεις τους.
Οικονομικές, πολιτικές, ακόμα και ιδεολογικές !

Β.ΓΟΝΑΤΑΣ
Μ.ΡΕΝΤΖΙΟΣ
Α.ΣΩΤΤΗΡΙΑΝΙΔΗΣ
Γ.ΤΣΙΧΛΑΣ

business meeting και ολίγον … πολιτική !

Ο διευθύνων Σύμβουλος της ΔΗΜΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ Α.Ε κατά την πανηγυρική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου  επιχείρησε να αποδείξει την ορθότητα των επιχειρηματικών επιλογών του  όσο αφορά την σύμβαση του δήμου με το Λάτση για την ανέγερση του ΜΑLL.

Αφορμή  ήταν η δικαστική επιτυχία τους, κατά του  επιχειρηματικού ομίλου που ήθελε να φτιάξει το Mall  αυτός και όχι ο Λάτσης..

 Φυσικά το δικαστήριο δικαίωσε τους Τζανίκο-Λάτση. Διαφορετικά τι θα γινόταν ; 

Θα γκερίζαν το Mall-Λάτση  και θα χτιζόταν Μall-Ανταγωνιστή Λάτση ;

 Όμως  στη γλώσσα των Α.Ε  αυτό σημαίνει δικαίωση. Τι κι'αν έχει βουίξει ο τόπος για σκανδαλώδεις νόμους,συμβάσεις,περιβαλοντικές καταστροφές; Τι κι'αν στο βωμό των κερδών τους χιλιάδες εργάτες ληστεύτηκαν κατά την κατασκευή του εμπορικού κέντρου;. Τι κι'αν ο αλβανός οικοδόμος  DALIP DOKA δολοφονήθηκε στο κάτεργο, εξ'αιτίας των ελλειπών μέτρων ασφαλείας ;. Τι κι'αν σήμερα οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις του Μall δουλεύουν σε συνθήκες υπερ-εκμετάλευσης και παραβίασης της εργατικής νομοθεσίας ;

Aυτό στη γλώσα των Α.Ε  αποτελεί στοιχείο του κόστους. Και το κόστος δεν είναι κάτι ευχάριστο, γι'αυτό οι ΑΕ δεν έχουν λόγο να το μνημονεύουν ιδιαιτέρως.

Aντίθετα έχουν λόγο να πανηγυρίζουν το θρίαμβο του νόμου, του δικού τους νόμου (νόμος είναι το δίκιο του πελάτη). Οταν ο ίδιος νόμος δεν τους δικαίωσε προσωρινά (Απόφαση ΣτΕ) δεν κόλωσαν καθόλου,απλώς έφτιαξαν καινούργιο νόμο!  Πολύ απλά Κυβέρνηση - Επιχειρηματίες - Δικαστήρια-Αστυνομία-Δήμος έπαιξε ο καθένας το ρόλο του χωρίς πολλές-πολλές φανφάρες.

Αν εξαιρέσει κανείς τις αντιδράσεις κατοίκων και φορέων, που  πολύ θα 'ηθελαν οι μέτοχοι να μην είχαν διαταράξει το πανηγυρικό της ημέρας ,το  υποτιθέμενο δημοτικό συμβούλιο ήταν πολύ αποκαλυπτικό.

Ηταν ένα πραγματικό business meeting !

Με βαρυσήμαντη οικονομική ανάλυση του διευθύνοντος συμβούλου!

Mε τους οικονομικούς του πίνακες,τις διαφάνειες, τα κεφάλαια,τα κέρδη !

Το μόνο που δεν έγινε ήταν η έγκριση του ισολογισμού απο τους μετόχους!

Ομως η "συνεδρίαση" είχε και πολιτικά παραλειπόμενα, γιατί η πολιτική ως γνωστόν πάει με όλα, σαν την coca-cola !

Παραλειπόμενο 1:  O δήμαρχος αποκάλεσε τους διαμαρτυρόμενους κατοίκους φασίστες,κατηγορώντας τους για έλλειψη δημοκρατικής συμπεριφοράς. Δικαίως βέβαια, γιατί στην ΑΕ ΔΗΜΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ, όπως και σε κάθε ΑΕ τα πάντα μετριώνται με δις.

Ακόμα και το δημοκρατιλίκι. Που να βρούμε  λοιπόν εμείς τόσα δις να συναγωνιστούμε, το ΔΗΜΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΑΕ στο δημοκρατιλίκι !

Παραλειπόμενο 2:  Ο πρόεδρος του "δημοτικού συμβουλίου" αφού έκανε και αυτός το μάθημα δημοκρατίας του, με ύφος στρατοδίκη απείλεισε να εκενώσει βιαίως της αίθουσα!

Προφανώς για δικούς του λόγους,  πειράχτηκε που αποκαλέστηκαν οι διαμαρτυρόμενοι φασίστες.

Παραλειπόμενο 3:  Ο  δήμαρχος όπως συνηθίζεται  στους πανηγυρικούς ευχαρίστησε τους συνεργάτες του και τους συντελεστές της μεγάλης του επιτυχίας. 

Προφανώς χάριν ευγενείας δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει και τον τότε δημοτικό σύμβουλο της Δημοτικής Ενότητας κ.Χ.Μέντζο διότι, "παρ'ότι καταψήφισε όλες τις επιλογές του,αυτό έγινε σε καθαρά ιδεολογικό επίπεδο, και  εντός αυτής της αιθούσης".  

Πράγματι  μόνο εντός εκείνης της αιθούσης!

Βαγγέλης Γονατάς

 

Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω απο την Ευρώπη…

Ποιά ανάγκη  επιβάλει στους νικητές  που πανηγύρισαν πάνω απο το "πτώμα του κομμουνισμού" πασχίζοντας να πείσουν τους λαούς  για το τέλος της ιστορίας, να  φτιάχνουν τέτοια κείμενα σαν το γνωστο  αντικομμουνιστικό μνημόνιο ;

Προφανώς η αίσθηση ότι η νίκη τους είναι προσωρινή. Η αίσθηση οτι δεν μπορούν να καθαρίσουν με τον αιώνιο αντίπαλο, γιατί οι ίδιοι ακριβώς δημιουργούν διαρκώς  την ανάγκη του. Η ίδια αίσθηση οδηγεί στην Ελλάδα ορκισμένους αντικομμουνιστές  να υπερασπίσουν τον κομμουνισμό, καταδικάζοντας δήθεν το μνημόνιο. Ας μην γελιόμαστε. Ο κομμουνισμός που υπερασπίζονται είναι  το σημερινό ξεδοντιασμένο λιοντάρι τσίρκου, απο το οποίο τίποτα δεν φοβούνται. Τρέμουν όμως όταν τους θυμίζει το λιοντάρι που βρυχήθηκε τον 20ο αιώνα, ταράζοντας την ιστορία και την μακαριότητα της ταξικής κυριαχίας τους.

 Η ιδια ανάγκη συστρατεύει στους υπερασπιστές του κομμουνισμού , και τους αριστερούς που θέλουν να καταδικάσουν με την ευκαιρία ,τα "σταλινικά καθεστώτα", υπερασπιζόμενοι μάλιστα την αντιφασιστική νίκη, και τους μαχητές του Κόκκινου  Στρατού. Ολα αυτά 15 χρόνια μετά την πτώση των χωρών του σοβιετικού σχηματισμού, και ενώ έχουν περάσει σχεδόν 50 χρόνια (1956) απο την …"αποσταλινοποίηση" τους . Κανείς λοιπον δεν νομιμοποιείται να ονομάζει "σταλινικά" τα καθεστώτα που κατέρευσαν και τα κόμματα που μεταλάχτηκαν ή διαλύθηκαν.  Οσοι το κάνουν ,προφανώς   δεν θέλουν να θυμίζουν ούτε το λιοντάρι του τσίρκου !

 Παρ'όλα αυτά, πολλά χρόνια πρίν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Κ.Μάρξ άρχιζε με τη φράση : "Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω απο την Ευρώπη, το φάντασμα του Κομμουνισμού"

 Σήμερα μετά τόσα χρόνια,  το ίδιο φάντασμα εξακολουθεί να στοιχειώνει τον ύπνο τους.

Εμείς, οι ντεμοντέ-παλιοημερολογίτες κομμουνιστές, συνεχίζουμε  αυτό που μάθαμε να κάνουμε   με τα εργαλεία (διαλεκτική κ.α)  που μας άφησε ο συγγραφέας του Κομμουνιστικού Μανιφέστου  σιγοτραγουδόντας το σύγχρονο άσμα:

Κρατάω το στόμα μου κλειστό, τα χείλη μου ματώσανε

κι΄αυτοι που μας προδώσανε, ανέραστοι να μείνουν

κουφάλες δεν ξοφλήσαμε, αυτό έχω μόνο να τους πω

τα όνειρα των εραστών, ποτέ δεν σβήνουν !

 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ  ΓΟΝΑΤΑΣ

Mall ακυνση… Corleone !

Βρώμα και δυσοδία εξακολουθεί να βγάζει η υπόθεση της "νομιμότητας" του εμπορικού κέντρου του Λάτση "The Mall", δείχνοντας και πάλι ότι νόμος είναι απλώς τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, ή πιο απλά "ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΤΗ" !

· Μηνύσεις υπέβαλε το αστυνομικό τμήμα Αμαρουσίου στα 22 καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος και στο συγκρότημα κινηματογραφικών αιθουσών, που βρέθηκαν χωρίς άδειες λειτουργίας. Είναι βέβαια γνωστό ότι μέχρι να εκδικασούν οι μηνύσεις, οι άδειες θα έχουν "τακτοποηθεί" και αν όχι θα πληρωθούν κάποια πρόστιμα και τέλος. Μήπως περίμενε κανείς να σταματήσει η λειτουργία των καταστημάτων ; Eδώ όταν κτίζονταν το Mall δεν σταμάτησαν ούτε μέρα τα έργα, παρ'ότι υπήρχε τελεσίδικη απόφαση του ΣτΕ ! Κάναν τα στραβά μάτια "διευκολύνοντας τον επιχειρηματία" μέχρι να του νομιμοποιήσει το αυθαίρετο ο ολυμπιακός νόμος Βενιζέλου!

· 13 εκατομύρια ευρω ζημιά είχε ο ΟΕΚ ,κατά τον κ.Φελώνη πρώην αντιπρόεδρο του οργανισμού και πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, απο την παραχώρηση έκτασης ιδιοκτησίας του ΟΕΚ στη LAMDA DEVELOPMENT για να συμπηρώσει το χωραφάκι που θα έκτιζε το Mall. Η έκταση αυτή του ΟΕΚ (Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας) προοριζόταν για ανέγερση εργατικών κατοικιών !

· 500 εκατομμύρια ευρώ είναι η πραγματική ζημιά αντιτείνει ο κ.Δ.Κλαπάλης μηχανικός,υποψήφιος του συνδιασμού της κ .Σ.Σακοράφα, γιατί ο Λάτσης πήρε απο τον ΟΕΚ οικόπεδο για εργατικές κατοικίες, και ο νόμος Βενιζέλου το μετέτρεψε σε καταστήματα,απο τα οποία υπολογίζεται ότι εισπράτει 300.000 ευρώ τη μέρα !

· Η πλάκα η μεγάλη είναι ότι ο ΟΕΚ δεν έχει πάρει δεκάρα τσακιστή μέχρι σήμερα, γιατί η οριστική σύμβαση παραχώρησης δεν έχει υπογραφτεί ακόμα, καθώς στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΕΚ,κολώνουν να την υπογράψουν . Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται ότι η αποπομπή του πρώην προέδρου του ΟΕΚ έχει να κάνει με αυτή ακριβώς τη "δυστοκία" στο Δ.Σ του ΟΕΚ. Στην ίδια σύμβαση προβλέπεται και αντιπαροχή προς τον ΟΕΚ για την παραχώρηση του οικοπέδου στο Mall. Oταν όλα τελειώσουν με το καλό, μπορεί και να δουμε τα γραφεία του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας στο ΤΗΕ MALL.! Eτσι όταν οι εργαζόμενοι θα πηγαίνουν κινηματογράφο ( για ψώνια καλλύτερα να το ξεχάσουν ) στο εμπορικό κέντρο, θα τους θυμίζει τι έγιναν τα σπιτάκια τους !

Για όλα αυτά ο δήμαρχος Π.Τζανίκος δήλωσε υπερήφανος στα εγκαίνια του Mall ; Αυτή την οικονομική ανάπτυξη (πρότυπων εμπορικών κέντρων) οραματίζεται για την περιοχή, που θα γεμίζει τα ταμεία του δήμου με δημοτικά τέλη ;
Aς μην είμαστε όμως τόσο άδικοι και αρνητικοί. Αντίθετα για να αποδείξουμε ότι και εμείς μπορούμε να κάνουμε επικοδομητικές προτάσεις σκεφτήκαμε κάτι πρωτοποριακό. Μιάς και είναι της μόδας η αδελφοποίηση δήμων με δήμους του εξωτερικού, προτείνουμε :
Tην αδελφοποίηση του Αμαρουσίου με το ορεινό χωρίο της Σικελίας CORLEONE !
Αν το χωρίο αυτό δεν σας θυμίζει τίποτα ξαναδείτε την ταινία Ο ΝΟΝΟΣ !
Β.Γ

Γνωρίζοντας τους μετανάστες στην Ελλάδα

(Μέρος δεύτερο)

 Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '70 η χώρα δέχεται μετανάστες από άλλες χώρες, οι οποίοι εγκαθίστανται και εργάζονται στην Ελλάδα. Το μεταναστευτικό ρεύμα συνεχίζεται και την επόμενη δεκαετία ενώ εντείνεται τη δεκαετία του '90. Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό, στην Ευρώπη (με εξαίρεση το Λουξεμβούργο), μεταναστευτικού πληθυσμού (περίπου 7 - 7,5%), το υψηλότερο ποσοστό μη νόμιμων μεταναστών και έως τις ρυθμίσεις που προβλέπονταν στα Προεδρικά Διατάγματα του 1997 και του Ν. 2910/2001, το χαμηλότερο ποσοστό νόμιμων μεταναστών.

Παράλληλα, η τάση αύξησης του αριθμού των μεταναστών στη χώρα είναι εμφανής σε όλες τις στατιστικές για τον πληθυσμό (γεννήσεις, εκπαίδευση κ.α.). Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγουν και οι προβολές που γίνονται σχετικά με την εξέλιξη του πληθυσμού από διάφορους διεθνείς οργανισμούς αναφορικά με την μετανάστευση στην Ελλάδα. Ο ΟΗΕ προβλέπει ότι το 2015 στην Ελλάδα θα κατοικούν 14,2 εκατομμύρια άτομα από τα οποία τα 3- 3,5 εκατομμύρια θα είναι αλλοδαποί μη προερχόμενοι από την Ε.Ε.

Όσον αφορά την κατά φύλο σύνθεση του μεταναστευτικού πληθυσμού (σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ και το Εθνικό Παρατηρητήριο Απασχόλησης) η μεγάλη πλειοψηφία, περίπου τα 2/3 των μεταναστών είναι άνδρες: συγκεκριμένα από τους αλλοδαπούς που έχουν υποβάλλει αιτήσεις νομιμοποίησης, το 72,5% είναι άνδρες και το 27,5% γυναίκες.

Σύμφωνα λοιπόν, μ’ αυτά τα στοιχεία έχει ενδιαφέρον να εντοπίσουμε τον τόπο διαμονής των μεταναστών. Οι περισσότεροι μετανάστες διαμένουν στην περιφέρεια της Αττικής (44,2% του συνόλου) με μεγαλύτερη συγκέντρωση στην πόλη της Αθήνας. Είναι βέβαια κατανοητή η προτίμησή τους για την Αθήνα, αφού η πρωτεύουσα προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης, μεγαλύτερη ανωνυμία και μικρότερο κίνδυνο απέλασης.

Η δεύτερη πιο σημαντική περιφέρεια είναι η Κεντρική Μακεδονία (15%) (κατά κύριο λόγο ο νομός Θεσσαλονίκης) και ακολουθούν η περιφέρεια Πελοποννήσου (6,7%) και η περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας (6,5%). Οι μετανάστες λοιπόν, ζουν κατά κύριο λόγο στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα-Θεσσαλονίκη). Πώς λοιπόν διανέμεται ο πληθυσμός των μεταναστών σ’ αυτά τα αστικά κέντρα; Με άλλα λόγια, σε ποιες περιοχές των μεγαλουπόλεων ζουν οι μετανάστες; Εμφανίζουν οι συγκεκριμένες περιοχές χαρακτηριστικά κοινωνικού αποκλεισμού, λειτουργώντας ως γκέτο; Ως παράδειγμα θα χρησιμοποιηθεί -με μια σύντομη περιγραφή- η πόλη της Αθήνας.

Στην Αθήνα υπάρχουν περιοχές που εμφανίζουν έντονη παρουσία μεταναστών, χωρίς αυτό ακόμα να σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες περιοχές έχουν γκετοποιηθεί και στερούνται από ημεδαπούς. Ένας ενδιαφέρον τρόπος εντοπισμού των περιοχών διαμονής των μεταναστών και ανάλυσης της κοινωνικής τους συμπεριφοράς αποτελεί το περιεχόμενο των κάδων απορριμμάτων. Για παράδειγμα (σύμφωνα με στοιχεία του υπεύθυνου για την καθαριότητα αντιδημάρχου Αθηνών) οι κάδοι απορριμμάτων του Κολωνακίου (μιας περιοχής ακριβής, τόσο για ενοικίαση, όσο και για αγορά σπιτιού, επομένως απαγορευτικής για μετανάστες) είναι γεμάτοι από υπολείμματα κυρίως τροφίμων. Σε περιοχές, που μένουν πολλοί μετανάστες, όπως η Κυψέλη και η Αχαρνών (φθηνότερες περιοχές), τα ογκώδη σκουπίδια είναι κυρίαρχα. Πρόκειται για μεταχειρισμένα έπιπλα, ακόμα και παλιά στρώματα, που τα είχαν αποκτήσει όταν πρωτοήρθαν στην Αθήνα και στη συνέχεια σιγά-σιγά τα αντικαθιστούν με καινούρια. Στους Αμπελόκηπους, μια άλλη γειτονιά της Αθήνας με σημαντικό αριθμό μεταναστών, την περασμένη χρονιά πετάχτηκαν 12.000 ψυγεία (από 50.000 συνολικά), πράγμα που σημαίνει ότι οι μετανάστες προμηθεύονται και καινούριο οικιακό εξοπλισμό προκειμένου να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους.

Οι μετανάστες, λοιπόν, συγκεντρώνονται κυρίως γύρω από το κέντρο της πόλης, σε φθηνές σχετικά περιοχές, συμμετέχοντας κατά το 25% στην αγορά ενοικίασης κατοικιών. Σύμφωνα με ενδείξεις (δεν υπάρχει ακόμα κάποια έγκυρη έρευνα) οι μετανάστες αποτελούν βασικό τονωτικό στοιχείο της ζωής του κέντρου και συμπληρώνουν το κενό της εξόδου των Ελλήνων προς τα υγιέστερα, πιο δροσερά και εύπορα προάστια. Μέχρι τώρα πάντως η συγκέντρωση μεταναστών σε φτωχικές περιοχές δεν έχει δημιουργήσει τις συνθήκες για ανάπτυξη γκέτο. (η συνέχεια στο τρίτο μέρος...).

 Βασίλης Λυρίτσης

Ο μπάρμπα Γιάννης ο Κανατάς δεν μένει πια εδώ!

Η μετάλλαξη του ήσυχου πράσινου Μαρουσιού σε εμπορικό-οικονομικό κέντρο υπερτοπικού χαρακτήρα σχεδόν ολοκληρώθηκε με τα λεγόμενα έργα υποδομής (ολυμπιακά,Αττική οδός κ.α ).
Αντίθετα στις σύγχρονες εμπορικές μονάδες (Μall κλπ) η πρόσβαση διευκολύνεται από τα έργα υποδομής που προηγήθηκαν.
Η υποδομή που φτιάχνεται έχει μόνο στόχο την διευκόλυνση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Όσοι λοιπόν επιμένουν να αναπολούν τον μπαρμπά Γιάννη τον κανατά θα βρεθούν μαζί με τον μπακάλη που βλαστημάει το σούπερ μάρκετ και τον φατουρατζή οικοδόμο που βλαστημάει τις μεγάλες τεχνικές εταιρείες. Ας παρθούν αυτά υπ'όψη όταν θα ψάχνουμε τον αντίπαλο μετά το Τζανίκο, γιατί τα φιλέτα δεν τελείωσαν ( Δασος Συγγρού) !
Η ολοκλήρωση του λεγόμενου υπερτοπικού κέντρου σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα με βίαιο ομολογουμένως τρόπο (πάντα έτσι γίνεται) προκάλεσε τριβές και αντιδράσεις, ακόμα και αγωνιστικές κινητοποιήσεις.
Κινητοποιήσεις στο Μαρούσι δεν ζήσαμε πρώτη φορά. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 80 στις κινητοποιήσεις της περιοχής τον τόνο δίναν οι ΗΒΗ, Μπερξάιρ, ΙΤΤ, Βόλφραμ, Μακρής κ.α Η άνοδος της αξίας της γής έδιωξε τα εργοστάσια και έφερε υπηρεσίες, και εμπορικές επιχειρήσεις ή απλά έδρες πολυεθνικών που αναζητούσαν υψηλή προβολή.
Π.χ το κόστος αγοράς της ΗΒΗ από την PEPSICO αποσβέστηκε μονομιάς από την πώληση του οικοπέδου της ΗΒΗ στο Βωβό.
Η κατοικία ακολούθησε βεβαίως την αύξηση της αξίας της γής. Χιλιάδες μεσαία στρώματα αγόρασαν διαμερίσματα στο πράσινο Μαρούσι ευελπιστόντας σε καλλύτερη ποιότητα ζωής.
Συνοικίες σαν τις εργατικές πολυκατοικίες παρέμειναν σαν μικρό γαλατικό χωρίο (γκέτο) περικυκλωμένες απο τους "ουρανοξύστες". Και να σκεφτεί κανείς ότι κάποτε κάποιοι ενοχλούνταν γιατί χάλαγαν τη βιτρίνα του αριστοκρατικού προάστιου !
Η σύνθεση των εργαζόμενων στην περιοχή άλλαξε και αυτή. Χιλιάδες εργαζόμενοι σε υπηρεσίες, γραφεία και εμπορικές επιχειρήσεις , με χαμηλό βαθμό συνδικαλιστικής οργάνωσης αντικατέστησαν τις εκατοντάδες εργατών των εργοστασίων. Οι νέες μεγάλες μονάδες είναι ο ΟΤΕ, ο Δήμος, τα μεγάλα Σούπερ μάρκετ και αλυσίδες, και κάποιες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών Το μόνο που έμεινε ίδιο στη σύνθεση των εργαζόμενων στην ευρύτερη περιοχή είναι τα νοσοκομεία.
Η σύνθεση του εργαζόμενου πληθυσμού την περίοδο της ολυμπιάδας ( εργοτάξια) θύμησε κάτι απο τις παλιές εποχές, κυρίως απο άποψη δυνατοτήτων του κινήματος. Τα δις που επενδύθηκαν δεν μπορούν όμως να αποδόσουν χωρίς τη συνένωσή τους με την εργατική δύναμη, απο την οποία θα βγούν τα κέρδη.
Η έναρξη λειτουργίας του τεράστιου εμπορικού κέντρου του Λάτση (MALL) θέτει νέα δεδομένα στην περιοχή για το εργατικό κίνημα. Οι εκατοντάδες επιχειρήσεις, πολλές απ' αυτές με δεκάδες εργαζόμενους βάζουν το Mall στη θέση του πιλότου για την προώθηση των στόχων των εργοδοτών στο χώρο του εμπορίου. Οι γενικευμένες ελαστικές εργασιακές σχέσεις, η υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων, η συνέχιση της καταστρατήγησης της εργατικής (τους) νομοθεσίας είναι αυτό που ζουν οι εργαζόμενοι στο Μall, όπως ακριβώς συνέβη και με τους οικοδόμους που το έχτισαν. Ας είμαστε λοιπόν έτοιμοι. Ενα μεγάλο “εργοστάσιο” ήρθε στην περιοχή, και ήρθε για να μείνει.
Ας φροντίσουμε να το θυμόμαστε σε 20 χρόνια, όπως θυμόμαστε την ΗΒΗ σήμερα. Η γενική αναταραχή του έχει προκληθεί στον εμπορικό κόσμο και στους κατοίκους απο τις επιπτώσεις της λειτουργία είναι οι πρώτες παράπλευρες απώλειες. Ο πραγματικός πόλεμος δεν φαίνεται ακόμα. Διεξάγεται όμως με πραγματικά πυρά και πραγματικές απώλειες. Ας πάρει ο καθένας τη θέση του σ’ αυτόν τον πόλεμο.
Όπως ακριβώς στην Ολυμπιάδα.

Ανδρέας Σωτηριανίδης

Mall-λυνση

- Aνασφάλιστοι οικοδόμοι

- Απλήρωτοι σεκιουριτάδες

- 4ωροι εμπορουπάλληλοι χωρίς ρεπό

- Καταστατήγηση ωραρίου της Εurobank

Aσφυξία των κατοίκων

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Λάτση άρχισε να λειτουργεί με τυμπανοκρουσίες, καλώντας τους ευτυχείς πελάτες σε καταναλωτικό αμόκ, παραβλέποντας τη λεπτομέρεια ότι δεν υπάρχει χρήμα στις τσέπες τους.
Ο Τζανίκος πανευτυχής για το έργο του θριαμβολογεί υπολογίζοντας σε 2-3 εκατομμύρια ευρω δημοτικά τέλη το χρόνο από το MALL, και ονειρεύεται κι’ άλλα εμπορικά κέντρα στην περιοχή.

Την ίδια στιγμή χιλιάδες εργαζόμενοι στενάζουν στο τριτοκοσμικού τύπου εργασιακό Νταχάου.
· Για να προλάβουν τα εγκαίνια – όπως στην Ολυμπιάδα για να προλάβουν τους αγώνες – χιλιάδες εργαζόμενοι δούλεψαν ατέλειωτες ώρες με απλήρωτες υπερωρίες. Σύμφωνα με πληροφορίες μας μετά από καταγγελία μελών του Συνδικάτου Οικοδόμων, το ΙΚΑ σε επιτόπιο έλεγχο στο έργο κατέγραψε πάνω από 80 ανασφάλιστους οικοδόμους.
· 170 εργαζόμενοι στις υπηρεσίες φύλαξης του εμπορικού κέντρου (σεκιουριτάδες) δουλεύουν 12ωρα, και τους χρωστάνε δεδουλευμένα.
· Οι εμποροϋπάλληλοι Μέσα στα μαγαζιά δουλεύουν τετράωρα, δεν παίρνουν ρεπό, και τραβάνε το κανάλι του “εορταστικού” (όχι γι’ αυτούς) ωράριο με τους γνωστούς μισθούς πείνας.
· Η EUROBANK που λειτουργεί μέσα στο εμπορικό κέντρο με άδεια “ ανταλλακτήριου συναλλάγματος” επιχείρησε να λειτουργήσει και τα απογεύματα. Η Επιθεώρηση Εργασίας σε έλεγχο που πραγματοποίησε μετά από καταγγελία της ΟΤΟΕ, διαπίστωσε ότι καμιά συναλλαγή συναλλάγματος δεν είχε πραγματοποιηθεί το απόγευμα και βεβαίωσε παράβαση.
· Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής σε έξαλλη κατάσταση, δυσκολεύονται να προσεγγίσουν τα σπίτια τους από το κυκλοφοριακό χάος που επικρατεί καθημερινά.
Αρκετά πανηγύρισαν.

Το κολοσσιαίας επένδυσης τερατούργημα τους έχει ένα βασικό ελάττωμα. Χρειάζεται ανθρώπους να το δουλέψουν.

Αυτό τους δημιουργεί ήδη ορισμένα προβλήματα.
· Στην απεργία της 14ης Δεκέμβρη μέλη του Συνδικάτου Οικοδόμων σταματάνε κακήν κακώς τα συνεργεία της εταιρείας J & P που δουλεύουν πυρετωδώς τελειώνοντας την πεζογέφυρα από το σταθμό της Νερατζιώτισας.
· Οι σεκιουριτάδες του Mall κάναν ήδη την πρώτη τους στάση εργασίας αντιδρώντας στα εξοντωτικά ωράρια και στην μη πληρωμή των δεδουλευμένων τους.
· Διαδήλωση- εξόρμηση μέσα στο εμπορικό κέντρο πραγματοποίησαν εργαζόμενοι στο εμπόριο και τις υπηρεσίες στις 12/12 καταγγέλλοντας τις συνθήκες εργασίας στα εμπορικά καταστήματα του Μall, και μοιράζοντας προκήρυξη με την Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που ενημέρωνε πως πρέπει να πληρώνονται οι μισθοί και οι υπερωρίες.
· Αποκλεισμό της εισόδου της Eurobank πραγματοποίησε κλιμάκιο της ΟΤΟΕ τις ώρες καταστρατήγησης του ωραρίου, ενημερώνοντας και τους άλλους εργαζόμενους του χώρου, καθώς και τους καταναλωτές.

Τέλος για την ασφάλεια των καταναλωτών, όπως υποστηρίζει η ιδιοκτησία του μεγαλοκαταστήματος, εκατοντάδες κάμερες καταγράφουν τους επισκέπτες, πρόσωπα, καταναλωτικές συνήθειες. Η κοινωνία του μέλλοντος που σχεδιάζουν οφείλει να είναι απόλυτα προσαρμοσμένη στα πρότυπα,τον έλεγχο της προσωπικής ζωής, στην υποταγή του καταναλωτισμού κσι των συμφερόντων της ολιγαρχίας. Η κοινωνία θα το αποδεχθεί ; Οι αντιδράσεις των εργαζομένων και των κατολικων της περιοχής προεξοφλούν την άρνηση και οδηγούν στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεων ενάντια στην γκρίζα πραγματικότητα της καθημερινότητας των διαφόρων Μall και των εμπνευστών τους.

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Περί δημοτικών εκλογών

Άρχισαν τα όργανα, νωρίς όπως πάντα, με υψηλή ανάλυση και βαρυσήμαντες προθέσεις. Οι διαχειριστές της κουτάλας καίγονται και με το δίκιο τους. Δήμος σημαίνει τζίρος αρκετών δις και η χειραγώγηση των πελατών (ψηφοφόρων) είναι επιβεβλημένη και αναγκαία. Οι επίδοξοι κοινοβουλευτικοί διαχειριστές των πανταχόθεν βαλλόμενων λαϊκών δυνάμεων βλέπουν μια καλή ευκαιρία να αυξήσουν την εκλογική τους δύναμη, καλώντας τους ψηφοφόρους να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και βλέποντας μακριά να ετοιμάζονται και για τις επόμενες (βουλευτικές) εκλογές. Οι εξ αυτών ευρωπαϊκά εκσυγχρονισθέντες παραπαίουν μεταξύ της ήπιας διαχείρισης της κουτάλας με σεβασμό στα θύματά της, και της πιθανότητας να καταλήξουν στην αγκαλιά ( αν δεν είναι ήδη εκεί) της κεντροαριστεράς με κυρίαρχο όπως πάντα το άγχος της κοινοβουλευτικής - και όχι μόνο - επιβίωσής.
Πολλοί άκρο-αριστεροί (δεν θεωρώ τον όρο απαξιωτικό) έχοντας τη βαριά κληρονομιά του μητρικού πολιτικού οργανισμού (ΚΚΕ) πασχίζουν να εκφράσουν την λαϊκή πάλη στις δημοτικές εκλογές. Θέτοντας μάλιστα τον πήχη πιο ψηλά ( από την έκφραση της λαϊκής πάλης γενικά) αναζητούν -και σωστά- το εργατικό κίνημα στις εκλογικές αναμετρήσεις.
Επιμένουν όμως να αγνοούν ότι ένα μεγάλο και άγρια εκμεταλλευόμενο κομμάτι εργατών, οι μετανάστες, θέλουν δεν θέλουν δεν παίρνουν μέρος ούτε στις τοπικές, ούτε στις γενικές εκλογές.
Ταυτόχρονα δεκάδες αγωνιστές ανεξάρτητα από θέσεις και προθέσεις των παραπάνω πολιτικών κέντρων, πολλές φορές και πέρα από τη δική τους θέση , τοποθέτηση και ένταξη σε αυτά , έχοντας εμπλακεί συνολικά και τοπικά με τη λαϊκή πάλη , συζητούν και προβληματίζονται. Αναζητείται η δυνατότητα έκφρασης της λαϊκής πάλης στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές ,γιατί μόνο απ’ αυτή τη σκοπιά αξίζει να το συζητάει κανείς.

Το Μαρούσι βρέθηκε στο κέντρο του κόσμου το τελευταίο διάστημα. Οι ολυμπιακοί αγώνες ήταν η τελευταία πράξη του έργου της μετάλλαξης του ήσυχου πράσινου προάστιου σε εμπορικό-οικονομικό κέντρο υπερτοπικού χαρακτήρα. Δισεκατομμύρια κεφάλαια επενδύθηκαν και χιλιάδες εργαζόμενοι πραγματοποίησαν με τον ιδρώτα και το αίμα τους τα μεγάλα έργα υποδομής που μέσα σ' αυτά ήταν και τα ολυμπιακά. Η ολοκλήρωση του λεγόμενου υπερτοπικού κέντρου σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα ,με βίαιο ομολογουμένως τρόπο (πάντα έτσι γίνεται) προκάλεσε τριβές και αντιδράσεις, ακόμα και αγωνιστικές φορές κινητοποιήσεις.
Ζήσαμε σε ένα άλλο Μαρούσι. Αυτά που έγιναν σε αυτό το μικρό σχετικά χρονικό διάστημα είναι παρακαταθήκη για το μέλλον του κινήματος στην περιοχή, θα συζητιούνται και θα επηρεάζουν για χρόνια, όπως συζητιόνται και επηρεάζουν μέχρι και σήμερα οι πολύμηνοι αγώνες του εργοστασίου της ΗΒΗ, της Μπερξάιρ κ.α
Η άγρια εκμετάλλευση, τα χαμηλά μεροκάματα, οι απλήρωτες υπερωρίες ,τα κλεμμένα ένσημα ήταν οι συνθήκες εργασίας αυτών που έχτισαν την ολυμπιάδα. Εργοδοσία, Αστυνομία, Κράτος, Δικαστήρια, Δήμος - ας σταματήσουμε εδώ - δεν δίστασαν να παραβιάσουν χωρίς προσχήματα τη δική τους νομιμότητα προκειμένου να υλοποιηθεί η μεγάλη ιδέα. Έκφραση του υπέρτατου νόμου, του νόμου του κέρδους, που μόνο από την κλεμμένη εργασία μπορεί να βγει.
Υπήρξαν κινητοποιήσεις στα ολυμπιακά εργοτάξια που βαλαν τη σφραγίδα τους και στις κινητοποιήσεις για τις περιβαλοντικές καταστροφές (παράπλευρες απώλειες).
Υπήρξαν απεργίες, υπήρξαν σκοτωμένοι και τραυματισμένοι εργάτες λόγω της εντατικοποίησης και των ανύπαρκτων μέτρων ασφαλείας . Η κατασκευή της στέγης Καλατράβα σταμάτησε δύο φορές με απεργία ! Όλα αυτά βέβαια δεν προβλήθηκαν από τα ΜΜΕ, δεν απασχόλησαν το δημοτικό συμβούλιο, ακόμα και κάποιοι από τους διαμαρτυρόμενους για το περιβάλλον θεώρησαν ότι δεν τους αφορούν. Κάποιοι άλλοι εκφράσανε τη συμπάθειά τους σε φιλανθρωπικό επίπεδο. Άλλοι πήραν στα λόγια θέση σκεφτόμενοι ρεαλιστικά την επόμενη μέρα. Άλλοι δεν τόλμησαν να πάρουν καν θέση για την Ολυμπιάδα, για να μην έρθουν σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη στην "τοπική κοινωνία". Εμείς στην αιχμή κάναμε το αυτονόητο. Προβάλαμε τις κινητοποιήσεις των εργατών, συμπαρασταθήκαμε έμπρακτα στο μέτρο των δυνατοτήτων μας όποτε καλεστήκαμε, προσπαθήσαμε να βγάλουμε τον άγνωστο αυτό πόλεμο έξω από τα εργοτάξια.

Εκείνη ακριβώς την περίοδο αν ήταν οι δημοτικές εκλογές θα μπορούσες και θα έπρεπε ίσως να κατέβεις στο Μαρούσι. Με ψηφοδέλτιο μάχης (εργάτες στα έργα , μετανάστες) να επιχειρήσεις να εκφράσεις αυτό που εξελίσσονταν σε πραγματικό χρόνο μπροστά στα μάτια μας.
Για τους ίδιους λόγους θεωρώ ότι η κάθοδος στις εκλογές σήμερα, αγωνιστών που έζησαν τα παραπάνω δεν μπορεί παρά να είναι απλή δήλωση προθέσεων- ειλικρινών βεβαίως- χωρίς κανένα όμως αντίκρισμα στο παρόν.
Ακόμα χειρότερα νομιμοποιεί κάποιους να ισχυριστούν βάσιμα ότι η αγωνιστική στάση και η γραμμή πάλης την περίοδο της ολυμπιάδας επιχειρείται να “κεφαλαιοποιηθεί” εκλογικά, ενισχύοντας τη λογική πως ότι γίνεται σε τοπικό επίπεδο δεν μπορεί να μην έχει απώτερο στόχο τη συμμετοχή στο τοπικό δημοτικό νταλαβέρι.
Οι διαφορές από την κατάσταση πριν δύο χρόνια είναι σαφώς διακριτές. Η κατάσταση είναι εμφανώς χειρότερη από το 2002 όταν η αντιπαράθεση για την ολυμπιάδα γινόταν επί χάρτου.
·Το απλό γεγονός ότι σήμερα δουλεύουν μερικές δεκάδες χιλιάδες λιγότεροι οικοδόμοι στα έργα , αλλάζει δραματικά την κατάσταση από άποψη κινήματος, που είναι και το ζητούμενο.
·Οι άνθρωποι που πρωτοστάτησαν σε μαζικούς φορείς που αντιτάχθηκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σε πλευρές των επιπτώσεων της ολυμπιάδας, θεωρώ ότι κρατάνε απόσταση ασφαλείας από τα δημοτικά εγχειρήματα. Φυσιολογικά θα έπρεπε αυτοί να είναι πρωταγωνιστές. Προσωπικά τους κατανοώ και πιθανολογώ ότι και εγώ το ίδιο θα έκανα , γιατί η γούνα όλων μας έχει καεί στο παρελθόν από τις δημοτικές ακροβασίες της Αριστεράς στο Μαρούσι.
· Ο Σύλλογος ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ, που είχε αναπτύξει τη γνωστή δραστηριότητα για τους ελεύθερους χώρους , ακολούθησε την παθογένεια του συνδυασμού ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ. Σήμερα κανένα από τα μέλη των δύο διάδοχων συνδυασμών δεν παίζει σ’ αυτόν το ρόλο που έπαιζε πριν.
·Η Δημοτική ενότητα, η ιστορική δημοτική παράταξη των κομμουνιστών στο Μαρούσι που μαζί της φυσιολογικά πορεύτηκα για χρόνια, “τα δίπλωσε” στην πράξη. Η γραμμή ενεργητικής αντίθεσης στην ολυμπιάδα που ξεκίνησε με τη συγκέντρωση έξω από το Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης εξελίχθηκε σε διακηρύξεις αντίθεσης στο άνοιγμα οίκων ανοχής στο Μαρούσι για τις ανάγκες των επισκεπτών της Ολυμπιάδας ! Και αυτό προφανώς δεν ήταν απλά τοπική ιδιομορφία.

Μ’ αυτό ακριβώς το σκεπτικό η άποψή μου ήταν καμία εμπλοκή “ούτε με τα πίτουρα, ούτε με τις κότες”. Να πάρουν όλοι το κόστος γι’ αυτά που έκαναν και κυρίως γι’ αυτά που δεν έκαναν την περίοδο της ολυμπιάδας!
Στη Συντακτική Επιτροπή της αιχμής πολλοί συναγωνιστές κατέθεσαν την πρόθεσή τους
( όπως και έγινε) να πρωταγωνιστήσουν στη συγκρότηση Δημοτικής Κίνησης στο Μαρούσι. Έγινε μια καθαρή – όπως πάντα – συζήτηση στην οποία πολλοί επίσης
υποστήριξαν ότι η καταδίκη της κυρίαρχης πολιτικής στο Δήμο(και όχι μόνο) περνάει μέσα από την ενίσχυση της γραμμής πάλης, χωρίς άμεση συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία. Η προώθηση αυτής της γραμμής την περίοδο των δημοτικών εκλογών δεν μπορεί να είναι η επιλογή και ρίψη του “σωστού” ψηφοδελτίου στην κάλπη.
Αυτό δεν γίνεται πρώτη φορά, έτσι λειτουργούσε πάντα, έτσι θα λειτουργεί και στο μέλλον η αιχμή, η οποία είναι κυρίως μία εφημερίδα, όχι όμως απλώς μία εφημερίδα. Μια εφημερίδα που δραστηριοποιείται στο Μαρούσι και τους γύρω δήμους με αποτελέσματα που ξεπέρασαν τις αρχικές προσδοκίες των συντελεστών της.

Στην ίδια συνεδρίαση επιβεβαιώθηκε η αρχική μας συμφωνία η αιχμή να μην γίνει δημοτική παράταξη σε κανένας από τους δήμους που δραστηριοποιείται.
Η γραμμή σύγκρουσης και πάλης που προωθεί η αιχμή από την έκδοσή της μέχρι σήμερα, επιβεβαιώνεται και είναι το ζητούμενο και στην “περίοδο των μπαλκονιών” που αρχίζουμε να διανύουμε.
Περίοδο στην οποία τα αντιλαϊκά μέτρα εντείνονται και οι υπερτοπικοί επιχειρηματίες της υπερτοπικής περιοχής μας, αρχίζουν να σφάζονται για να προωθήσουν τους δικούς τους διεκπεραιωτές.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΟΝΑΤΑΣ

Γνωρίζοντας τους μετανάστες στην Ελλάδα

(Μέρος πρώτο)

 Το άρθρο αυτό αλλά και τα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν, αποτελούν μια προσπάθεια γνωριμίας των μεταναστών, που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Η παράθεση στοιχείων (για τον αριθμό τους, τις χώρες προέλευσης, την κοινωνική τους ένταξη κλπ) ελπίζω να καταδείξει το πόσο τελικά αναγκαίοι είναι και το πόσο άδικο είναι να θεωρούνται πολίτες β’ κατηγορίας.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat και του Συμβουλίου της Ευρώπης για το 2002, παρουσιάσε το εξής παράδοξο: από τη μία μεριά δημογραφική μείωση και από την άλλη πληθυσμιακή αύξηση. Έτσι, ενώ η απογραφή του 2001 (τελευταία απογραφή) ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν 10.018.400, το 2002 αυξήθηκε σε 11.018.400. Η αύξηση αυτή οφείλεται αποκλειστικά στη μετανάστευση, καθώς η φυσική αύξηση του πληθυσμού είχε αρνητικό πρόσημο: 102.500 γεννήσεις, -104.200 θάνατοι.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 καταγράφηκαν στην Ελλάδα 762.191 μετανάστες. Έρευνες από τον ΟΑΕΔ και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, εκτιμήσεις από τις αστυνομικές και διοικητικές αρχές και εκτιμήσεις από την απογραφή του 2001 συγκλίνουν στην άποψη πως ο αριθμός των μεταναστών, ο οποίος δεν είναι πουθενά καταγεγραμμένος, ανέρχεται ανάμεσα στις 200.000 με 300.000. Οι μετανάστες αποτελούν δηλαδή περίπου το 8-10% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.

Ο αριθμός των χωρών προέλευσης των μεταναστών είναι 215. Το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού των μεταναστών (92%) προέρχεται από 24 χώρες και το άλλο 8% από τις υπόλοιπες. Συνολικά το 75% των μεταναστών προέρχεται από την Ευρώπη και το 15% από την Ασία. Ενδεικτικά, θα ήθελα να αναφέρω ότι το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών προέρχεται από την Αλβανία (65%). Δεύτερη χώρα έρχεται η Βουλγαρία (6,8%) και τρίτη η Ρουμανία (4,6%). Η περιοχή λοιπόν των Βαλκανίων αποτελεί το μεγαλύτερο τροφοδότη μεταναστών για την Ελλάδα. Ακολουθούν οι χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (κυρίως η Ουκρανία με 2,6% και η Γεωργία με 2%). Η Πολωνία επίσης από την Κεντρική Ευρώπη εμφανίζει αξιόλογο μεταναστευτικό πληθυσμό, που διαμένει στην Ελλάδα (2,3%). Ένα σημαντικό αριθμό μεταναστών προσφέρουν επίσης οι χώρες της Ινδοπακιστανικής Χερσονήσου (Ινδία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, 5,4%) και η ομάδα των Αραβικών χωρών (Αίγυπτος, Συρία, Ιράκ, 3,4% και για τις 3 χώρες).

Εκτός από την ομάδα των αλλογενών αλλοδαπών, η οποία είναι και η πολυπληθέστερη, υπάρχουν και οι ομογενείς μετανάστες: οι Πόντιοι, που αριθμούν 150.000-160.000 και οι Βορειοηπειρώτες 50.000. Επίσης, στην Ελλάδα ζουν και αναγνωρισμένοι πολιτικοί πρόσφυγες, οι οποίοι ανέρχονται σύμφωνα με εκτιμήσεις σε 6.000-7.000. Οι περισσσότεροι είναι κουρδικής καταγωγής, από το βόρειο Ιράκ, το Ιράν και την Τουρκία.

Οι μετανάστες ήρθαν στην Ελλάδα κατά δύο κύματα. Οι μετανάστες του πρώτου κύματος (1991-1997) διαφοροποιούνται από τους μετανάστες του δεύτερου κύματος (από το 1997 και μετά), κυρίως προς τον βαθμό ένταξης τους στην ελληνική πραγματικότητα, από την άποψη συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Οι μετανάστες του πρώτου κύματος ζούσαν σε πολύ άσχημες συνθήκες, σε παλαιά και αρκετές φορές εγκαταλελειμμένα σπίτια ή ακόμη και οικοδομές, στοιβαγμένοι με ελάχιστες ως ανύπαρκτες βασικές ανέσεις (νερό, ηλεκτρικό). Οι μετανάστες στο δεύτερο κύμα είναι μεγαλύτερης ηλικίας, ζούν σε πολύ καλύτερες συνθήκες και έρχονται στην Ελλάδα με προοπτικές μόνιμης εγκατάστασης, φέρνοντας και τις οικογένειες τους. (η συνέχεια στο επόμενο φύλο)...

Βασίλης Λυρίτσης.

Ιδρύθηκε Σύνδεσμος Φιλάθλων της ομάδας μπάσκετ Αμαρουσίου

Σε Δελτίο Τύπου που έστειλαν, μας γνωστοποιούν την ίδρυση
του Συνδέσμου που στεγάζεται στην οδό Σαλαμίνος 37 στο Μαρούσι.
“ To Μαρούσι είναι ένας από τους μεγαλύτερους και ιστορικότερους δήμους της Αττικής και έχει μία μόνο επαγγελματική ομάδα στο προσκήνιο, η οποία αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία του μπάσκετ, και μας έχει κάνει περήφανους τα τελευταία 5 χρόνια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Χρειάζεται λοιπόν την υποστήριξη όλων μας για να καταφέρει να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά μας” αναφέρουν χαρακτηριστικά, καλώντας τον κόσμο να ενισχύσει την ομάδα στο γήπεδο. Το τηλέφωνο επικοινωνίας με το Σύνδεσμο είναι: 6944 373832.

Γ.ΛΑΨΑΤΗΣ

ΚΑΤΩ ΚΗΦΙΣΙΑ: Εργατικές Πολυκατοικίες

ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ

          Η «νέα» Δημοτική μας αρχή τελειώνει τον τρίτο χρόνο της θητείας της. Ίσως όχι τόσο νέα, αν σκεφτεί κανείς ότι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι ανακυκλώνονται στις έδρες τους, πότε με τον ένα συνδυασμό και πότε με τον άλλο, παραμένοντας πάντα οι ίδιοι. Όπως ίδια παραμένει και η πολιτική τους. Είναι αυτή που έχει καταδικάσει την περιοχή των Εργατικών κατοικιών και της Κ. Κηφισιάς στην εγκατάλειψη και την υποβάθμιση.

        Οι κάτοικοι πληρώνουν τα δημοτικά τέλη, όμως οι απατηλές υποσχέσεις περισσεύουν και το αποτέλεσμα του ανύπαρκτου έργου τους στην περιοχή είναι φανερό. Παρά λοιπόν τα κοκτέιλ των Δημοτικών παρατάξεων που έχουν δοκιμάσει όλα αυτά τα χρόνια, το μόνο που κατάφεραν είναι να αποτελούν Δημοτική αρχή, μόνο για την μισή Κηφισιά.

      Το μάζεμα υπογραφών, τα υπομνήματα, οι συναντήσεις με τον Δήμαρχο, οι επισκέψεις αντιπροσωπειών στο Δημοτικό Συμβούλιο είναι μερικές από τις ενέργειες μας για την προβολή των αιτημάτων μας και την απαίτηση λύσης των προβλημάτων στην περιοχή.

      Μόνο η δυναμική και επιτυχημένη συγκέντρωση που πραγματοποιήσαμε οι κάτοικοι, τον Ιούλιο, στις Εργατικές κατοικίες ανάγκασε Δήμαρχο και Δημοτικούς Συμβούλους να παρευρεθούν και ν’ απολογηθούν για την πολιτική τους. Όλοι είδαμε και ακούσαμε, με αρκετή δυσπιστία είναι η αλήθεια, τον Δήμαρχο κ. Ν. Χιωτάκη, να μας δείχνει σχέδια και μελέτες και να δεσμεύεται μπροστά στους κατοίκους για τα παρακάτω:

 

·         Αποχέτευση στις Εργατικές κατοικίες.

·         Ανάπλαση περιβαλλόντων και κοινόχρηστων χώρων των Εργατικών κατοικιών

       σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας.

·         Ανάπλαση παιδικής χαράς-χώροι πρασίνου-κατάργηση του μπάσκετ και αντικατάστασή του με πλατεία στο χώρο των Εργατικών κατοικιών.

·         Κυκλοφοριακό-ήπιας κυκλοφορίας η 1^η Μάη-μονοδρομήσεις οδών-ολοκληρωμένη κυκλοφοριακή μελέτη στην περιοχή.

·         Ένταξη στο σχέδιο πόλης της περιοχής από Αγ. Βαρβάρας και κάτω από τον συνοικισμό των Εργατικών κατοικιών.

·         Ένταξη του 2^ου Λυκείου Κηφισιάς στο πρόγραμμα ανάπλασης των Σχολικών αυλών, σε συνεργασία με το Υπουργείο.

·         Όμβρια ύδατα-καινούρια μελέτη από την τεχνική υπηρεσία για νέο αγωγό.

·         Δημοτικό Πολυιατρείο-ένταξη ελεγκτή ιατρού Δημοσίου και προσπάθεια για ελεγκτή ιατρό ΤΕΒΕ.

·         Κατάστημα στο χώρο των Εργατικών-ένσταση να το πάρει πίσω ο Δήμος και διάθεση για τις ανάγκες των κατοίκων(ΙΚΑ-Πολιτιστικό Κέντρο κ.λ.π.).

·         Αναλογική καταβολή των Δημοτικών τελών-αίτημα του Συλλόγου των Εργατικών κατοικιών. Έγινε δεκτό από το Δημοτικό Συμβούλιο και θα εφαρμοστεί.

 

     Η κοροϊδία όμως, μάλλον δεν έχει όρια. Γιατί ύστερα από την συγκέντρωση «μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε». Φαίνεται ότι το περιθώριο τόσων μηνών που δώσαμε στον Δήμο ν’ αρχίσει να πραγματοποιεί, έστω κάποιο από τα παραπάνω αιτήματά μας, θεωρήθηκε από τους Δημοτικούς μας «άρχοντες» πως μπόρα ήτανε και πέρασε. Πως κέρδισαν χρόνο υποσχόμενοι για άλλη μια φορά λαγούς με πετραχήλια.

      Δεν θ’ ανεχθούμε άλλο ψεύτικες υποσχέσεις. Δεν θα επιτρέψουμε ξανά σε κανέναν, να κάνει τα υπομνήματά μας προεκλογικό πρόγραμμα, χωρίς αντίκρισμα. Όπως έκανε ο κ. Χιωτάκης στις περασμένες Δημοτικές εκλογές, χωρίς να υλοποιήσει τίποτα.

 

     Το χρονικό τους περιθώριο τελείωσε. Τον λόγο έχουν τώρα οι κάτοικοι, με τις λαϊκές τους συνελεύσεις, τις συγκεντρώσεις για την διεκδίκηση των αιτημάτων μας.

 

     Αν δεν πήραν στα σοβαρά την έντονη αγανάκτηση του κόσμου, μπορούμε να κάνουμε την φωνή μας πιο δυνατή, με τις δυναμικές κινητοποιήσεις, που εμείς θ’ αποφασίσουμε.

 

    Τα προβλήματα δεν τελειώνουν εδώ. Εμπρός να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας. Οι ανάγκες μας είναι και δικαίωμά μας.

                ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ , ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ , ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ.

 

 

 

 ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ      ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ

                & ΚΑΤΩ ΚΗΦΙΣΙΑΣ                     ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ & ΧΩΡ

Ολυμπιακά (κατ)εργα : Ο άγνωστος πόλεμος

Το βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα από την εφημερίδα των οικοδόμων "το εργοτάξιο" με τίτλο:"ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ 2004: Oι εργάτες οργανώθηκαν έδωσαν τη μάχη στα ολυμπιακά έργα & συνεχίζουν" μας δίνει ένα πανόραμα της πάλης των εργατών, ελλήνων και μεταναστών στα εργοτάξια της ολυμπιάδας. Μας δείχνει έναν άγνωστο σκληρό κόσμο , τον πραγματικό. Εκεί που οι ιδεολογικές προσεγγίσεις για την ολυμπιάδα, το εργατικό κίνημα , και τον “εθνικό στόχο” μετρήθηκαν μόνο με τα κέρδη των εργοδοτών από την κλεμμένη εργασία που καρπώθηκαν ,σε βαθμό κακουργήματος , με δεκάδες νεκρούς και σακατεμένους οικοδόμους.

Ο πόλεμος ανάμεσα σε κεφάλαιο και εργασία που διεξήχθη σε αυτό το σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα με τους στρατούς παραταγμένους και τους στόχους δηλωμένους υπήρξε ένας άγνωστος πόλεμος. Δεν προβλήθηκε από τα ΜΜΕ, τα κόμματα, ούτε καν από τα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος, συμβάλλοντας έτσι όλοι με την ένοχη σιωπή τους στην επίτευξη του εθνικού στόχου του κεφαλαίου, την επιτυχία της Ολυμπιάδας.

Εμείς στο Μαρούσι και τους γύρω δήμους βιώσαμε την καταστροφή του περιβάλλοντος, τη δόμηση και των τελευταίων ελεύθερων χώρων,την αστυνομοκρατία και την προληπτική καταστολή στο όνομα της ασφάλειας των αγώνων.

Είχαμε την τύχη να ζήσουμε από κοντά τις κινητοποιήσεις των εργατών στο γήπεδο του τένις, στο εργοτάξιο του Λάτση(DALIP DOKA), στο εργοτάξιο του Ολυμπιακού Σταδίου.
Είδαμε την Αγγελοπούλου,το Λάτση και τον Τζανίκο να πανηγυρίζουν για την επιτυχία της Ολυμπιάδας πάνω από τα πτώματα των σκοτωμένων οικοδόμων και παράλληλα να στέλνουν συμπολίτες μας στα δικαστήρια (τους) όταν τους παρενόχλησαν νομικά και μάλιστα όταν υποτίθεται ότι δικαιώθηκαν !

Έτσι καταλάβαμε ότι αυτό που ζούσαμε εμείς στη συνοικία ήταν απλώς οι παράπλευρες απώλειες αυτού του πολέμου. Και πήραμε τη θέση μας σαν οπισθοφυλακή και εφεδρεία δίπλα στο στρατό των "μαύρων" , των ανώνυμων που πολλοί δεν μιλούσαν καν ελληνικά. Και αυτό προσπαθήσαμε να το κάνουμε στην πράξη και όχι απλά στο ασφαλές εργαστηριακό περιβάλλον των ιδεολογικών προσεγγίσεων και της ανέξοδης ηθικής συμπαράστασης. Σε ποιο βαθμό αυτό έγινε είναι προς συζήτηση. Όπως και να είναι όμως αποτελεί παρακαταθήκη για το μέλλον.
Σ' αυτή την κατεύθυνση ξεκινάμε σήμερα τη δημοσίευση επιλεγμένων αποσπασμάτων από αυτό το βιβλίο, επιδιώκοντας να προβάλλουμε αυτόν τον άγνωστο πόλεμο, που και εμείς εμπλακήκαμε.

Β.ΓΟΝΑΤΑΣ



Από το κεφάλαιο ΧΡΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΩΝ ΣΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ

2003 ΜΑΗΣ:- Επίσχεση εργασίας στο εργοτάξιο του τένις (κόντρα με μαφία - ουδετερότητα συνδικάτου).
- Κλείσιμο του έργου 4 μέρες.
- Συμπαράσταση από επιτροπές Ευρωπαϊκής Τεχνικής, ολυμπιακού. Χωριού,
εφημερίδα «Αιχμή» , Μηχανικούς, και της παράταξης Δημοτική.Ενότητα Μαρουσιού.
- Απόφαση της συνέλευσης των εργατών για πορεία στην Αγγελοπούλου (που δεν
πραγματοποιείται).
- Ανάκληση απόλυσης

2003 ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ:- Εργοτάξιο ΛΑΤΣΗ (ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΤΑΔΙΟ): 17/12 νεκρός ο αλβανός εργατής Νταλίπ Ντόκα.
- 7μερο κλείσιμο του εργοταξίου &προσπάθεια για δημιουργία άτυπης επιτροπής.
- 1η αφίσα εργοταξίου που καταγγέλει τις εταιρείες για τις δολοφονίες των εργατών
στα ολυμπιακά εργα.
- Μεγάλη συμμετοχή εργαζομένων από συνοικία που δραστηριοποιουνται στο Μαρουσι
γύρω από την ερφημερίδα ΑΙΧΜΗ σε όλες τις ενεργειες που καλούνται να βοηθήσουν.
- Παρέμβαση και από το σωματείο μισθωτών μηχανικών.
- Κινητοποίηση για άμεση πληρωμή δωρόσημου σε ΙΚΑ Μαρουσίου (ΛΑΤΣΗ) και ΙΚΑ
Περιστερίου (J&P)

2004 ΦΛΕΒΑΡΗΣ - Εργοτάξιο Ολυμπιακού Σταδίου - Στέγη ΚΑΛΑΤΡΑΒΑ .,για πρώτη φορά σταματάει το έργο
σύμβολο της ολυμπιάδας με αφορμή την απεργία για τους σκοτωμένους.

2004 ΜΑΙΟΣ:
- Εργοτάξιο Ολυμπιακού Σταδίου - Στέγη ΚΑΛΑΤΡΑΒΑ -Απεργία 1η Μάη
- 2η μάχη και σταμάτημα της εταιρίας Σιμολατι, μιας από τις μεγαλύτερες ιταλικές
εταιρίες.
- Παρουσία και ανάμιξη αστυνομίας.
- Προκήρυξη στα πολωνικά που απευθυνόταν σε 150 πολωνούς μεταλλεργάτες που
σταμάτησαν αμέσως μετά την παρέμβαση μας. την εξόρμηση την οργάνωσε το παράρτημα
Μαρουσίου.

Το εργοτάξιο του τένις

…ήμασταν απλήρωτοι ,μαζέψαμε όλα τα παιδιά και σταματήσαμε τη δουλειά.
Την άλλη μέρα απόλυσε 3 άτομα και στο τέλος παίξαμε μπουνιές.
Την Παρασκευή το πρωί , μπαίνουμε μπροστά στη πύλη. Κάποιοι συνάδελφοι (λίγοι) , μπαίνουν για δουλιά. Ο εργολάβος αιφνιδιάζεται Αργότερα προσπαθεί να τρομοκρατήσει το κόσμο χωρίς αποτέλεσμα. Αντίθετα , ακόμα και οι λίγοι που είχαν μπει μέσα , σταματάνε τη δουλιά και ενώνονται με τους συναδέλφους στη πύλη. Ακόμα και 20 Γκανέζοι , (που ήταν οι πιο φοβισμένοι απ ΄όλους) φωνάζοντας strike-strike (απεργία) συμμετέχουν στη κινητοποίηση. Κάναμε 4 μέρες επίσχεση εργασίας(16-19 Μάη) γιατί ήμασταν απλήρωτοι (Απρίλη -Μάη). Όλοι οι εργάτες είναι ενωμένοι (Αλβανοί-Πολωνοί-Γκανέζοι-Αφγανοί-Ελληνες). Γίνονται απανωτές συνελεύσεις . Γράφουμε ανακοινώσεις για όλα τα προβλήματα που έχουμε στη δουλειά (ένσημα-υπερωριες-αργιες-αποζημιωσεις-μετρα ασφάλειας κλπ)

Το Σάββατο ενημερώσαμε και τους συνάδελφους στα διπλανά εργοτάξια (δημοσιογραφικό χωριό Μαρούσι -LAMDA DEVELOPMENT)

Δώσαμε και δυο πεντάλεπτες ραδιοφωνικές συνεντεύξεις στον ΠΛΑΝΕΤ και στο ΣΚΑΙ. Για την επίσχεση έγραψε μόνο ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ , ο ΠΑΛΜΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ και μια τοπική εφημερίδα του Μαρουσίου (ΑΙΧΜΗ)

Την Δευτέρα μας επισκέφτηκαν και δήλωσαν συμπαράσταση ο επικεφαλής δημοτικής παράταξης στο Μαρούσι Μ Ζιώγας , η εφημερίδα ΑΙΧΜΗ ,και εκπρόσωπος του σωματείου μισθωτών μηχανικών ( που δούλευε σε έργο του ολ. σταδίου). Κατά τις 12.00 η ώρα περνάνε 2 μέλη της κεντρικής διοίκησης του συνδικάτου .Έκατσαν κανα εικοσάλεπτο ,και μας είπαν να μην φεύγουμε από το χώρο του εργοτάξιου για να έχει ισχύ η επίσχεση.
Ο εργολάβος βλέποντας ότι δεν κάνουμε πίσω , στέλνει τους εργοδηγούς του να μας καλοπιάσουν. Οι εργαζόµενοι δεν τσιμπάνε ,αντίθετα αποφασίζουν να «βγει» το πρόβληµα προς τα έξω. Γίνονται προτάσεις να βγούμε στη Κηφισίας κλπ.
Ετοίµασαν πανό (..”να εφαρµοστεί η εργατική νοµοθεσία στα ολ. Έργα”) και το κρεμάνε στη πύλη. Γίνεται συνέλευση , καταλήγουμε να πάμε πορεία στην Αγγελοπούλου. Έρχεται ένας ρουφιάνος του εργολάβου και λέει “μην κάνετε καμιά ενέργεια.. θα πληρωθείτε..” Σε λίγο φέρανε λεφτά και μέχρι την Τετάρτη ξοφλήθηκε ο Απρίλης.
Γίνεται συνέλευση. Οι προτάσεις είναι δύο. Παίρνουμε τα λεφτά και πιάνουμε δουλιά ή συνεχίζουμε την κινητοποίηση και για τα άλλα αιτήματα (ένσημα -υπερωρίες κλπ). Πλειοψηφεί η πρώτη πρόταση.
Την Τετάρτη ήρθε και η Επιθεώρηση εργασίας , έκανε παρατηρήσεις στον εργολάβο. Ο εργολάβος προσπαθεί να μας τιμωρήσει που ζητήσαμε τα δικαιώματα μας και μας στέλνει(6 εργαζόμενους) σε άλλο έργο στο Φάληρο μακριά από εκεί που μένουμε.
Την επόμενη μέρα μπαίνοντας στο έργο του Φαλήρου (γέφυρες δίπλα στο στάδιο ειρήνης και φίλιας) μοιράσαμε στους εργαζόμενους ανακοίνωση καταγγελία (γραμμένη και στα Αλβανικά) που εξηγούσαμε τους λόγους που μας έστειλαν στο Φάληρο και καλούσαμε τους εργαζόμενους να παλέψουμε όλοι μαζί για τα δικαιώματα μας. Μισή ώρα αφού πιάσαμε δουλειά , μας καλεί ο εργοταξιαρχης στο γραφείο και μας ανακοινώνει ότι μας ξαναστέλνει πίσω στο τένις γιατί "..δεν είναι δυνατόν να μπαίνουμε σε ένα έργο πρώτη μέρα για δουλειά και να μοιράζουμε ανακοινώσεις.."
12.30 μμ ήμασταν πίσω στο τένις. Εκεί ο εργολάβος μας ανακοίνωσε ότι οι 4 θα πιάσουν δουλειά , οι 2 όμως (μέλη της επιτροπής ) απολύονται.
Οι 2 απολυμένοι φύγαμε και πήγαμε κατευθείαν στην Επιθεώρηση εργασίας καταγγείλαμε την παράνομη απόλυση μας και ζητήσαμε την παρέμβαση τους.
Πραγματικά ο υπάλληλος που μόλις την προηγούμενη μέρα έκανε τον έλεγχο στο εργοτάξιο του τένις επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον εργολάβο και τον πίεσε να μας ξαναπάρει στη δουλειά ,πράγμα που έγινε.

Έτσι στις 14.00 μ της ίδιας μέρας ξαναπιάσαμε δουλειά μέσα σε πανηγυρικό κλίμα
Η πρώτη φάση των κινητοποιήσεων έληξε νικηφόρα.

Εφυγε ο Κώστας Κάππος

Σε πολιτική κηδεία -όπως ο ίδιος επιθυμούσε- αποχαιρέτησαν τον ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ Κώστα Κάππο που πέθανε ξαφνικά απο ανακοπή καρδιάς, η οικογένεια , οι σύντροφοι και οι φίλοι του.

Πλήθος κόσμου κατέκλυσε τη Δευτέρα 16/9 το νεκροταφείο Καισαριανής. Ανάμεσά τους εκπρόσωποι του συνόλου σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων, της τοπικής αυτοδιοίκησης, αντιστασιακών οργανώσεων και δεκάδων μαζικών φορέων. Ανακοινώσεις εξέδωσαν όλα σχεδόν τα κόμματα, καθώς και ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Ανάμεσα στα δεκάδες στεφάνια ξεχώρισαν τα τριαντάφυλλα του Φιντέλ Κάστρο, που κατέθεσε ο πρέσβης της Κούβας στην Αθήνα Χόρχε Κεσάδα.
Ξεχωριστή παρουσία είχαν όλα τα κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς: Παρόντες ήταν η Α.Παπαρήγα και ο Σ.Χαλβατζής (ΚΚΕ), o A.Aλαβάνος και ο Ν.Βούτσης (ΣΥΝ), ο Α.Χάγιος (ΝΑΡ), ο Σ.Μιχαήλ(ΕΕΚ), ο Γ.Φαράκος, ο Γ.Μπανιάς και πολλοί άλλοι.

Ο Κ.Κάππος γεννήθηκε το 1937 στο Κεφαλόβρυσο Αργολίδος. Ηταν γυιός φτωχής αγροτικής οικογένειας και μπήκε στο κομμουνιστικό κίνημα το 1955 όταν ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο του Αργους. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΒΣΠ και ήταν πατέρας δύο παιδιών. Το 1968 συνελήφθη απο τη χούντα, βασανίστηκε στο στρατόπεδο Διονύσου, και στάλθηκε εξορία στο Λακί της Λέρου. Απολύθηκε το 1972,άρχισε αμέσως την αντιστασιακή δράση και αναδείχθηκε σε μέλος του ΚΣ της παράνομης ΚΝΕ. Συνελήφθη πάλι και υπέστη φρικτά βασανιστήρια στο Μπογιάτι, με αποτέλεσμα να κλονιστεί σοβαρά η υγεία του.
Ηταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ ,βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος απο το 1974 μέχρι το 1989 που αποχώρησε διαφωνόντας με την πολιτική του κόμματος (ΣΥΝ,κυβέρνηση Τζανετάκη). Στη συνέχεια συνεργάστηκε για λίγο με το ΝΑΡ, και αργότερα με το ΚΚΕ συμμετέχοντας στο Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών (ΚΜΕ) και αρθρογραφόντας στο Ριζοσπάστη.
Αφησε πλούσιο συγγραφικό έργο τα τελευταία χρόνια, γράφοντας σε πολλές εφημερίδες, και εκδίδοντας αρκετά βιβλία όπως:
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ (2005 / Εκδόσεις ΑΛΗΘΕΙΑ)
ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ (2004 / Εκδόσεις ΑΛΗΘΕΙΑ)
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ (2002 / Εκδόσεις ΑΛΦΕΙΟΣ).

Ο Κώστας Κάππος ήταν ένα σεβαστό πρόσωπο. Κέρδισε τον σεβασμό των αντιπάλων και των
συντρόφων του με την στάση , την προσφορά, και την σεμνότητά του. Εζησε μια ζωή αφιερωμένη ολοκληρωτικά στην υπόθεση της εργατικής τάξης, όπως βεβαίως και χιλιάδες άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι αγωνιστές.
Αυτό όμως που κατά την ταπεινή μας γνώμη σφραγίζει την προσφορά του Κ.Κάππου είναι η ενέργειά του το καλοκαίρι του 1989, να καταψηφίσει στη βουλή τις προγραμματικές δηλώσεις της αστικής κυβέρνησης στην οποία συμμετείχε και το ΚΚΕ μέσω του ΣΥΝ ( γνωστής και ως κυβέρνησης Τζανετάκη), σώζοντας την τιμή και την υπόληψη των ελλήνων κομμουνιστών. Αυτή ήταν η κομματικότητα του Κ.Κάππου , αυτή πρέπει να είναι η κομματικότητα κάθε κομμουνιστή., που πρέπει να βρίσκει τη δύναμη να έρχεται σε ρήξη με το κόμμα του όταν αυτό "στραβά αρμενίζει"! Αυτή ακριβώς η κομματικότητα σπανίζει στις ηγεσίες των κομμουνιστικών κομμάτων, όπως ακριβώς σπανίζουν και κομμουνιστές σαν τον Κ.Κάππο.

Βαγγέλης Γονατάς

Τραυματισμός εργαζόμενου σε απόπειρα ληστείας

Ο φύλακας ΦΙΟΡΕΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ  τραυματίστηκε  απο δύο μασκοφόρους με μαχαίρια και σιδερολοστούς στην προσπάθειά του να αποτρέψει την κλοπή ενος  VAN στο αμαξοστάσιο του Δήμου Αμαρουσίου στη νυκτερινή βάρδια. Οι επίδοξοι κλέφτες του VAN τράπηκαν σε φυγή μετά τη συμπλοκή.

Οι εργαζόμενοι  είναι τρομοκρατημένοι, ειδικά αυτοί που δουλεύουν την νύκτα στο αμαξοστάσιο ( καθαρίστριες κ.α). και ζητούν να  ληφθούν μέτρα προστασίας τους.

Είναι φανερό πως η  δημοτική αστυνομία- μαιμού δεν χρησιμοποιείται ούτε καν για την φύλαξη των εγκαταστάσεων του Δήμου στις οποίες δουλεύει νύκτα κόσμος.

 Αντίθετα  χρησιμοποιείται για να συνοδεύει τα συνεργεία των δημοτικών υπαλλήλων που κόβουν παράνομες κλήσεις για να τους δώσει πρόσθετο κύρος, το κύρος "της στολής" ( τρομάρα τους!)΄Όμως εμείς τους πληρώνουμε για να εξασφαλίζει ο Τζανίκος που τους προσέλαβε ψήφους.

Το κλε ίσιμο της ΤΡΙΟΥΜΦ (με συμφωνία εργοδοτών- εργατριών)

Φ ά σ ε ι ς κ α ι Α ν τ ι φ ά σ ε ι ς

 Το σημερινό πολιτικό σύστημα υπάρχει για να μπορούν οι κεφαλαιοκράτες να εξασφαλίζουν το μέγιστο κέρδος για τις εταιρείες τους και το κράτος. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την εργατική τάξη ως αντικείμενο. Επίσης δρουν πολιτικά κόμματα, με πρόθεση τη κατάργηση αυτού του συστήματος προς όφελος της εργατικής τάξης.

 Οι επεξεργασίες οι στρατηγικές και ταχτικές τους γίνονται-κατά δική τους ομολογία- έξω και «άνωθεν» της εργατικής τάξης. Με συστηματικό κομματικό τρόπο εξάγουν τις πολιτικές τους με μορφή αποφάσεων, προς την «κάτωθεν» εργατική τάξη που έχει καθήκον να τις εισάγει προς υλοποίησιν.

   Η εργατική τάξη παραμένει αντικείμενο, επιπέδου «ιδεολογικού χρήστη» όπου της απονέμονται καθήκοντα, αναλόγως του βαθμού της κομματικής της πίστης, αυτό που λένε «βαθμό ωριμότητας». Κόβουν και ράβουν τους ρόλους στα μέτρα τους, κρατώντας για τον «άνωθεν» εαυτό τους το ρόλο του δικαστή και εκτελεστή της αστικής τάξης και για τους «κάτωθεν»εργάτες το ρόλο του νεκροθάφτη, για τις καθοδηγημένες εξεγέρσεις και τη τελική έφοδο.

  Σήμερα οι από έξω και άνωθεν προερχόμενες επαναστατικές πολιτικές, δέχονται συντριπτικό πλήγμα ΟΧΙ από την αστική τάξη ΑΛΛΑ από την εργατική τάξη.

Αμφισβητεί έμπραχτα, απέχοντας από τη πολιτική δράση, το προνόμιο που το σύστημα παρέχει στα κόμματα, να καθορίζουν τα πλαίσια που θα κινηθούν η θεωρία και το κίνημα της. Πλαίσια κυρίως ιδεολογικά, κοινοβουλευτικά, παραταξιακά, συνδικαλιστικά, δηλαδή αποκλειστικά κομματικά.

  Αυτή η «αντεπαναστατική» εξόχως πολιτική θέση της εργατικής τάξης, επιτρέπει την προσγείωση όλων των αυτοπροσδιοριζόμενων επαναστατών στη «πραγματική πραγματικότητα», κλείνει το κύκλο της ζωής όλων εκείνων που την «χρησιμοποιούν» για να τη σώσουν, που έπαιξαν τον τιμητικό και σεβαστό επαναστατικό ιστορικό τους ρόλο, που δεν μπορούν να το κάνουν σήμερα.

 Αγαπητές συναδέλφισες και συνάδελφοι

Στις σημερινές ήττες υπάρχουν οι προϋποθέσεις των αυριανών νικών, όπως υπήρξαν στις χθεσινές νίκες οι προϋποθέσεις των σημερινών ηττών. Είναι μέγιστο πολιτικό κέρδος για όσους το αντιλαμβάνονται στους αγώνες που συνεχίζονται. Αυτές οι προϋποθέσεις ανοίγουν το νέο κύκλο της εξέλιξης όπου οι πρωτοπόροι εργάτες διεκδικούν ρόλο στα σημερινά μέτρα τους. Να είναι συνειδητό αντικείμενο και υποκείμενο ταυτόχρονα των γεγονότων που οι ίδιοι έτσι και αλλιώς δημιουργούν.

 Ο ΑΙΧΜΗΤΗΣ . . . Αναρχί ζων νεκρομάντης

Εκδήλωση παρουσίασης βιβλίου " ΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ" - Γ.ΤΣΙΧΛΑ

Φυσικά αυτή δεν είναι μια λογοτεχνική βραδιά. Ο συγγραφέας δεν είναι επαγγελματίας του είδους, αντίθετα είναι αντι-επαγγελματίας, που η συσώρευση δράσης και εμπειρίας  του δημιούργησε την ανάγκη να διατυπώσει τις σκέψεις του, να προσπαθήσει να συμβάλει πιο ολοκληρωμένα στη συζήτηση που διεξάγεται χρόνια στους κύκλους μας.

Στο ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ επιχειρείται  να μεταφερθούν πλευρές της εμπειρίας από την πάλη  του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος στην περιοχή μας την  δεκαετία του 80, όπως βιώθηκε μέσα από τις γραμμές του Τομέα Βορείων Προαστίων της ΚΝΕ του οποίου ο Γ.Τσίχλας υπήρξε Γραμματέας  καθώς επίσης και μέλος του Συμβουλίου Πόλης Αθήνας της ΚΝE  και  μέλος της Αχτιδικής Επιτροπής Βορείων Προαστίων του  ΚΚΕ .

 Τα πρωτογενή υλικά  (ντοκουμέντα κλπ)  που  υπάρχουν  στο σημείωμα - για τα οποία τόσος ντόρος έγινε -, είναι  προϊόν της  προσπάθειας του Γιάννη  και όχι μόνο  να συγκεντρώσει και ταξινομήσει το αρχείο (78-89) του Βόρειου Τομέα  Αθήνας της ΚΝΕ.

 Ταυτόχρονα είναι σαφής η επιλογή του  , να προκαλέσει  τη συνέχεια της διαχρονικής  συζήτησης που οι κλασικοί του μαρξισμού–λενινισμού ονόμασαν ιδεολογική πάλη ,  εκθέτοντας με απίστευτο “τσαμπουκά” τα συμπεράσματα που έχει βγάλει μέχρι τώρα.

  Πρόκειται για τσαμπουκά αρχών.  Γιατί τα συμπεράσματα που εκτίθενται , όπως και να τοποθετείται κανείς απέναντί τους δεν βγήκαν σε αποστειρωμένο ακαδημαϊκό  περιβάλλον  τύπου φοιτητικού αμφιθέατρου. 

Αντίθετα πήραν τη σημερινή τους μορφή κάτω από την επίδραση της πρόσφατης εμπειρίας από την πάλη στο Μαρούσι και τους γύρω δήμους , που επικεντρώθηκε στην στρατηγική επιλογή της αστικής τάξης το τελευταίο διάστημα , τους ολυμπιακούς αγώνες.

  Η  πάλη  αυτή  θα είχε παραμείνει στις αντιδράσεις για την καταστροφή του περιβάλλοντος  αν δεν είχε συνειδητά συνδεθεί με την πάλη των εργατών στα ολυμπιακά έργα, που τόσο προσπάθησαν να την αποκρύψουν και υποβαθμίσουν ακόμα και όταν  υπήρξαν  νεκροί εργάτες  και κινητοποιήσεις στα εργοτάξια. 

 Τα έργα βεβαίως τελείωσαν, οι αγώνες έγιναν και αυτά που έμειναν είναι η χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων, οι κάμερες,οι σκούπες της αστυνομίας κατά των μεταναστών, αλλά πλέον και κατά κάθε εν δυνάμει υπόπτου και φυσικά η  παραπέρα καταστροφή του περιβάλλοντος στην περιοχή.

 Βεβαίως  μπροστά σ'αυτό που ζούν αυτές τις μέρες τα Δυτικά Προάστια της Αθήνας, και το ζούν 40 χρόνια τώρα, η περιβαλοντική καταστροφή στα προάστια τα δικά μας, προκαλέι το σχόλιο " κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες".

 Οφείλουμε λοιπόν να καταγγείλουμε και με αυτή την ευκαιρία την χθεσινή επίθεση των δυνάμεων καταστολής στους διαδηλωτές, που υλοποιόντας την κρατική πολιτική παραπέρα  επιβάρυνσης αυτών των περιοχών ,τραυμάτισαν δεκάδες και πρόχώρησαν   σε συλλήψεις. Οφείλουμε να συμπαρασταθούμε έμπρακτα  στους κατοίκους των δυτικών συνοικιών που ζητάνε να κλείσει η χωματερή των Ανω Λιοσίων, να μεταφερθεί εκτός κατοικημένων περιοχών. Αυτό μπορεί να γίνει πολύ απλά, και θα κοστίσει μιά- δύο (;) ΣΤΕΓΕΣ ΚΑΛΑΤΡΑΒΑ.

 Το φρεσκάρισμα της εμπειρίας του 80 λοιπόν ,μέσα απο τα τελευταία γεγονότα που ζήσαμε με την Ολυμπιάδα, έθεσαν τη συζήτηση σε νέα βάση, δημιούργησαν την ανάγκη και την υποχρέωση στον Τσίχλα, να γράψει το βιβλίο του, να εκθέσει τα συμπεράσματά του. Γιατί ο Γιάννης δεν είναι βετεράνος, οι απόψεις που διατυπώνει στο βιβλίο για την δεκαετία του 80, αναφέρονται βασικά στο σήμερα.

 Φυσικά το βιβλίο δεν είναι ιστορικό, δεν είναι ούτε πολιτική πλατφόρμα. Είναι η σκέψη, η γνώμη, η απόψη, η αγωνία να δράσουμε σήμερα, ενός κομμουνιστή οικοδόμου, που πολύ δημιουργικά συμβάλει στην μεγάλη αυτή συζήτηση.

Και  κάτω απ’αυτό το πρίσμα θεωρώ το Σημείωμα για Πολιτική χρήση  του Γιάννη  Τσίχλα  απολύτως  ενδιαφέρον και χρήσιμο.

                                                                                                                        22/6/2005

Βαγγέλης Γονατάς

 

ΤΙ ΝΑ μην ΚΑΝΟΥΜΕ

Ανακοίνωση - καταγγελία
της ΚΟΑ του ΚΚΕ

Αντικομμουνιστικό κατασκεύασμα
από πρώην μέλος του ΚΚΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ  20/5/2005 


Την έντονη αντίδραση της ΚΟΑ του ΚΚΕ προκάλεσε το βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «Τι να μην κάνουμε», του Γιάννη Τσίχλα και προλόγους των Ν. Κωνσταντίνου και Β. Γονατά, στο οποίο ο συγγραφέας παραθέτει ονόματα της Κομματικής Οργάνωσης στην οποία ανήκε τη δεκαετία του '80, ενώ σημειώνει πως κατέχει «γραπτά ντοκουμέντα» του αρχείου της συγκεκριμένης Οργάνωσης, τα οποία μάλιστα «είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου»!Σε ανακοίνωση - καταγγελία της ΚΟΑ του ΚΚΕ υπογραμμίζεται ότι: «Ο συγγραφέας όπως και οι προλογίζοντες το βιβλίο, υπήρξε μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ και μετά από 16(!) χρόνια από τη διαγραφή του αποφάσισε με το πόνημά του να "φωτίσει" την εργατική τάξη με την πείρα από τη δράση του στην Τοπική Οργάνωση Βορείων Προαστίων Αθήνας της ΚΝΕ. Στο "Σημείωμα για πολιτική χρήση", όπως αποκαλεί το βιβλίο του, παρουσιάζεται σαν υπερασπιστής των συμφερόντων της εργατικής τάξης, επιχειρώντας να οικειοποιηθεί την ιστορία της Οργάνωσης. Πρόκειται για ένα παραλήρημα αντικομουνισμού και βαθιάς περιφρόνησης της εργατικής τάξης. Όπως ισχυρίζεται ο Γ. Τσίχλας η εργατική τάξη απομακρύνεται από την πολιτική όταν ακούει για σοσιαλιστική επανάσταση, αφού ενδιαφέρεται μόνο για το "μεροκάματό" της, τα "μερικά" προβλήματα και αιτήματα».«Το αντικομουνιστικό αυτό κατασκεύασμα - συνεχίζει η καταγγελία της ΚΟΑ - θα ήταν ανάξιο οποιασδήποτε αναφοράς αν ο συγγραφέας δεν έκανε κάτι απαράδεκτο: Να περιλάβει στις σελίδες του ονόματα της τοπικής Οργάνωσης από τη δεκαετία του '80, με τη σημείωση ότι κατέχει "γραπτά ντοκουμέντα" του αρχείου της συγκεκριμένης Οργάνωσης που "είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου"».«Κανένας τίμιος άνθρωπος - υπογραμμίζει η ΚΟΑ - οποιεσδήποτε αντιπαραθέσεις και διαφωνίες κι αν είχε με το ΚΚΕ, δεν προχώρησε σε τέτοια κατάπτυστη ενέργεια. Αυτές οι ενέργειες εξυπηρετούν τον ταξικό αντίπαλο των εργαζομένων, είναι μέθοδοι που αποσκοπούν να προωθηθούν οι επιδιώξεις των αντικομουνιστικών κέντρων».Τέλος, η ΚΟΑ του ΚΚΕ «καλεί κάθε αγωνιστή να καταδικάσει τέτοιες πρακτικές που δεν έχουν καμία σχέση με την ιδεολογική αντιπαράθεση στις γραμμές του εργατικού κινήματος και να διαφυλάξει τις αρχές και αξίες του από άτομα σαν τον Τσίχλα και την παρέα του».

ΚΟΑ... 
εκ παραδρομής

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 21/5/2005

Εκ παραδρομής στο χτεσινό φύλλο της εφημερίδας μας, στη σελίδα 8 και στο ρεπορτάζ με τίτλο "Αντικομμουνιστικό κατασκεύασμα από πρώην μέλος του ΚΚΕ", αναφέρεται στην τρίτη παράγραφο " ...Να περιλάβει στις σελίδες του ονόματα της τοπικής οργάνωσης από τη δεκαετία του΄80". Το σωστό είναι πως στο "πόνημα" του Γ.Τσίχλα περιλαμβάνονται οργανωτικές καταστάσεις και όχι απλά ονόματα, ενέργεια εξίσου αν οχι περισσότερο κατακριτέα, καθώς εκθέτει τη δομή της Οργάνωσης στον ταξικό αντίπαλο.

Η  αλήθεια  είναι  πάντα  επαναστατική

 Δεκάδες  βιβλία έχουν γραφτεί  για διάφορες ιστορικές περιόδους του εργατικού και νεολαίστικου κινήματος, του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Σπάνια όμως, αν όχι ποτέ, το ΚΚΕ με τον πιο επίσημο τρόπο ( ανακοίνωση της ΚΟΑ)  αισθάνθηκε την ανάγκη να τοποθετηθεί και να τα χαρακτηρίσει, όπως έκανε  όταν ένας απλός κομμουνιστής οικοδόμος , ο Γ.Τσίχλας έγραψε την γνώμη του και προσπάθησε να την τεκμηριώσει.

Η τιμητική αυτή διάκριση (βλ.ανακοίνωση) συμπεριλαμβάνει ακόμα και τους προλογίσαντες το βιβλίο, όπως ο γράφων!

 Eύκολα διαπιστώνει κανείς διαβάζοντας το βιβλίο  ;ότι δεν υπάρχει ούτε ένα όνομα πέρα απο την αφιέρωση του συγγραφέα στους 3 νεκρούς συντρόφους μας,, και  τις ευχαριστίες  στο σ. που φιλοτέχνησε  το  εξώφυλλο.

  Πρόκειται λοιπόν  για χονδροειδέστατο  ψέμα, για το οποίο   ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του! Η υποτιθέμενη “διόρθωση” κάνει τα πράγματα χειρότερα. Εξ άλλου πάντα κάτι μένει από την πρώτη λάσπη.

Οσο τώρα αφορά το "αρχείο" (Στοιχεία και  ντοκουμέντα της οργάνωσης της ΚΝΕ  της περιόδου83-88, αποτελέσματα απεργιών, εκλογών σε εργοστάσια, σχολεία κλπ ) μέρος του οποίου χρησιμοποιείται στο βιβλίο, υπάρχoυν  ορισμένα αναπάντητα ερωτήματα  προς την ΚΟΑ του ΚΚΕ.:

§         Πότε κατά την άποψή σας, η περίοδος αυτή θα γίνει ιστορία ;

§         Γιατί δεν θέλετε την συζήτηση γι' αυτή την ιστορική περίοδο του κινήματος ;

§         Απο ποιούς θέλετε να "περιφρουρήσετε" τα ντοκουμέντα εκείνης της εποχής ;

§         Δεν είναι  προφανές ότι η αστική τάξη  ότι χρειάζεται το έχει, μιάς και μια σειρά ανώτερα στελέχη του ΚΚΕ εκείνης της εποχής κάνουν την τύχη τους σήμερα στα κόμματα και τους μηχανισμούς της εξουσίας.;

Πριν λοιπόν αγαπητοί σύντροφοι αρχίσετε να καίτε βιβλία ,σκεφθείτε τα ερμητικά κλειστά στόματα που συνάντησε η γενιά σας και η γενιά μας, όταν προσπαθούσε να προσεγγίσει  ιστορικές περιόδους του κόμματος και του κινήματος , όπως η Αντίσταση,ο  ΔΣΕ,τα γεγονότα της Τασκένδης κ.α

  Τα όποια ιστορικά ντοκουμέντα   πράγματι ανήκουν σε κάθε ενδιαφερόμενο. Ενδιαφερόμενος είναι κάθε  κομμουνιστής, κάθε λαικός αγωνιστής  που παλεύει  στις σημερινές δύσκολες για το κίνημα  συνθήκες. Οι  άλλοι ενδιαφέρθηκαν όταν τους έκαιγε!

 Γι'αυτό πολύ πριν γραψει το βιβλίο του ο Γ.Τσίχλας,, όταν η ΚΝΕ έκανε έκληση μέσω του ΟΔΗΓΗΤΗ για συγκέντρωση τέτοιων στοιχείων, ο γράφων  ανταποκρίθηκε με μεγάλη του ευχαρίστηση.

   Σας παραθέτω αυτούσια την σχετική ηλεκτρονική μου αλληλογραφία με την ΚΝΕ.

Μαρούσι 5/2005

Β.ΓΟΝΑΤΑΣ

----- Original Message ----- From: GONATAS VAGELIS To: Κ.Ν.Ε Sent: Tuesday, October 14, 2003 4:23 PM Subject: ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ Σας ενδιαφέρει τέτοιου είδους  υλικό ? Πέρα από την συγκέντρωση και  αρχειοθέτηση υπάρχουν σκέψεις για παραπέρα αξιοποίησή του ?Εννοώ ότι αν πρόκειται τα ατομικά " ντουλάπια" να μεταγγιστούν σε ένα συλλογικό, δεν θα με συγκινούσε ιδιαιτέρως. Οπως και να είναι θα επανέλθω ! Με κομμουνιστικούς χαιρετισμούς. Β.Γ  Μέλος της Κ.Ν.Ε ( 1977 – 1989  ,θα καταλάβετε σε ποια οργάνωση From: Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας - Communist Youth of Greece To: GONATAS VAGELIS Sent: Thursday, October 16, 2003 6:59 PM Subject: Re: ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ Γεια σου φίλε Βαγγέλη Μας ενδιαφέρουν και αυτά που μας στέλνεις ΄'όπως και πιο "μαζικά" υλικά που βγήκαν προς τα έξω. Προφανώς κάποια υλικά -σε πρώτη φάση τουλάχιστον -  θα αρχειοθετηθούν. γίνεται μια προσπάθεια κάποια να εκδοθούν πχ έχουμε στα σκαριά μια ψηφιακή ανατύπωση του τόμου με τα παράνομα υλικά της ΚΝΕ από τη Χούντα του οποίου η έντυπη μορφή έχει εξαντληθεί από χρόνια.Bέβαια για να εκδόσεις θα πρέπει να έχεις συγκεντρώσει 100δα να τα έχεις τσεκάρει, ταξινομήσει, αξιολογήσει κλπ.Τέλος όλα αυτά θέλουν κόσμο και λεφτά που σημαίνει οτι δυσκολέυει η δουλειά.Παράλληλα εννοείται οτι όλο αυτό το υλικό πρέπει να το εισάγεις κάπως, να το παρουσιάσεις δεν μπορείς ούτε να το πετάξεις έτσι χύμα ούτε φυσικά να το δημοσιεύεις γενικώς (υποθέτω οτι καταλαβαίνεις αφού και εσύ στελνοντάς το σε μας απ' ότι είδα έσβησες κάποια ονόματα) Χαιρετούμε και περιμένουμε νέα σου

 

 

ΔΑΣΙ Νέας Ιωνίας

Συνέλευση της Δημοτικής Παράταξης ΔΑΣΙ πραγματοποιήθηκε στην Νέα Ιωνία σε αίθουσα συσκέψεων του Δήμου.

Υπενθυμίζουμε ότι η ΔΑΣΙ είχε πάρει μέρος στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, συγκεντρώνοντας πάνω από 12% των ψήφων και εκλέγοντας 2 δημοτικούς συμβούλους., την Ολγα Κατημερτζή και τον Ηρακλή Γκότση.

Θέματα της Γενικής Συνέλευσης ήταν ο απολογισμός δράσης της παράταξης την προηγούμενη περίοδο, και η παραίτηση της Όλγας Κατημερτζή από τη θέση της επικεφαλής της παράταξης, και της δημοτικής συμβούλου για λόγους υγείας.

Στη συνέλευση έγινε συζήτηση στα παραπάνω θέματα και προγραμματίστηκε νέα για τον προγραμματισμό δράσης της παράταξης στο διάστημα που απομένει μέχρι τις δημοτικές εκλογές τον Οκτώβρη του 2006.

Το παρακάτω κείμενο είναι η τοποθέτηση στη Γ.Σ του Γιώργου Φωτίου και της Χρυσάνθης Κωστοπούλου, μελών της ΣΕ της ΑΙΧΜΗΣ.

Η Δ.Α.Σ.Ι δημιουργήθηκε από την ανάγκη μιας διαφορετικής φωνής μέσα στο Δήμο.

Στηρίχτηκε από μέλη του ΚΚΕ, που διαγράφηκαν ή αποχώρησαν ιδιαίτερα την περίοδο του 1998 εξ αιτίας των επιλογών του στο Δήμο της Νέας Ιωνίας, και στη συνέχεια από τον ΣΥΝ και την ΑΚΟΑ.

Ο στόχος της ΔΑΣΙ ήταν να εδραιωθεί στους Ιωνιώτες σαν μια δημοτική παράταξη που θα ξεχώριζε για τη δράση της κόντρα στις επιταγές της κεντρικής εξουσίας και τον εκφραστή της που είναι ο Δήμος, δίχως να υπολογίζει το κόστος σε ψήφους.

Διαφορετικά θα ήταν εγκλωβισμένη σε μια κριτική προς τη διοίκηση για το βαθμό της αντιλαικότητας της πολιτικής της, κάνοντας προτάσεις απλώς για λιγότερο αντιλαϊκές επιλογές.

Οι δημοτικοί μας σύμβουλοι, στους οποίους σε σημαντικό βαθμό οφείλεται η εμβέλεια της παράταξής , προσπάθησαν μέσα στο δημοτικό συμβούλιο για όσο το δυνατόν θετικότερες λύσεις στα προβλήματα που προέκυπταν.

Αυτό όμως έμενε κυρίως μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, ενώ στα μεγάλα ζητήματα που παίχτηκαν στο προηγούμενο διάστημα όπως :

• H υπερεκμετάλλευση των εργατών και τα εργατικά ατυχήματα, ιδιαίτερα στα εργοτάξια της Ολυμπιάδας.
• Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός που εκφράστηκαν με τις σκούπες εργατών- μεταναστών στον ηλεκτρικό σταθμό.
• Οι κάμερες παρακολούθησης που μπήκαν και έμειναν μετά τους ολυμπιακούς αγώνες.
• Η πάλη ενάντια στον. Εθελοντισμό για την Ολυμπιάδα.

Η παράταξή μας είχε ελάχιστη έως καθόλου συμμετοχή στο επίπεδο οργάνωσης και πραγματοποίησης κινητοποιήσεων.

Είναι ανοικτό λοιπόν το ζήτημα για το μέλλον, ποια πρέπει να είναι η τακτική μας. Γιατί οι Ιωνιώτες να δώσουν σε εμάς την ψήφο τους ; Επειδή απλά έχουμε ίσως καλύτερες θέσεις από τους άλλους ;

Kατά τη γνώμη μας μια δημοτική παράταξη σαν την δικιά μας παίζει το ρόλο της μόνον όταν :

· Παίρνει ενεργητικά θέση υπέρ των διεκδικήσεων του μαζικού κινήματος

· Προβάλει και εκφράζει έμπρακτη συμπαράσταση στις εργατικές κινητοποιήσεις.

· Συμβάλει στην ανάπτυξη και προσανατολισμό της πάλης των δημοτών για τα μεγάλα προβλήματα της ανεργίας, των ναρκωτικών, της δημοτικής φορολογίας, των οικονομικών μεταναστών, της παιδείας και του περιβάλλοντος.

· Πιέζει το δήμο να συμπαραστέκεται στη λαϊκή πάλη, να υιοθετεί αιτήματα προς το κράτος, να αμφισβητεί το ρόλο του σαν μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας.

Με βάση τη θέση και κυρίως τη στάση σε αυτά τα ζητήματα κρίνεται μια δημοτική παράταξη, και όχι απλά από τις διακηρύξεις της ή πως αυτοπροσδιορίζεται.

Κατεδαφιστέα η κεραία του ΟΤΕ στο Μαρούσι

Το τελευταίο διάστημα "νομικά"-μετά την απόφαση του Στε - έχουν πέσει όλες οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας της χώρας , σε βαθμό που είναι να απορεί κανείς πως έχουμε ακόμα σήμα στα κινητά μας.
Σ' αυτά τα πλαίσια η διεύθυνση πολεοδομίας του δήμου Αμαρουσίου έκανε δεκτή την αίτηση του Συλλόγου των κατοίκων στο Ψαλίδι, απορίπτοντας την αντίστοιχη αίτηση-ένσταση του ΟΤΕ και έκρινε την κεραία του ΟΤΕ αυθαίρετη κατασκευή ζητώντας απο τον εισαγγελέα την συγκρότηση συνεργείου κατεδάφισης.
Οι κάτοικοι βέβαια μέσω του Συλλόγου τους είναι πολύ δίσπιστοι και με το δίκιο τους, μιάς και πριν 2 χρόνια είχε επιβληθεί στον ΟΤΕ για τον ίδιο λόγο πρόστιμο ύψους 15.000 ευρω, χωρίς να γίνει τίποτα! Τίποτα δεν έχει γίνει και μέχρι τώρα παρ'ότι η απόφαση της πολεοδομίας έχει κοινοποιηθεί στον εισαγγελέα εδώ και 2 μήνες. Προειδοποιούν λοιπόν ότι θα αντιδράσουν δυναμικά, καταλαμβάνοντας τον χώρο που είναι εγκατεστημένη η κεραία !
Η δισπιστία τους μεγαλώνει και απο το γεγονός πως ανακοινώθηκε για άλλη μιά φορά ότι ξεκινούν τα έργα για το δίκτυο αποχέτευσης, που εδώ και 2-3 δεκαετίες ματαίως περιμένουν να συνδεθούν και … τους συνδέουν αναλόγως !
Τέλος δεν αποκλείεται η εξαγγελία γεφυριών, ποταμών, ακόμα και θάλλασας στο Ψαλίδι, μιάς και απομένει μόλις 1,5 χρόνος για τις δημοτικές εκλογές !

ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ στους “προλετάριους” της ΔΕ και όχι μόνον

Σε ολοσέλιδη καταχώρηση της Γραμματείας της Δημοτικής Ενότητας (ΣΕ) με τίτλο ΣΤΑΣΗ ΑΡΧΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΑΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΙΧΜΗΣ η Δημοτική Ενότητα επιχειρεί να απαντήσει στην κριτική που διατύπωσε η ΑΙΧΜΗ για την συμμετοχή της (η μόνη παράταξη της αντιπολίτευσης) στις διορισμένες διοικήσεις των νομικών προσώπων του Δήμου.
Μας διαβεβαιώνει ότι οι εκπρόσωποί της στα ΝΠΔΔ "δεν θα ενδώσουν ποτέ σε ρόλο άσπονδου ουραγού στην πολιτική της δημοτικής αρχής… Μπήκαν για να σταθούν κριτικά απέναντι σε αυτές τις πολιτικές, να συμβάλουν με τις θέσεις και τις προτάσεις τους, όσο και αν αυτές εξοργίζουν κάποιoυς στην υπεράσπιση των συνολικών συμφερόντων των εργαζομένων…"
Δηλώνουν μάλιστα ότι αυτό δεν γίνεται πρώτη φορά και κανείς ποτέ δεν διανοήθηκε να τους προσάψει οποιαδήποτε μομφή.

Βεβαίως και δεν γίνεται πρώτη φορά, δυστυχώς ! Ο διορισμός των εκπροσώπων της Δ.Ε όπως είναι γνωστό έγινε από τη διοίκηση του δήμου μετά από αίτηση της ίδιας.
Και το ερώτημά μας παραμένει : ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ;
Τώρα που η διοίκηση του δήμου διανύει τους τελευταίους καταστροφικούς για το Μαρούσι
Θητείας της, βρίσκεται στην μεγαλύτερη φθορά και απομόνωση, τώρα που απεγνωσμένα η παράταξη του πρώην «εκσυγχρονιστή» Τζανίκου ψάχνει στηρίγματα στην Κυβέρνηση της ΝΔ, τώρα που τα επιχειρηματικά συμφέροντα ξαναμοιράζουν την τράπουλα για τον τοπικό εκλεκτό τους, τώρα βρήκε η Δ.Ε να συμβάλει με τις προτάσεις της ; Προτάσεις που θα "ξεσκεπάζουν και θα μάχονται αυτές τις πολιτικές, τόσο σε τοπικό επίπεδο, όσο και γενικότερα"!

Φανταζόμαστε πως με μια παρόμοια λογική ο Τζανίκος εκλέχθηκε την πρώτη του τετραετία σαν υποψήφιος τότε "των δημοκρατικών δυνάμεων" με την στήριξη και της Δημοτικής Ενότητας - για όσους επιμένουν να θυμούνται και πριν το 1994 - επιλογή για την οποία η Δ.Ε δεν γνωρίζουμε να έκανε ποτέ την αυτοκριτική της.
Η λαθεμένη αυτή επιλογή της Δ.Ε ,να συμμετέχει στις διοικήσεις των νομικών προσώπων του Δήμου δεν διορθώνεται παρά με έναν τρόπο : Την υλοποίηση της πρόθεσης παραίτησής τους που ανακοίνωσαν στην εφημερίδα ΑΘΜΟΝΙΟ ΒΗΜΑ (26/5).
Ετσι κι εμείς χαιρόμαστε πολύ που έπιασε τόπο η “μικροαστική κριτική μας.
Οφειλαν όμως να γνωρίζουν ότι περιθώρια "για προτάσεις υπεράσπισης των γενικότερων συμφερόντων των εργαζομένων " δεν υπήρξαν ποτέ και δεν θα υπάρξουν ούτε στο μέλλον με εισοδισμούς για τον απλούστατο λόγο ότι το υπάρχον πλαίσιο λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι απόλυτα δημαρχοκεντρικό, αυταρχικό – αντιδημοκρατικό και αποκλείει τη συμμετοχή και τον διάλογο επειδή εκ των πραγμάτων υπηρετεί αλλότρια και αντιλαικά συμφέροντα. Η δράση μέσα στην κοινωνία, με τη συμμετοχή των εργαζομένων, είναι αυτή που μπορεί να ανατρέψει πολιτικές και να προασπίσει τα λαικά συμφέεροντα.

Στη συνέχεια η Δ.Ε προχωρά παραπέρα, επιδιώκοντας να σκιαγραφήσει το "ιδεολογικό προφίλ" της εφημερίδας μας. Η κριτική μας λοιπόν στη συγκεκριμένη θέση της ερμηνεύεται σαν " αγωνία των μικροαστών να περιορίσουν την πολιτική επιρροή της " και διαπιστώνει ότι κατά βάθος πιστεύουμε ότι "οι αντιλαϊκές πολιτικές στην τοπική αυτοδιοίκηση ,οφείλονται στους κακούς δημάρχους, που μόνο αυτοί πρέπει να μπαίνουν στο στόχαστρο του μαζικού κινήματος και όχι η συνολικότερη πολιτική του ίδιου του συστήματος "

Βεβαίως θα συμφωνήσετε ότι η στρατηγική επιδίωξη του κεφαλαίου συμπυκνώθηκε στον “εθνικό στόχο” των ολυμπιακών αγώνων. Το κατασκευαστικό κεφάλαιο και όχι μόνον και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι (κυβέρνηση – αντιπολίτευση) έκανα πάρτυ.
Οι δήμοι υλοποίησαν μεγάλο κομμάτι αυτής της πολιτικής. Ο Τζανίκος έπαιξε πρώτο βιολί (μόνος δήμαρχος στην οργανωτική επιτροπή του Αθήνα 2004). Από πότε λοιπόν η πάλη ενάντια στην πολιτική αυτού του δημάρχου , που μας αποδίδουν, είναι απλώς πάλη ενάντια στον κακό δήμαρχο;

Διότι οι ολυμπιακοί αγώνες στο Μαρούσι ήταν πολύ συγκεκριμένα πράγματα:
- Ηταν ο θάνατος 2 εργατών στο κέντρο τύπου και στο εμπορικό κέντρο του Λάτση (MALL).
- Ήταν οι δικαστικές διώξεις των 11 συμπολιτών μας από Τζανίκο-Λάτση-2004.
- Ήταν η περιβαλλοντική καταστροφή, το χαράτσωμα των διοδίων της Αττικής Οδού, οι
τερατώδεις κατασκευές στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, ακόμα και στον σταθμό του
ΗΣΑΠ.
- Ήταν και είναι η αστυνομοκρατία, οι κάμερες, οι διώξεις μεταναστών που έμειναν και
μετά τους αγώνες !

Εμείς συμμετείχαμε και συμπαρασταθήκαμε στις κινητοποιήσεις στα ολυμπιακά εργοτάξια. Πρωτοστατήσαμε στις κινητοποιήσεις ενάντια στις δικαστικές διώξεις Τζανίκου-Λάτση-2004. Οργανώσαμε κινητοποιήσεις ενάντια στα διόδια της Αττικής οδού. Εναντιωθήκαμε στο νέο χαράτσωμα των δημοτών με το πρόσχημα της “ ελεγχόμενης στάθμευσης”, και οργανώσαμε διαμαρτυρία που απέδωσε, αφού χιλιάδες δημότες αρνούνται να πληρώσουν τις κλήσεις κ.α
Σε μερικά από αυτά, όπως στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Κέντρο Τύπου στην Κηφισίας βρεθήκαμε μαζί με τη ΔΕ.
Είναι γνωστό ότι αρκετοί από εμάς σήμερα στην ΑΙΧΜΗ, στηρίξαμε τη ΔΕ στις τελευταίες δημοτικές εκλογές , είμασταν μέλη της, συμμετείχαμε και στη Γραμματεία της, όπως και αρκετοί από εμάς προερχόμαστε από την δημοτική κίνηση ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ που για τους ίδιους πάνω-κάτω λόγους βρεθήκαμε μαζί στην αιχμή και προχωράμε.

Όμως λίγους μήνες πριν τους ολυμπιακούς αγώνες ,στο ανοικτό δημόσιο απολογισμό της η τακτική της ΔΕ, όπως αμέσως μετά αποδείχθηκε, άλλαξε.
Άμεση προτεραιότητα σε τοπικό επίπεδο μπήκε η στήριξη του αιτήματος "να μην ανοίξουν οίκοι ανοχής στο Μαρούσι , για τις ανάγκες των αγώνων"( Δημόσιος Απολογισμός ΔΕ).
Αμέσως μετά τα εργατικά ατυχήματα πήραν τη μορφή χιονοστιβάδας, γεμίσαμε κάμερες, αστυνόμους κλπ. Η δράση της ΔΕ σε όλα αυτά ήταν συνεντεύξεις τύπου και έκδοση ανακοινώσεων αποκάλυψης και καταγγελίας των γενικότερων πολιτικών επιλογών που υλοποιούνταν και σε τοπικό επίπεδο. Τελευταία τόσο η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ όσο και το
ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ πλειοδοτούν σε “εποικοδομητικές προτάσεις “ για την αξιοποίηση των ολυμπιακών ακινήτων, όταν σήμερα ο κόσμος καίγεται !
Η απουσία της από όποια κινητοποίηση σε τοπικό επίπεδο , με τη δικαιολογία ότι δεν στρέφεται κατά της γενικότερης πολιτικής (κάθε κινητοποίηση δηλ. που δεν οργάνωσε η ίδια) ήταν αυτό που χαρακτήρισε τη δράση της ΔΕ το τελευταίο διάστημα.
Αυτή είναι πράγματι μια πολιτική θέση, που βλέπει το μαζικό κίνημα με βάση των εκλογική-κοινοβουλευτική τοποθέτηση των διοικήσεων των μαζικών φορέων. Μόνο που αυτό δεν είναι μαζικό κίνημα, είναι η παράταξη .

Αυτοί είναι οι ανοιχτοί λογαριασμοί μας με την ΔΕ, όσο και με τους λοιπούς αριστερούς συνδαιτυμόνες. Ας μην φτιάχνει λοιπόν η ΔΕ αστυνομικά σενάρια για σχέδια πολιτικής φθοράς και συντονισμένες επιθέσεις στις Δημοτικές Κινήσεις του ΚΚΕ, όλων των Βορείων Προαστίων. Δεν αντιλαμβάνεστε σύντροφοι ότι υποτιμάτε πολύ την οργανωτική και πολιτική σας οντότητα έτσι;
H δημοσίευση – καταγγελία για την ΑΙΧΜΗ εξυπηρετεί στην ουσία τη λογική “λύκος εν όψει – κλείστε τα πρόβατα στο μαντρί”. Mόνο που σήμερα δεν υπάρχουν πρόβατα.
Πρόκειται για καταγγελία χωρίς πολιτικά κριτήρια.

Πάσχει από τον καιροσκοπισμό που ξορκίζει αποδίδοντάς τον σε εμάς (εκλογές έρχονται γαρ…) Κρίμα.

Η ΣΕ ΤΗΣ ΑΙΧΜΗΣ

Κλείνει η κλινική Βλαστού στο Μαρούσι

Η νευροψυχιατρική κλινική ΒΛΑΣΤΟΥ που λειτουργεί  για πολλά χρόνια στο Μαρούσι βάζει λουκέτο, βγάζοντας στην ανεργία πάνω από 100 εργαζόμενους  και κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξουν οι 200 νοσηλευόμενοι ασθενείς.

Τα πράγματα είναι απλά, όσο απλή είναι  και η οικονομία της αγοράς που γνωρίζει μόνο αριθμούς.

  Η ιδιοκτήτρια εταιρεία θα κερδίσει περισσότερα αν πουλήσει το οικόπεδο.

Ο υπουργός απασχόλησης που επισκέφθηκε την κλινική για να λύσει επί τόπου το πρόβλημα  και αφού διαβουλεύτηκε για λίγα λεπτά με την εργοδοσία δήλωσε ότι “αν ο επιχειρηματίας δεν θέλει, δεν γίνεται τίποτα” !

 Πόσο υποκριτική φαντάζει η κάψα του ραντζομάχου υπουργού Υγείας

Ν. Κακλαμάνη να εξυγιάνει δήθεν  το Σύστημα Υγείας !

 Όσο αυτός υποτίθεται πως κυνηγά τα ράντζα ο συνάδελφός του υπουργός επί της απασχόλησης πετάει στο δρόμο 200 ψυχικά ασθενείς, γιατί οι διαχειριστές του REALE ESTATE και της δημόσιας υγείας στο Μαρούσι έχουν τρελαθεί  από τα πολλά κέρδη και θέλουν κι’ άλλα !

Το λόγο έχουν λοιπόν οι εργαζόμενοι που οι δικοί τους αριθμοί λένε πως άλλοι έχουν δάνεια, άλλοι σπουδάζουν παιδία και άλλοι θέλουν λίγα χρόνια για να βγουν στη σύνταξη.

 Υπάρχουν βλέπετε δύο ειδών αριθμοί !

 

 

 

 

ΕΜΠΟΡΟYΠΑΛΛΗΛΟΙ: Ωράριο εργασίας ή ωράριο λειτουργίας ;

Τα πολυκαταστήματα ( Αλυσίδες, Σούπερ Μάρκετ κλπ) εισβάλλουν δυναμικά στο λιανικό εμπόριο δείχνοντας την κυρίαρχη τάση της συγκέντρωσης όλο και περισσότερου τζίρου και κερδών, ρίχνοντας φτηνό εμπόρευμα στην αγορά και συγκεντρώνοντας πολλά διαφορετικά προιόντα σ’ ένα κατάστημα. Σε συνδυασμό με τη μείωση της αγοραστικής δύναμης την τελευταία δεκαετία (σχεδόν μηδενικές αυξήσεις στους μισθούς) επιταχύνεται η μονοπώληση της αγοράς από το μεγάλο κεφάλαιο.

Αναπόφευκτο επακόλουθο της συγκέντρωσης του κεφαλαίου είναι το κλείσιμο ενός αρκετά μεγάλου αριθμού μικρών καταστημάτων. Με την κρίση και την συρρίκνωση των μισθών, δεν μπορούν ν’ αντέξουν το κόστος λειτουργίας, ούτε και να συναγωνιστούν τα πολυκαταστήματα, που πουλάνε φθηνότερα απ’ ότι αγοράζουν οι μικροί έμποροι. Η πορεία λοιπόν αυτή για πολλούς είναι μονόδρομος.
Όπως το Σούπερ Μάρκετ δεν θα ξαναγίνει οι 20 μπακάληδες της γειτονιάς, έτσι και τα πολυκαταστήματα θ’ αντικαταστήσουν τα 20 και 30 ρουχάδικα και παπουτσάδικα της τοπικής αγοράς. Αυτό βέβαια δεν γίνεται μονομιάς, αλλά σταδιακά.

Η απαίτηση για αλλαγές στο ωράριο λειτουργίας ήταν πάντα το ανταγωνιστικό μέσο πίεσης των μεγάλων αλυσίδων γιατί επιταχύνει το στόχο της παραπέρα μονοπώλησης της αγοράς. Ετσι αποφασίστηκε το 1997 η παράταση του ωραρίου λειτουργίας του Σαββάτου μέχρι τις 6.00μ.μ.και μέχρι τις 8.00 - 9.00 (χειμώνας-καλοκαίρι) την υπόλοιπη εβδομάδα. Για τον ίδιο λόγο απαιτούν σήμερα την επέκταση του ωραρίου το Σάββατο μέχρι τις 8.00 μ.μ.
Γιατί όλη την υπόλοιπη εβδομάδα τα μεν πολυκαταστήματα δουλεύουν ήδη μέχρι τις 9.00 μ.μ. ή και παραπάνω πολλές φορές, τα δε μικρά κανένα βέβαια δεν κλείνει στις 8.00 μ.μ., όλα κρατούν το ωράριο μέχρι τις 8.30 μ.μ. ή και τις 9.00 μ.μ., τις 3 τουλάχιστον μέρες της εβδομάδας.
Αυτή η πραγματικότητα δεν έχει καμιά σχέση με την επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται και από τις δύο πλευρές. Τόσο από τα μικρά καταστήματα που μιλούν για «ανθρώπινο ωράριο» και ζητούν να παραμείνει ως έχει αλλά και από τις αλυσίδες που επικαλούνται την «εξυπηρέτηση του καταναλωτή», και ζητούν ν’ αλλάξει, απαιτώντας μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα της αγοράς.

ΩΡΑΡΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Τα πολυκαταστήματα όμως, πολύ πριν απαιτήσουν με νόμο την πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας σαν όρο για τις επενδύσεις τους, φρόντισαν να εξασφαλίσουν την πλήρη απελευθέρωση στο ωράριο εργασίας και τις εργασιακές σχέσεις. Πρώτα απ’ όλα ανατράπηκαν αυτές, είτε με νόμους, είτε στην πράξη.
Πιλότος πριν από πολλά χρόνια στην εφαρμογή των «νέων» εργασιακών σχέσεων ήταν τα Σούπερ Μάρκετ. Εκεί πρωτοεφαρμόστηκε το σπάσιμο του 8ωρου, με την εφαρμογή της μερικής απασχόλησης σε ευρεία κλίμακα. Με τα εργοδοτικά σωματεία και την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, κανείς βέβαια δεν αντέδρασε. Σταδιακά, αυτές οι εργασιακές σχέσεις εφαρμόστηκαν πλατιά στο εμπόριο.
Σήμερα συναντάς στα πολυκαταστήματα ακόμα και 4ωρίτες που δουλεύουν 6 ή και 8 ώρες, ανάλογα με τις «ανάγκες», αλλά πληρώνονται απλό ωρομίσθιο, ούτε καν υπερωρία. Πολλές φορές 6 μέρες δουλειά την εβδομάδα, με δίμηνες, τρίμηνες ή και αορίστου χρόνου συμβάσεις.
Στα μικρά καταστήματα με το σπαστό ωράριο, το «οικογενειακό κλίμα» βοηθάει περισσότερο στην ρύθμιση των ωρων εργασίας και των εργασιακών σχέσεων. Έτσι έχουμε τα 12ωρα (βλ.εορταστικά ωράρια), με απλήρωτες τις υπερωρίες και το ρεπό όνειρο θερινής νύκτας. Με ανασφάλιστους πολλές φορές εργαζόμενους και την χρησιμοποίηση ωρομίσθιων σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα τα τελευταία χρόνια. Το παζλ συμπληρώνεται με τους χαμηλούς μισθούς της τάξης των 540,00 ευρώ μισθό καθαρά.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι αισθάνονται ανήμποροι ν’ αντιδράσουν. Στην πλειοψηφία τους είναι ανοργάνωτοι. Όχι μόνο στο κλαδικό Σωματείο, αλλά κυρίως στους χώρους δουλειάς, εκεί δηλαδή που έχουν την δύναμη ν’ ανατρέψουν και να διεκδικήσουν τους δικούς τους όρους εργασίας. Έτσι,μπροστά στον φόβο της ανεργίας είναι διατεθειμένοι να κάνουν οποιαδήποτε υποχώρηση. Με την τρομοκρατία να βασιλεύει, δέχονται ακόμα και την καταπάτηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους, τα οποία στην πράξη ουσιαστικά δεν ισχύουν.
Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες ΓΣΕΕ-ΕΚΑ-Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων κινούνται σαν ουρά στα σχέδια εργοδοσίας και κυβέρνησης, συνυπογράφοντας στην λογική της "ταξικής συναίνεσης", όλες τις προηγούμενες ρυθμίσεις για το ωράριο και τις εργασιακές σχέσεις.
Στο κλαδικό σωματείο, συσπειρώνονται κυρίως, εργαζόμενοι από τα μικρά καταστήματα. Είναι φυσικό γι' αυτούς να μη θέλουν ν' αλλάξει το ωράριο λειτουργίας. Νοιώθουν όμως τις αλλαγές να έρχονται, χωρίς να μπορούν ν' αντιδράσουν και καταλαβαίνουν ότι οι ίδιοι θα δουλέψουν τις επιπλέον ώρες, χωρίς καινούριο προσωπικό. Οι ίδιοι θα βγάλουν την δουλειά, κατά πως βολεύει τον κάθε εργοδότη.
Αλλαγές όμως στο ωράριο λειτουργίας θα γίνουν, κυρίως γιατί οι οικονομικές συνθήκες, η ίδια η ανάπτυξη του κεφαλαίου το επιβάλλει. Αν δεν το πεις αυτό, λες την μισή αλήθεια στους εργαζόμενους. Τις αλλαγές αυτές, οι εργαζόμενοι στα πολυκαταστήματα τις δουλεύουν ήδη και γι' αυτούς ο δρόμος δεν έχει γυρισμό. Το δικό τους ωράριο εργασίας, δεν θα ξαναγίνει 3 απογεύματα κλειστά και η πλειοψηφία των εργαζομένων σ' αυτούς τους χώρους απέχει ακριβώς γι' αυτό το λόγο.
Έτσι μπροστά στην αδυναμία της οργάνωσης του κόσμου στους μεγάλους χώρους, εκεί δηλαδή που παίζεται το παιχνίδι και στο όνομα της συμμαχίας με τους μικρούς εμπόρους και τους αυτοαπασχολούμενους, προβάλλεται η θέση:

*Εννιαίο συνεχές ωράριο λειτουργίας,υποχρεωτικό για όλα τα καταστήματα μέχρι 48 ώρες.
*3 απογεύματα κλειστά τα μαγαζιά.
*Κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.
Παράλληλα προβάλλονται σαν αιτήματα ζύμωσης το35ωρο-7ωρο-πενθήμερο
καθώς και η κατάργηση του ωρομισθίου και της μερικής απασχόλησης.
Δεν αφορά όμως τον εργαζόμενο, είτε δουλεύει σε μικρό, είτε σε μεγάλο κατάστημα, τι ώρα ανοίγει και τι ώρα κλείνει ο εργοδότης του.Τον αφορά όμως η κατοχύρωση του οκτάωρου,το ρεπό που δεν παίρνει και η υπερωρία που δεν πληρώνεται. Αυτά τα δικαιώματα τα καταπατούν μικροί και μεγάλοι εργοδότες. Το να συνδέεται λοιπόν η πάλη για το ωράριο εργασίας, με το ωράριο λειτουργίας, καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα των εργαζομένων.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ

Οι εμπορουπάλληλοι πρέπει ν' απαιτήσουν κατοχύρωση του 8ωρου, κατάκτηση στην πράξη του πενθήμερου (ρεπό), την κατοχύρωση της Κυριακής-αργίας. Μακριά από την οριοθέτηση ανοίγματος και κλεισίματος των καταστημάτων. Αυτά τα δικαιώματα είναι που χτυπιούνται και αυτά πρέπει να προστατέψουν οι εργαζόμενοι με την πάλη τους.
Αυτό σημαίνει :
ό 8ωρη συνεχής βάρδια.
ό Κατάργηση του ωρομισθίου,μερικής απασχόλησης
ό Πενθήμερο – ρεπό.
ό Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής-αργίας.

Τα αιτήματα αυτά δεν είναι για το μακρινό μέλλον. Η απλήρωτη, πολλές φορές, υπερωρία, τώρα που πέρασαν και τα εορταστικά ωράρια, το ρεπό που δεν δίνεται και δεν πληρώνεται κιόλας, ή πληρώνεται σαν απλό ωρομίσθιο είναι άμεσα ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους. Το 8ωρο δεν είναι άπιαστο όνειρο, αρκεί να οργανωθούμε, πρώτα και κύρια μέσα στους χώρους δουλειάς και να το παλέψουμε σαν άμεσο αίτημα και μέσα από το Σωματείο. Και έχουμε παραδείγματα, άσχετα με το ποιανού επιλογή ήταν η εφαρμογή του. Π.χ. στον Κωτσόβολο οι εργαζόμενοι δουλεύουν 8ωρη συνεχή βάρδια και παίρνουν κυλιόμενο ρεπό.
Απελευθέρωση λοιπόν στα νόμιμα δικαιώματα των εργαζομένων έχει ήδη γίνει. Μπροστά στην ασυδοσία των εργοδοτών, όσο και να παραταθεί το ωράριο λειτουργίας, αυτό που ενδιαφέρει είναι πως θα δουλεύουν οι εργαζόμενοι.
Δεν είναι ο καθένας μόνος του. Όλοι μαζί έχουμε την δύναμη να επιβάλλουμε τα δικαιώματά μας.

Να παλεψουμε για:

- ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΩΡΙΩΝ όχι σαν απλό ωρομίσθιο, αλλά όπως προβλέπει ο νόμος.

- ΠΕΝΘΗΜΕΡΟ –ΡΕΠΟ, που συνήθως δεν δίνεται και δεν πληρώνεται όπως πρέπει.

- 8ΩΡΗ ΣΥΝΕΧΗΣ ΒΑΡΔΙΑ το μόνο αίτημα που κατοχυρώνει το 8ωρο και μπορεί να
χτυπήσει την μερική απασχόληση και το ωρομίσθιο.

- ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ- ΑΡΓΙΑΣ που σήμερα πάνε να την πάρουν
πίσω.

«Μαθαίνω ελληνικά»:

Ένα πρόγραμμα διδασκαλίας, που αξίζει την υποστήριξή μας.

Εδώ και έξι χρόνια λειτουργεί στο Κ.Α.Π.Η. Αμαρουσίου (Περικλέους 22) το εθελοντικό πρόγραμμα για τους μετανάστες «Μαθαίνω Ελληνικά». Κύριος στόχος του είναι η εκμάθηση ελληνικών σε ξένους που διαμένουν στη χώρα μας. Το πρόγραμμα στηρίζεται σε τέσσερις κύριους και απαραίτητους παράγοντες: α) στο Δήμο, β) στους διδάσκοντες, γ) στους μαθητές και δ) στο προσωπικό του Κ.Α.Π.Η. Χωρίς την συμβολή ενός απ’ αυτούς, η λειτουργία του προγράμματος είναι ανέφικτη.
Ο Δήμος προσφέρει την αίθουσα, οι διδάσκοντες τον ελεύθερο χρόνο και τις γνώσεις τους, οι μαθητές την προσπάθεια να τις αποκτήσουν και το προσωπικό ένα κομμάτι από τις δραστηριότητές του για την εξασφάλιση των διδακτικών μέσων (βιβλίων, οπτικοακουστικών εργαλείων, κ.ά.), απαραίτητων για την ύπαρξη του προγράμματος. Τρεις από τους τέσσερις παράγοντες θεωρούνται εξασφαλισμένοι, τουλάχιστον με τη μέχρι τώρα υπάρχουσα πληροφόρηση. Ο τέταρτος όμως βρίσκεται σε μια συνεχόμενη επισφαλής κατάσταση. Και δεν είναι άλλος, απ’ αυτόν των διδασκόντων. Σε μια προσπάθεια λοιπόν να «ενεργοποιηθεί» οποιαδήποτε διάθεση εθελοντισμού και ανιδιοτελούς προσφοράς εντάσσονται και οι παρακάτω απόψεις:
Οι μετανάστες – ένα κομμάτι πια της ελληνικής κοινωνίας (σύμφωνα με επίσημα στοιχεία οι νόμιμοι μετανάστες ανέρχονται περίπου στο 1.000.000) – έχουν αποτελέσει στόχο εκδήλωσης ξενοφοβικών και πολλές φορές ρατσιστικών συμπεριφορών. Από την άλλη όμως σημαντικές είναι και οι προσπάθειες στήριξης και εξασφάλισης των δικαιωμάτων τους, όχι τόσο από κρατικούς φορείς, όσο από ιδιώτες αλλά και ομάδες που λίγη σχέση έχουν με τους μηχανισμούς άσκησης της εξουσίας.
Για το κράτος δυστυχώς οι μετανάστες αποτελούν μόνο μια νέα πηγή εσόδων (νέες εισφορές στο ΙΚΑ, καταθέσεις σε τράπεζες, κλπ) και οι άνθρωποι που θα χρησιμοποιηθούν για δουλειές 3D (Difficult, Dangerous, Dirty-Δύσκολες, Επικίνδυνες, Βρώμικες). Μια τέτοια όμως νοοτροπία δυσχεραίνει την ομαλή και ειρηνική ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία και δημιουργεί πολίτες α’ και β’ κατηγορίας.
Το πρόγραμμα «Μαθαίνω Ελληνικά» αποτελεί μια μικρή συμβολή στην άμβλυνση τέτοιων αντιθέσεων και ένα ανοιχτό παράθυρο γνωριμίας με ανθρώπους από κάθε μεριά της γης, που συμμετέχουν όχι μόνο για να ακούσουν, να μάθουν, αλλά και για να ακουστούν, να «διδάξουν». Γιατί η διδασκαλία είναι μια διαδικασία αμφίδρομη: ο διδάσκων διδάσκει αλλά και διδάσκεται. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος ο μετανάστης δεν είναι αυτός, που μόνο ακούει αλλά και αυτός, που συμμετέχει ενεργά, που προσπαθεί να αντιληφθεί και να κατανοήσει τη χώρα, στην οποία φιλοξενείται. Δεν παραλείπει παράλληλα, να εκφράζει τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του.
Οι καθηγητές, με βασικό εργαλείο τη διδασκαλία, προσπαθούν να αναπτύξουν και να συντηρήσουν μια ισότιμη και ειλικρινή σχέση με τους μετανάστες. Απελευθερωμένοι από την ελκυστική παγίδα της «αυθεντίας», προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον για τους μετανάστες, που βασίζεται στην απόκτηση γνώσεων, στην αίσθηση ασφάλειας, στη ψυχική ηρεμία και πάνω απ’ όλα στο σεβασμό της διαφορετικότητάς τους. Δε βρίσκονται στην απέναντι όχθη. Είναι μαζί με τους μετανάστες, σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία μακριά από εθνικιστικούς παροξυσμούς και διαχωριστικές γραμμές.
Όποιος λοιπόν καθηγητής ενδιαφέρεται όχι μόνο να διδάξει αλλά και να διδαχτεί, ας θυσιάσει λίγο από τον ελεύθερο χρόνο του και εθελοντικά ας συμμετάσχει (από την επόμενη πια χρονιά) στο πρόγραμμα «Μαθαίνω Ελληνικά» του Κ.Α.Π.Η. Αμαρουσίου. Το τηλέφωνο επικοινωνίας για οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο είναι το: 210 6142248.

Βασίλης Λυρίτσης
Εθελοντής εκπαιδευτικός στο πρόγραμμα «Μαθαίνω Ελληνικά»

Επιδρομή στο λαϊκό εισόδημα !

10,35 ευρω αύξηση στο βασικό μισθό
42,75 ευρω η επιβάρυνση των νέων μέτρων

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες για ήπια προσαρμογή της οικονομίας αποτελούν ομοβροντία αντιλαϊκών μέτρων και ολομέτωπη επίθεση στο λαϊκά στρώματα , ιδιαίτερα στους εργαζόμενους με τα χαμηλότερα εισοδήματα, αυτά δηλ. που προβλέπουν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
· Η αύξηση π.χ στα λαϊκά τσιγάρα του 1 ευρω που καλύπτουν το 50% περίπου της συνολικής κατανάλωσης τσιγάρων είναι 70% !
· Η αύξηση στα τέλη κυκλοφορίας των μοτοποδηλάτων 50-150 cc (παπάκια) και αποτελούν πάνω από 70% των μοτοποδηλάτων θα ξεπεράσει το 300% !
· Οι αυξήσεις τιμών στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και η πρόσθετη επιβάρυνση από την αύξηση του ΦΠΑ ,που από μόνη της εξανέμισε το 40% της αύξησης που δόθηκε στους μισθούς την 1/1/2005 ολοκληρώνουν το σκηνικό της επιδρομής.

Ο εργαζόμενος του πίνακα είναι νέος χωρίς προϋπηρεσία, μένει με τους γονείς του, καπνίζει 1 πακέτο τσιγάρα του 1 ευρώ, έχει παπάκι και ξοδεύει όλο του το μισθό για τροφή, ένδυση, διασκέδαση και συμμετοχή στα γενικά έξοδα της οικογένειας. Ας τον συγχωρέσουμε που δεν κάνει και αποταμίευση από τα 480 ευρω που παίρνει. Από αυτόν τον εργαζόμενο λοιπόν που πήρε 10,35 ευρω αύξηση την 1/1 το πακέτο των οικονομικών μέτρων της κυβέρνησης του πήρε από την τσέπη 42,75 ευρώ το μήνα.
Του πήραν πίσω δηλαδή 4,13 φορές την αύξηση που πήρε !

ΘΕΛΟΥΜΕ ΛΙΓΑ (;) ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ , ΟΧΙ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟΥΣ !
Θα μπορούσε να είναι το σύνθημα της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, σύνθημα που χρησιμοποίησε σε παλιότερη οικονομική του εξόρμηση εν όψει εκλογών το ΠΑΣΟΚ.

Δανεισμένο επίσης από την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (1981) είναι το επιχείρημα “ΧΑΟΣ ΠΑΡΑΛΑΒΑΜΕ, ΚΑΜΕΝΗ ΓΗ Η ΟΙΚΟΝΟΜΊΑ” !

Η ήπια προσαρμογή λοιπόν αποδεικνύεται για άλλη ότι αφορά την προσαρμογή των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων στα διεθνή στάνταρ μέσω της παραπέρα συμπίεσης του κόστους εργασίας (ασφαλιστικό, νέος νόμος για τις υπερωρίες κ.α).
Αναμένεται λοιπόν συνέχεια και ένταση της επιδρομής ,γι’ αυτό ας πάρουμε τη θέση μας στους δρόμους, στους αγώνες και στις λαϊκές κινητοποιήσεις.

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Γ ενικό Α στυνομικό Δ ελτίο Α υθαιρεσίας

Επιχείρηση POLISΠραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο στην Αθήνα και πέρασε
στα ψιλά των εφημερίδων και των δελτίων ειδήσεων.
Oι αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποίησαν προληπτικούς ελέγχους για τυχόν τέλεση διαφόρων αδικημάτων γενικώς στους δρόμους.
Ελέγχθηκαν 11.000 πολίτες και 5.000 οχήματα και η σοδειά ήταν 642 πολίτες.
Η ανακοίνωση της αστυνομίας κατέληγε “oι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν για την εμπαίδωση κλίματος ασφάλειας στους πολίτες” !
Συμπέρασμα : Oσοι ένοιωσαν ασφάλεια είναι πολίτες, όσοι ένοιωσαν ανασφάλεια είναι εργαζόμενοι, μετανάστες,νέοι, αγωνιστές κλπ !

POLIS by nightΑν παρ’όλα αυτά κάποιοι θέλουν να είναι απλώς πολίτες και επέλεξαν να πραγματοποιήσουν απλώς την νυκτερινή τους διασκέδαση σε κάποιο μπαράκι ή άλλο νυκτερινό κέντρο μην νομίζουν ότι είναι και τόσο εύκολο.
Η αστυνομία φροντίζει να τους πάει στην άλλη κατηγορία των ανασφαλών εργαζόμενων,μεταναστών κλπ.
Σε επιχειρήσεις που πραγματοποίησε σε διάφορα νυκτερινά κέντρα για εντοπισμό ναρκωτικών ουσιών εκατοντάδες θαμώνες υπέστησαν τον εξευτελισμό της δημόσιας σωματικής έρευνας και του όχι ιδιαίτερης ευγένειας ελέγχου απο τους “άνδρες με τα μαύρα “.
Για τη σοδειά συλήψεων δεν μάθαμε. Μάθαμε όμως ότι απο το δικαστικό κύκλωμα που αποκαλύφθηκε πρόσφατα , μερικές υποθέσεις μεγαλεμπόρων ναρκωτικών παραγράφτηκαν !

POLIS by Marousi
Το Μαρούσι πάντα πρωτοπόρο καθ’ότι ολυμπιακός δήμος με δήμαρχο in έχει το δικό του POLIS παλαιώθεν.
Οπως είναι γνωστό στην Κηφισίας στο ύψος της παλιάς ΗΒΗ στην οροφή του μεφαλοπρεπούς γυάλινου κτιρίου δεσπόζει η ταμπέλα BABIS VOVOS POLIS.
Ωστόσο δεν μπορούσαμε να μείνουμε στα παλιά, η εποχείρηση POLIS ήρθε και στο Μαρούσι.
Στον σταθμό ΗΣΑΠ πραγματοποιήθηκαν δεκάδες προσαγωγές κυρίως μεταναστών για εξακρίβωση στοιχείων και εντοπισμό πιθανών πλαστών νομιμοποιητικών εγγράφων.
Τουλάχιστον σε μία περίπτωση γνωστός εργαζόμενος σε επιχείρηση του κέντρου ξυλοκοπήθηκε απο τους αστυνομικούς κατά την προσαγωγή του πριν αφαιθεί ελεύθερος αφου δεν προέκυψε τίποτα εις βάρος του.
Ενας “πολίτης” λιγότερο !

Β.Γ

ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΤΣΗ: ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΑΝΤΑΡΤΗ ΤΟΥ ΔΣΕ 1946-1949

Είχαμε την τύχη να ζήσουμε μια σπάνια εμπειρία το Σάββατο 19 Μαρτίου στην αίθουσα εκδηλώσεων της εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών , προσκαλεσμένοι από τον συγγραφέα Δ.Κατσή.
Θέμα της εκδήλωσης ήταν η παρουσίαση του 4ου τόμου του ομώνυμου βιβλίου του συγγραφέα που πραγματεύεται μεταξύ άλλων ,τη μάχη για την κατάληψη της Φλώρινας από τον ΔΣΕ στις 12 Φλεβάρη του 1949. Η επιχείρηση αυτή η οποία προδόθηκε – όπως αποδεικνύεται στο βιβλίο – είχε καταστροφικά αποτελέσματα για το ΔΣΕ. Από τους 6.000 περίπου μαχητές που πήραν μέρος εξοντώθηκαν πάνω από 700 και τραυματίστηκαν πάνω από 1.500.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο κυβερνητικός στρατός δεν παρουσίασε τραυματίες ή αιχμαλώτους αντάρτες αλλά μόνο νεκρούς. Οι τραυματίες και αιχμάλωτοι εκτελούνταν αμέσως, όπως μαρτυρούν οι ελάχιστοι τότε επιζώντες που ορισμένοι βρίσκονται σήμερα στη ζωή.
Στη Φλώρινα λίγο έξω από την πόλη υπάρχει ο ομαδικός τάφος των 700 σκοτωμένων ανταρτών που ενταφιάστηκαν με μπουλντόζες σε ένα χωράφι , στο οποίο με το πέρασμα του χρόνου καθώς έχουν “χωνέψει” οι σωροί των νεκρών, έχει υποχωρήσει το έδαφος πάνω από ένα μέτρο. Σε αυτό το χωράφι μέχρι πριν λίγα χρόνια ερχόταν και κατασκήνωνε ένας έλληνας μετανάστης από την Αυστραλία όπου έπινε και θρηνούσε τα 3 νεκρά αδέλφια του που ήταν θαμμένα εκεί !
Σε αυτό το χορταριασμένο χωράφι -ζωντανό κομμάτι της ιστορίας μας - , παρ’όλες τις προσπάθειες που έχουν γίνει δεν υπάρχει ούτε ένα μνημείο των 700 εξοντωμένων μαχητών του ΔΣΕ !
Τέτοιες και άλλες συγκλονιστικές μαρτυρίες ακούσαμε στην λογοτεχνική αυτή εκδήλωση.
Βεβαίως το περιμέναμε γιατί ο Δ.Κατσής δεν είναι απλώς ένας λογοτέχνης.
Μαχητής του ΔΣΕ από τις 16 Ιούλη του 1946 πολέμησε 1154 εικοσιτετράωρα με το όπλο στο χέρι. Έδωσε 137 μεγάλες μάχες, τραυματίστηκε τέσσερις φορές και χρειάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομεία στα Σκόπια και στην Αλβανία. Απόφοιτος της Β’σειράς της Σχολής Αξιωματικών του ΔΣΕ,αναδείχτηκε διαδοχικά διμοιρήτης,λοχαγός και διοικητής τάγματος.Τιμήθηκε με ένα Μετάλλιο Ανδρείας και δύο Μετάλλια Εξαιρετικής Σαμποταριστικής δράσης. Έζησε 38 χρόνια πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν, όπου σπούδασε σε βραδινή σχολή πολιτικός μηχανικός. Επαναπατρίστηκε με την οικογένειά του το 1987. Μέλος του ΚΚΕ από το 1943 διετέλεσε Γραμματέας της ΕΠΟΝ του χωριού του, την Άνω Κτιμένη Καρδίτσας. Διαγράφτηκε παράνομα το 1956 από την τότε ηγεσία του ΚΚΕ μαζί με χιλιάδες άλλους κομμουνιστές, την συντριπτική πλειοψηφία των κομματικών μελών της Κ.Ο Τασκένδης. Ποτέ όμως δεν σταμάτησε να είναι μάχιμος κομμουνιστής και να παλεύει για την αποκατάσταση των χιλιάδων κομμουνιστών που διαγράφτηκαν και διώχθηκαν τότε. Τελευταία πρωτοστάτησε στην ομαδική προσφυγή που κατέθεσαν στο 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ 74 κομμουνιστές της Τασκένδης .
Μάταια βέβαια γιατί το ΚΚΕ είχε τότε άλλους καημούς (Διάσπαση / ΣΥΝ).
Τον Δ.Κατσή είχα την τύχη και την μεγάλη τιμή να γνωρίσω μαζί με τον αείμνηστο Ανδρέα Κονταξή , τον Σπύρο Μήλα και άλλους συντρόφους που κωλύομαι για ευνόητους λόγους να αναφέρω στην εφημερίδα ΜΕΤΑΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ (1996-2000).
Να είσαι καλά σύντροφε Μήτσο ! Εσύ μου έμαθες ότι τα γραπτά μένουν !

Βαγγέλης Γονατάς

Οι οδηγοί της Δημοτικής Συγκοινωνίας ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ !

Παράνομη και καταχρηστική η απόλυση του προέδρου του Σωματείου.
Να επαναπροσληφθεί τώρα ο Σπύρος Μπουρνελές.

Σοβαρά εκτεθειμένη είναι για άλλη μια φορά η διοίκηση του Δήμου καθώς
αποκαλύπτεται καθημερινά ότι η απόλυση του Σ.Μπουρνελέ έγινε αποκλειστικά για συνδικαλιστικούς λόγους.

Τα υποτιθέμενα πειθαρχικά παραπτώματα του εργαζόμενου - τα οποία επικαλείται η εργοδοσία με συνεντεύξεις – είναι αποδεδειγμένα ανύπαρκτα ( υπάρχουν στοιχεία) . Το μοναδικό “παράπτωμα” είναι η άρνησή του να δουλέψει υπερωριακά, και να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια των επιβατών.

Όπως μάθαμε δεν υπήρχαν εγκεκριμένες υπερωρίες από την επιθεώρηση εργασίας, ούτε βιβλίο υπερωριών. Πως θα μπορούσε άλλωστε, αφού ο νόμος απαγορεύει σαφώς την απασχόληση των οδηγών πάνω από 8 ώρες και με μάλιστα με ενδιάμεσο διάλειμμα . Και αυτό για λόγους ασφαλείας των εργαζομένων ,των επιβατών, αλλά και των άλλων οδηγών.
Παρ’ όλα αυτά ο δήμος υποχρέωσε τους οδηγούς να δουλεύουν πάνω από 9 ώρες στη βάρδια, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των επιβατών –δημοτών.
Τη στιγμή μάλιστα που σε ορισμένα δρομολόγια μεγάλος αριθμός επιβατών είναι μαθητές που μεταφέρονται από και προς τα σχολεία και τα φροντιστήρια τους .
Κατά τ’ άλλα η φιλοξενία σχολείων από τα Βαλκάνια στους ολυμπιακούς αγώνες τους μάρανε!

Όμως ακόμα και αυτό το υποτιθέμενο παράπτωμα της άρνησης εργασίας το ανακάλυψαν 4 μήνες μετά όταν έγινε γνωστή η ίδρυση του σωματείου των οδηγών.
Ξαφνικά πήγε περίπατο η κοινωνική ευαισθησία του δήμου, που δημιουργεί θέσεις εργασίας και καταπολεμά την τοπική ανεργία με “έξυπνες επιχειρηματικές κινήσεις”.
O όμιλος επιχειρήσεων (Δήμος, δημοτικές επιχειρήσεις κλπ) που απασχολεί πάνω από 1.300 (και κατ’ άλλους και περισσότερους) εργαζόμενους είναι από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της περιοχής.

Σαν εργοδοσία λοιπόν δεν είναι διατεθειμένη να ανεχθεί την οργάνωση και τις διεκδικήσεις των εργαζόμενων, ιδιαίτερα όταν αυτή η οργάνωση δεν είναι απόλυτα ελεγχόμενη από τον δήμο- εργοδοσία..
Στις 13 Ιουνίου γίνεται το δικαστήριο όπου ο δήμος – εργοδότης είναι υπόλογος για παράνομη και καταχρηστική απόλυση, και όχι μόνο.
Εν τω μεταξύ όπως διαπιστώσαμε άλλος αέρας φυσά στο αμαξοστάσιο και στα λεωφορεία. Οι εργαζόμενοι είναι ενωμένοι στο σωματείο τους γιατί κατανοούν ότι μόνο μέσα από αυτό μπορούν να καλυτερέψουν τη θέση τους. Ήδη κάποιες αυτονόητες μικροπαροχές που η σύμβαση καθόριζε άρχισαν να εμφανίζονται σαν έκφραση καλής θέλησης και ενδιαφέροντος από την εργοδοσία.
Το αεράκι που άρχισε να φυσά στους εργαζόμενους στο δήμο με την ίδρυση του συλλόγου υπαλλήλων και του σωματείου των οδηγών της δημοτικής συγκοινωνίας. πρέπει να δυναμώσει σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της περιοχή μας, τον όμιλο επιχειρήσεων του δήμου Αμαρουσίου ! Αυτό είναι επιτακτική ανάγκη πρώτα απ’ όλα για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Ας γνωρίζει η εργοδοσία, ότι η εποχή που οι οδηγοί υπόγραφαν ότι τους έβαζαν μπροστά τους τελείωσε !

Εν τω μεταξύ εμείς οι απ έξω από το δήμο εργαζόμενοι, πρέπει να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας στους εργαζόμενους του δήμου.

Να διαμαρτυρηθούμε, να βάλουμε θέμα στα σωματεία μας και στους μαζικούς φορείς και να απαιτήσουμε να επαναπροσληφθεί τώρα ο απολυμένος πρόεδρος του σωματείου οδηγών !

Εργασιακό νταχάου ο Δήμος Αμαρουσίου !

Απολύθηκε παράνομα ο πρόεδρος του νεοιδρυθέντος
Σωματείου εργαζομένων στη Δημοτική Συγκοινωνία ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΟΥΡΝΕΛΕΣ.

Οποιος γνωρίζει έστω λίγο την κατάσταση που επικρατεί στους εργασιακούς χώρους του δημόσιου τομέα και πιο συγκεκριμένα των ΟΤΑ η άποψη που θα έχει σχηματίσει είναι κατ’
αρχήν ότι καμμιά σχέση δεν υπάρχει με τους εργασιακούς χώρους αντίστοιχου μεγέθους του ιδιωτικού τομέα. Στο δημόσιο τα πράγματα είναι πολύ πιο χαλαρά λόγω κυρίως της μονιμότητας και οι ρυθμοί δουλειάς επίσης χαλαροι, πολλές φορές σε βαθμό κολάσιμο και προκλητικό για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.
Οποιος όμως έχει περάσει έστω απ’ έξω απο το Δήμο Αμαρουσίου , και πολύ περισσότερο αν έχει μπεί και λίγο μέσα, η άποψη που θα σχηματίσει είναι ότι το κλίμα στους εργαζόμενους δεν έχει καμμία σχέση με τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα.
Ακόμα και αυτή η μονιμότητα αφορά ένα μικρό ποσοστό των εργαζομένων, μιάς και η μεγάλη πλειοψηφία τους έχει προσληφθεί μέσω των δημοτικών επιχειρήσεων με διαφόρων ειδών συμβάσεις, και βρίσκονται υπό διαρκή ομηρία ακόμα και μετά τον τελευταίο νόμο Παυλόπουλου , υπομένοντας και αναμένοντας την πολυπόθητη μονιμότητα σε μιά εποχή που επιχειρήσεις σαν τις Τράπεζες, τον ΟΤΕ κλπ μάλλον την καταργούν !
Το κλίμα χαφιεδισμού και τρομοκρατίας είναι διάχυτο σε όλους τους εργαζόμενους, σε βαθμό που θυμίζει εργοστάσιο. Και όπως φάνηκε αυτό έχει και υλική βάση.
Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας μισθολογικές καταστάσεις (αναφέρεται και στην ανακοίνωση του Συλλόγου εργαζομένων που δημοσιεύεται σε άλλη σελίδα) στις οποίες εμφανίζονταν μόνιμοι υπάλληλοι του δήμου να εισπράτουν πρόσθετες αμοιβές μέσω της δημοτικής επιχείρησης παράνομα, μιάς και όπως είναι γνωστό κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν μπορεί να μισθοδοτείται και απο τον ιδιωτικό τομέα.
Τα κριτήρια της επιλογής των υπαλληλων που έπαιρναν αυτό το bonus είναι προφανή !
Και δεν προκάλεσε καμμία έκπληξη το γεγονός ότι ήταν μέσα όχι λίγοι δημοτικοί αστυνόμοι-μαιμού που υπογράφουν τις κλήσεις παράνομης στάθμευσης.
Απο την άλλη πίεση και κυνήγι για τους υπόλοιπους, εκδικητικές μετακινήσεις εργαζόμενων με στόχο την τρομοκράτησή τους (Καταγγελία ΠΟΕ-ΟΤΑ), καταστρατήγηση ωραρίων, ακόμα και υποχρεωτικές υπερωρίες.
Καταγγέλθηκε π.χ ότι οι οδηγοί της δημοτικής συγκοινωνίας υποχρεώνονται να δουλεύουν 10ωρο.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση οι εργαζόμενοι δεν είχαν άλλο δρόμο απο το να αντιδράσουν, μιάς και η διοίκηση του Σωματείου μόνιμων εργατουπαλλήλων, έχοντας αποδεχτεί να πάιξει το ρόλο της ελίτ, άφηνε ακάλυπτη την πλειοψηφία των εργαζόμενων.
Ετσι πρόσφατα ιδρύθηκε Σωματείο Υπαλλήλων του Δήμου, γεγονός που καθόλου δεν χαροποίησε την διοίκηση.
Οταν λοιπόν οι εργαζόμενοι στη Δημοτική Συγκοινωνία αποφάσισαν και ίδρυσαν και αυτοί Σωματείο η διοίκηση του Δήμου δεν ταλαντεύτηκε καθόλου.
Προχώρησε άμεσα στην απόλυση του προέδρου του Σωματείου παράνομα και καταχρηστικά και δεν εμφανίστηκε καν στην Επιθεώρηση Εργασίας που προσέφυγε το Σωματείο !
Μετά απ’ αυτό οι εργαζόμενοι πήγαν δικαστικά και είναι βέβαιο ότι θα δικαιωθούν μιάς και ο απολυμένος είναι ιδρυτικό μέλος και μάλιστα πρόεδρος του Σωματείου και η απόλυση είναι σαφές ότι είναι για συνδικαλιστικούς λόγους.
Σε αυτές τιυς περιπτώσεις που τα δικαστήρια κρίνουν τις απολύσεις παράνομες και καταχρηστικές οι εργοδότες υποχρεώνονται να πληρώσουν μισθούς υπερημερίας για όλο το διάστημα μέχρι το δικαστήριο σαν να δούλευε ο εργαζόμενος κανονικά.
Δεδομένοι λοιπόν ότι αυτά τα δικαστήρια κάνουν 1-2 χρόνια η διοίκηση του Δήμου προτιμά να πληρώσει 1-2 χρόνους μισθούς ( μήπως δικά της λεφτά είναι ; ) φτάνει να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και να ανακόψει την οργάνωσή τους, ξ’εροντας β’εβαια ότι είναι πολύ πιθανόν να μην αντέξει κάποιος 1 και 2 χρόνια χωρίς δουλιά και να τα παρατήσει.
Γι’ αυτό είναι υποχρέωση όλων η τροκοκρατική απόλυση του προέδρου του Σωματείου των εργαζόμενων στη Δημοτική Συγκοινωνία να μην περάσει.
Περα απο τα σωματεία των ΟΤΑ, των οδηγών κλπ που εκφράζουν ήδη την αλληλεγγύη τους,
πρέπει να εκφραστεί έμπρακτη συμπαράσταση απο όλα τα Σωματεία, μαζικούς φορείς, και δημοτικές παρατάξεις του Δήμου μας !
ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Να αποδείξουμε στους γιάπιδες και στους μανατζαρέους “διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού“
του Τζανίκου ότι αυτό το βιολί εμείς το παίζουμε καλλύτερα !
Και να χορέψουν καλά !

ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ : Ολη η υγεία ένα ράντζο

Και ξαφνικά ένας υπουργός της Ν.Δ αποφάσισε να βάλει τάξη στον τομέα της υγείας! Μπορεί όλοι οι θεσμοί «τάξης και ηθικής» να καταρρέουν, όμως θέλουν να μας πείσουν ότι δεν θα πεθάνουμε σαν το σκυλί στ’αμπέλι αν τυχόν χρειαστούμε «υπηρεσίες υγείας».
Κυβερνητική επίθεση λοιπόν σε όλα τα μέτωπα στην υγεία!
Σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα, τέρμα τα ράντζα και καθημερνές υπουργικές έφοδοι !
Έτσι έχουν τα πράγματα;
Οι πιο αρμόδιοι για να μας κατατοπίσουν είναι οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας.
H αιχμή ξεκινάει από αυτό το φύλλο αφιέρωμα για την κατάσταση στα νοσοκομεία της περιοχή μας.
Φιλοξενούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Αναπλ. Γραμματέως του Σωματείου των εργαζόμενων στο Σισμανόγλειο Κατερίνας Καλαμπάκα.

Επιμέλεια συνέντευξης: ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΗΣ , ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΧΛΑΣ


ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει ενδιαφέρον για την κατάσταση στα νοσοκομεία της περιοχής. Αυτό που ενδιαφέρει εμάς είναι η άποψη των εργαζομένων και του συνδικαλιστικού κινήματος, του σωματείου σας δηλαδή. Πόσα χρόνια υπάρχει και λειτουργεί το σωματείο σας, πόσους εργαζόμενους έχει το νοσοκομείο, ποια άλλα στοιχεία νομίζετε πως έχουν αξία να τα γνωρίζουν οι αναγνώστες της ΑΙΧΜΗΣ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Το σωματείο που ιδρύθηκε το 1976 έχει 1200 μέλη που είναι οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο και στα δύο Κέντρα Υγείας , των Σπάτων και της Ν. Μάκρης τα οποία ανήκουν στο Νοσοκομείο.
Στο σωματείο είναι γραμμένοι όλοι οι εργαζόμενοι ( 1200) και η συμμετοχή τους στις αρχαιρεσίες φτάνει 85%-90%
Πριν το 1990 έγινε μία μεγάλη απεργία από το κλαδικό Σωματείο Νοσηλευτικού Προσωπικού που κράτησε κοντά 2 μήνες για αυξήσεις μισθών που ήταν πράγματι εξευτελιστικοί, για πρόσληψη προσωπικού στα νοσοκομεία και για ένταξη στο ανθυγιεινό που παραμένει και σήμερα αίτημά μας.
Έγινε επίσης μια ακόμα μεγάλη κινητοποίηση που αποτέλεσε σταθμό στην πάλη μας και είχε αποτέλεσμα την ένταξη των εργαζόμενων στο Δημόσιο, γιατί μέχρι τότε όλα τα νοσοκομεία , το ΚΑΤ,Φλέμινγκ,Σισμανόγλειο,Αγιοι Ανάργυροι είχαν νομική μορφή Ιδιωτικού Δικαίου.
Στα επόμενα χρόνια είχαμε κατά καιρούς και άλλες κινητοποιήσεις για διάφορα προβλήματα

ΕΡΩΤΗΣΗ:Ποια είναι η κατάσταση στο νοσοκομείο & στους εργαζόμενους μετά την αλλαγή της κυβέρνησης ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Το αντίκτυπο στους εργαζόμενους δεν έχει φανεί ακόμα , βέβαια θεωρούν ότι ήρθε η ώρα «να βολέψουμε τα δικά μας παιδιά».
Όσο αφορά τον διοικητικό μηχανισμό παντού σ’ όλες τις θέσεις έχουν αλλάξει οι διευθυντές και οι υποδιευθυντές. Έχουν βάλει προφανώς τους δικούς τους, και όσοι δεν αντικαταστάθηκαν γύρισαν από την άλλη μεριά. Έχουμε τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, οι οποίες δεν είναι μόνο ευθύνη αυτής της κυβέρνησης , είναι & της προηγούμενης. Παρ΄ όλο που ο υπουργός της Ν.Δ έχει τάξει ότι θα πάρει 10.000 εργαζόμενους άμεσα πανελλαδικά, δεν έχει πάρει ούτε έναν.
Έχουμε αλλαγή στις εφημερίες που έχει τεράστιο κόστος στους εργαζόμενους, δηλ. εξουθένωση . Έχουμε και την ψυχιατρική κλινική, η οποία έχει μπει σε εφημερίες , διαφορετικές από τις εφημερίες του νοσοκομείου οπότε έχουμε γενικές 2 εφημερίες ανά 4 μέρες, μία Γενική και μία Ψυχιατρική. Έχουμε ράντζα για πρώτη φορά στο νοσοκομείο και έχουν γίνει και κινητοποιήσεις αυτό το διάστημα.
Παράδειγμα: 7 ράντζα στην καρδιολογική μονάδα εμφραγμάτων, δεν έχει ξανασυμβεί αυτό, έγινε με την αλλαγή των εφημεριών, με την καινούργια δοκιμαστική περίοδο. Εχουμε μόνιμα 7-10 ράντζα στην ψυχιατρική κλινική.
Έχει βγάλει από την καθημερινή εφημερία τα Νοσοκομεία του Κέντρου.
Τα Νοσοκομεία δεν εφημερεύουν τα πρωινά , όπως εφημερεύουμε εμείς κάθε μέρα, και έχει μεταφέρει τις εφημερίες στα περιφερειακά, τα οποία έχουν τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό.
Τα περιφερειακά νοσοκομεία δεν έχουν την υποδομή των νοσοκομείων του Κέντρου, δηλ. το Σισμανόγλειο δεν έχει την υποδομή του Ευαγγελισμού, ο οποίος αρχίζει την εφημερία 2.30μ.μ. , ενώ το Σισμανόγλειο από τις 8.00π.μ. και κάθε πρωί.
Αποτέλεσμα είναι να λένε ότι έχουν άδεια κρεβάτια - παρ’ όλο που εμείς έχουμε πληροφορίες ότι και αυτοί έχουν ράντζα στις εφημερίες - από τα αντίστοιχα σωματεία, ενώ εμείς δεν έχουμε κρεβάτια στις εφημερίες.
Απ΄ ότι φαίνεται επιδιώκεται τα μεγάλα νοσοκομεία να φαίνεται ότι λειτουργούν ικανοποιητικά και χωρίς προβλήματα (βιτρίνα) και να μεταφέρεται το πρόβλημα στα περιφερειακά νοσοκομεία που όμως δεν έχουν υποδομή. Π.χ το νέο σύστημα αφήνει το Αττικό ανέπαφο, ένα νοσοκομείο τεράστιο με άδεια κρεβάτια, και άδειες μονάδες. Επειδή το έχουν κάνει Πανεπιστημιακό, λειτουργεί προφανώς πελατειακά. Είναι βιτρίνα και εκτός εφημεριών. Δεν καλύπτει τίποτα. Έχουμε τεράστια έλλειψη σε νοσηλευτικό προσωπικό. Από τα 18 κρεβάτια της Εντατικής Θεραπείας λειτουργούν τα 10. Μηχανήματα υπάρχουν και περιμένουν, προσωπικό δεν υπάρχει.

EΡΩΤΗΣΗ: Αυτές οι «ρυθμίσεις» ήταν στις προεκλογικές δεσμεύσεις της Ν.Δ.;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ: Δεν ξέρω, ξέρω μόνο ότι ο Κακλαμάνης βγήκε και είπε ότι θα νοικιάσει κρεβάτια από τον ιδιωτικό τομέα σε μονάδες Εντατικές Θεραπείας. Έχει 120 κρεβάτια κλειστά σήμερα στην Αττική στο Δημόσιο Τομέα λόγω έλλειψης προσωπικού, και θα πάει να νοικιάσει 30 από το Ερρίκος Ντυνάν.
Δεν θα ανοίξει τα κρεβάτια από τον Δημόσιο Τομέα, θα νοικιάσει από τον Ιδιωτικό. Το άλλο σοβαρό πρόβλημα, είναι, ο ψυχιατρικός τομέας. Σε μας λειτουργεί με 20 κρεβάτια και έχει μόνιμα τουλάχιστον 10 ράντζα με βαριά ψυχικά ασθενείς, εισαγγελικά περιστατικά, που πάνε για κλειστά ψυχιατρεία. Όλα αυτά έχουν προκύψει από τα προγράμματα ΨΥΧΑΡΓΩΣ για την αποασυλοποίηση. Αποτέλεσμα είναι να κλείσουν κρεβάτια στον δημόσιο τομέα και όλα αυτά τα βαριά περιστατικά να πηγαίνουν στον ιδιωτικό τομέα , με επιβάρυνση των ασφαλιστικών ταμείων κ.λ.π., και επιβάρυνση των ανοικτών ψυχιατρικών νοσοκομείων, όπως είναι η δική μας η κλινική. Δεν έχει εκπαιδευμένο προσωπικό βεβαίως όπως τα κλειστά ψυχιατρεία, είναι για απλές περιπτώσεις που μπαίνουν με την συγκατάθεσή τους και όχι με εισαγγελικές εντολές. Έτσι είχε αρχίσει να λειτουργεί. Τώρα λειτουργεί με εισαγγελικά περιστατικά. Από τα 30 περιστατικά τα 12 είναι εισαγγελικά, χωρίς καμιά υποδομή.

ΕΡΩΤΗΣΗ:Οι μισθοί των εργαζόμενων σε τι κατάσταση είναι ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Τι να πούμε . Οι πιο εξευτελιστικοί μισθοί σήμερα στον δημόσιο τομέα είναι των υγειονομικών. Δεν ξέρω πόσα παίρνει ένας καινούργιος , ο δικός μου μισθός που έχω 21 χρόνια, είμαι στον Α΄ βαθμό ΤΕ, 7ο κλιμάκιο είναι 1.150ευρώ τον μήνα μαζί με τα οικογενειακά επιδόματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:Το θέμα του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας συζητιέται πάρα πολλά χρόνια. Τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ: Από το 1983 είχαν μπει τα θεμέλια ώστε να περάσει σταδιακά η ιδιωτικοποίηση . Ήδη από το 1993 μπήκαν τα πρώτα ιδιωτικά συνεργεία καθαριότητας. Τώρα όλη την καθαριότητα του νοσοκομείου την έχει ιδιωτικό συνεργείο, δεν υπάρχει καθαρίστρια υπάλληλος στο νοσοκομείο.
Η εστίαση, οι τραπεζοκόμες, η φύλαξη έχει περάσει εξ’ολοκλήρου στα συνεργεία. Υπάρχουν φυσικά επιπτώσεις . Πρώτα η εκμετάλλευση των εργαζομένων που παίρνουν γύρω στα 400 ευρώ τον μήνα, με 8ωρη καθημερινή δουλειά και να αποτελούν μόνιμο απεργοσπαστικό μηχανισμό, γιατί:
1. Δεν μπορούν ν΄ απεργήσουν, δεν είναι μέλη του σωματείου.
2. Η ποιότητα παροχής υπηρεσιών δεν είναι η ίδια.
3. Η φύλαξη γίνεται από ιδιωτική εταιρεία security..
Στην συνάντηση που είχαμε με τον Διοικητή του νοσοκομείου μας ξεκαθάρισε ότι το Υπουργείο δεν θα προσλάβει ούτε τεχνικούς ούτε μαγείρους. Ήδη από την Κυριακή μαγειρεύουν ένα φαγητό για όλους τους ασθενείς, γιατί υπάρχει ένας μάγειρας την βάρδια. Έτσι μοιραία οδηγούμαστε σε catering .
Σοβαρό πρόβλημα υπάρχει στην τεχνική υπηρεσία, που είναι ένα κτίριο τεράστιο χωρίς καμιά πρόσληψη. Ήδη υπάρχει ένα μικρό ιδιωτικό συνεργείο που συντηρεί το κτίριο. Αυτά όλα έχουν αρχίσει από παλιά και συνεχίζονται.
Ο Κακλαμάνης ήδη έχει δώσει το 20% των κλινών στις ασφαλιστικές εταιρείες. Εμείς δεν έχουμε θέσεις . Σ΄ άλλα νοσοκομεία τις έχουν δώσει. Ήδη πληρώνουν στα εξωτερικά απογευματινά ιατρεία. Εμείς τα λέμε ιδιωτικά, και όλοι το είχαν καταγγείλει, ακόμα και οι ΠΑΣΟΚΟΙ που τα είχαν εφαρμόσει. Για να πάς στο απογευματινό ιατρείο και να κλείσεις ραντεβού μ΄ έναν καθηγητή πρέπει να δώσεις 50 εως 80 ευρώ ανάλογα με το όνομα. Σ΄ εμάς εφαρμόζεται μερικώς γιατί υπήρξαν αντιδράσεις, και οι γιατροί δεν συμμετείχαν. Το εφαρμόζουν όμως κάποιοι γιατροί και κάνουν απογευματινά ιατρεία. Υπάρχει περιστατικό που ήθελε να κλείσει ραντεβού πρωινό και του έλεγαν ότι δεν υπάρχει για 2 μήνες ενώ τα ραντεβού στα νοσοκομεία κλείνονται μέχρι 1 μήνα και μετά πάει στον επόμενο, και ότι υπάρχουν μόνο απογευματινά ιατρεία που κοστίζουν. Δεν ξέρω αν συνεχίζεται αυτό. Έχει ξελασκάρει λίγο και μόνο κάποια ονόματα δουλεύουν απόγευμα. Τα ιδιωτικά ιατρεία που δεν τα είχαν έξω τα έχουν τώρα μέσα στο νοσοκομείο. Ο κόσμος πιστεύω δεν έχει καταλάβει ακόμα τίποτε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το θέμα της υγείας αφορά τόσο τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία όσο και τους υπόλοιπους, και πρέπει ν΄ αντιμετωπιστεί από κοινού.Τι πρέπει να γίνει;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ: Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι ν΄ ενημερώνουμε τους ασθενείς και συνοδούς τι κατάσταση επικρατεί μέσα στο νοσοκομείο. Στις κινητοποιήσεις που έχουμε μοιράζουμε στους νοσηλευόμενους κάποια χαρτιά που τους λέμε ότι υπάρχουν προβλήματα. Είχαμε κάνει κάποιες προσπάθειες να συντονιστούμε με τους γύρω δήμους , Βριλήσσια, Μελίσσια, Μαρούσι. Τους δήμους πρέπει να τους απασχολεί η υγεία των δημοτών τους, αλλά δεν υπήρξε καμιά ανταπόκριση. Ούτε βοήθεια δεν έχουμε από τους δήμους. Το Σισμανόγλειο είναι το μοναδικό Δημόσιο Νοσοκομείο που ανήκει στο δήμο Αμαρουσίου. Το ΚΑΤ ανήκει στη Κηφισιά. Ο δήμος δεν έχει καμιά σχέση με το νοσοκομείο, ούτε με το σωματείο. Έχει αρμοδιότητα για την καθαριότητα του νοσοκομείου, την αποχέτευση κ.λ.π. Το νοσοκομείο δεν είναι συνδεδεμένο με την κεντρική αποχέτευση ,γιατί ο δήμος Αμαρουσίου δεν μας συνδέει . Η αποχέτευση και τα τοξικά λύματα βγαίνουν στη γύρω περιοχή. Έγινε μια προσπάθεια από τον δήμο Μελισσίων να μας συνδέσει με την περιοχή τους, αλλά επειδή υπάρχει 12μ. υψομετρική διαφορά ήταν δύσκολη η αποκομιδή των λυμάτων. Βάλανε κάποιο βοηθητικό, το οποίο δεν δουλεύει πάντα, οπότε αποτέλεσμα είναι η γύρω περιοχή να είναι εστία μόλυνσης. Τα λύματα χωνεύονται στο έδαφος και υπαίθρια. Ο δήμος τα γνωρίζει και από το σωματείο και από την διοίκηση.
Αυτή τη στιγμή υπάρχει στα χαρτιά ο 2ος Παιδικός Σταθμός του Σισμανογλείου στο δήμο Αμαρουσίου, ο οποίος δεν δημιουργήθηκε ποτέ.
Υπάρχει μόνο στα χαρτιά σαν 2ος βρεφονηπιακός σταθμός 80 θέσεων για τα παιδιά των εργαζόμενων στο νοσοκομείο.
Εμείς κάναμε προσπάθειες , συναντηθήκαμε για να γίνει κάτι μέχρι και χρηματοδότηση δέχτηκε το νοσοκομείο να κάνει , δηλ. να δώσει το οικόπεδο και το κτίριο και να βάλει ο δήμος μόνο το προσωπικό , και η μόνη ενέργεια από τον δήμο Αμαρουσίου ήταν να ζητήσει αντάλλαγμα να γκρεμίσει τον τοίχο που ενώνει από την πίσω μεριά που είναι στενός ο δρόμος για να έχουν εξυπηρέτηση οι πολίτες.
Ο τότε διοικητής του νοσοκομείου δέχτηκε να παρανομήσει , αρκεί να φτιαχτεί ο παιδικός σταθμός. Αυτοί δεν ήρθαν να φτιάξουν τον σταθμό, ήρθαν όμως να γκρεμίσουν τον τοίχο, και φυσικά δεν τους άφησε ο ίδιος ο διοικητής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτά είναι πολύ σοβαρά ζητήματα, και θα έπρεπε να έχουν απασχολήσει τους φορείς στη συνοικία και τις δημοτικές παρατάξεις. Προφανώς χρειάζεται συντονισμένη πάλη μαζί σας. Εσείς πως το σκέφτεστε ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Εμείς με τους μόνους που μπορούμε να συντονιστούμε για ποιότητα υγείας για τους πολίτες είναι με τους γύρω δήμους, αυτούς αφορά . Το Σισμανόγλειο εξυπηρετεί τους γύρω δήμους πρώτα απ΄ όλα και μετά την υπόλοιπη Αττική, οι γύρω δήμοι έχουν άμεση πρόσβαση. Ο μόνος που ενδιαφέρεται συναισθηματικά περισσότερο είναι ο δήμος Μελισσίων, αλλά δεν έχει καμιά αρμοδιότητα.
Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα που είναι το πρόβλημα της συγκοινωνίας. Μόνο το κόκκινο του δήμου υπάρχει, το οποίο φαίνεται ότι θα σταματήσει γιατί, ο χώρος που γυρίζουν τα λεωφορεία είναι ιδιωτικός και τους έχουν στείλει εξώδικο να σταματήσουν να γυρίζουν γιατί θέλουν να χτίσουν, και αυτή τη στιγμή το νοσοκομείο εξυπηρετείται από μία μόνο καινούργια γραμμή Χαλάνδρι-Σισμανόγλειο- Δουκίσσης Πλακεντίας και δεν υπάρχει άλλη γραμμή πρόσβασης στο νοσοκομείο για τους πολίτες.
Για το πρόβλημα δεν προβλέπουν τίποτα, ούτε το συζητούν , το αφήνουν στην τύχη του και οι εργαζόμενοι κατεβαίνουν κάτω στην λεωφόρο Πεντέλης και έρχονται με τα πόδια πρωί- απόγευμα- νύχτα χειμώνα - καλοκαίρι.
Εκτός από τους εργαζόμενους είναι και οι 500 ασθενείς με τους συνοδούς και επισκέπτες, οι ασθενείς των εξωτερικών ιατρείων καθώς και οι υπόλοιποι κάτοικοι της περιοχής.
Καμιά συγκοινωνία δεν υπάρχει για όλους αυτούς τη στιγμή που άλλα νοσοκομεία π.χ. το Γενικό Κρατικό, εξυπηρετείται από πάμπολλες γραμμές. Το Αγία Όλγα από 5-6 γραμμές, και το Μετρό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στα βόρεια προάστια υπάρχουν πολλά και μεγάλα νοσοκομεία με χιλιάδες εργαζόμενους.Υπάρχει επαφή και συντονισμός μεταξύ των σωματείων των εργαζομένων ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Tα σωματεία των νοσοκομείων έχουν μεταξύ τους μια επαφή και αλληλοενημέρωση, όχι συχνή αλλά έχουν. Με τα σωματεία των άλλων εργαζόμενων δεν υπάρχει. Πρέπει όμως να υπάρξει γιατί εμείς είμαστε εργαζόμενοι μέσα στο νοσοκομείο και ζούμε τα προβλήματα των ασθενών όπως τα δικά μας. Από την άλλη πλευρά όλοι οι άλλοι που είναι υγιείς και είναι έξω ενεργοποιημένοι σε συλλόγους, σωματεία κλπ θα βοηθούσε πάρα πολύ να ξέρουν τι ακριβώς γίνεται στο νοσοκομείο.
Ο κάθε υπουργός μπορεί να λέει στην τηλεόραση ότι όλα είναι τέλεια , όταν το 25% των κλινικών δουλεύει νύχτα ένα άτομο, σε 30-40 ασθενείς , με ότι αυτό συνεπάγεται.

Στείλε ένα μήνυμα στους συναδέλφους που θα διαβάσουν την «Αιχμή».

Να βγουν από το καβούκι τους και να ενδιαφερθούν για τα προβλήματα τους και τα προβλήματα των χρηστών υγείας .
Να μην τους ενδιαφέρει μόνο το γραμμάτιο τους!

Αυτοκτονία ασθενούς στο Σισμανόγλειο

« Η ψυχιατρική Κλινική του Νοσοκομείου μας γνωρίζετε ότι δέχεται πολλά και βαριά περιστατικά ( Εισαγγελικά κλπ) , με αποτέλεσμα να υπάρχουν ασθενείς σε ράντζα στους διαδρόμους και τα προσωπικά τους αντικείμενα να είναι διάσπαρτα γύρω τους.

Ήδη έχει γίνει μία αυτοκτονία και τρεις απόπειρες ασθενών. Το προσωπικό της Κλινικής παραμένει σε αριθμό το ίδιο και προσπαθεί μέσα από αντίξοες συνθήκες να φέρει εις πέρας το έργο του.

Ζητήσαμε, ως Δ.Σ του Σωματείου :

Α)  Να εφηρευεύει το Νοσοκομείο μας, μαζί με άλλα μεγάλα Ψυχιατρεία.

Β) Άμεση κάλυψη της Ψυχιατρικής με άνδρες Νοσοκόμους.

Γ) Φύλαξη από εκπαιδευμένο προσωπικό.

(Από το ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ του Σωματείου Εργαζομένων του Σισμανόγλειου)

Μαρουσιώτης ο τιμημένος

  ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ:

Βασιλίσσης Σοφίας Ελιγμοί (... και λυγμοί )

 Όμως ας αφήσω τις κρυφές επιθυμίες και ας κοιτάξω μπροστά μου, την έβγαλα καθαρή από το Πέρασμα Κηφισίας, τώρα έχω να διασχίσω το εργοτάξιο της Βασιλίσσης Σοφίας στο δρόμο προς τον Μέγκα Σταθμό. Τα προβλήματα της ζωής, μεροκάματο οικογένεια, ξέρετε εσείς δεν μπορεί μέσα στην ζωή είσαστε, βασανίζουν την σκέψη μου προσπαθώντας να βρω άκρη μέσα από τα τόσα μπερδέματα που δημιουργεί η ζωή. Ευτυχώς όμως γιατί η κυβέρνηση Καραμανλή ο ίδιος ο Καραμανλής δεσμεύτηκε προσωπικά ότι θα λύσει το πρόβλημα της ανεργίας, έχω όμως ένα ενδοιασμό. Όταν το έλεγε και δεσμευόταν προεκλογικά, εγώ είχα δουλειά, μήπως η δέσμευση ισχύει για τους τότε ανέργους, και όχι για τους μετά όπως είμαι εγώ; Και με το δίκιο του θα μου πει πως εγώ δεσμεύτηκα για τους άνεργους που είναι τώρα άνεργοι, για όσους γίνουν μετά, φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση, έτσι θα πρέπει να περιμένεις τις επόμενες εκλογές να πάρεις σειρά. Οπότε που θα πάει θα γίνουν εκλογές πάλι έχω ελπίδες για να βελτιωθεί η κατάστασή μου, παρ΄ότι χειροτέρεψε ειδικά μετά την Ολυμπιάδα. Όμως μυαλό είναι αυτό, σκεφτόμενος εγώ, παίρνω και ανάποδες, για στάσου ρε φίλε μπορεί να είσαι πρωθυπουργός και να δεσμεύτηκες τότε προεκλογικά και γιαυτό εκλέχτηκες, γιατί να δεσμεύομαι εγώ τώρα, για να αποδεσμεύεσαι εσύ και να την βγάζεις καθαρή; Τότε γιατί εκλέχτηκες εσύ πρωθυπουργός, για να αποδεσμεύεσαι τώρα μετά την πρωθυπουργοποίησή σου; Αν είναι να δεσμεύομαι εγώ με τα δεσμά της ανεργίας, για την δικιά σου αποδέσμευση, τότε να έβγαινα εγώ πρωθυπουργός που έτσι και αλλιώς δεν ντρέπομαι να δεσμευτώ ούτε πριν ούτε μετά τις εκλογές, αφού είμαι δεσμευμένος από κούνιας έως τάφου, με έναν ενδιάμεσο δεσμό του γάμου. Αγαπητοί μου συμπολίτες ψηφίστε με λοιπόν τον τιμημένο και δεσμευμένο, να κάνω κυβέρνηση με όλους αυτούς που πληρώνουν όπως και εγώ τα αποδεσμευσιάτικα του Καραμανλή, στο κάτω κάτω της γραφής ας αφήναμε τον Σημιτάκο, που δήλωνε από αδέσμευτος έως ανεύθυνος.

 Με τέτοιες σκέψεις όχι μόνο δεν βρίσκω άκρη αλλά το μυαλό θολώνει, χάνει την ρέγουλά και αρχίζει τα τρελά του, άκου πρωθυπουργός, εκτός από την δουλειά φαίνεται χάνω και τα μυαλά. Τέλος πάντων, σιγοτραγουδώντας το Θολωμένο μου μυαλό του Στελλάρα, έχοντας αφήσει πίσω μου το Κηφισίας Πέρασμα από Μεγάλου Αλεξάνδρου βοήθειά μας, μπαίνω αισιόδοξος για την συνέχεια στην Βασιλίσσης Σοφίας με προορισμό τον Μέγκα Σταθμό του ηλεκτρικού. Λίγη προσοχή χρειάζεται να αποφύγω εκείνες τις νταμαρίσιες πέτρες και τα σκαψίματα από το μόνιμο εργοτάξιο που έχει εγκατασταθεί, από την προολυμπιακή εποχή σε όλο σχεδόν το κέντρο του Μαρουσιού, έργα παιδί μου όχι λόγια, είδες να έχεις Μεγκάλο δήμαρχο, όλα καλά είναι και χρειάζονται θέλει όμως λίγη προσοχή τώρα, υψηλό αίσθημα αυτοσυντήρησης και αυξημένα ανακλαστικά για να πετύχω τους κατάλληλους ελιγμούς, γιατί εκτός των άλλων έβαλαν οι υπεύθυνοι δημοτικοί ερευνητές κάτι παλούκια φωσφορίζοντα στις άκρες του δρόμου – καλά ε το βράδυ να τα δεις πως λαμπιρίζουνε σκέτη εθνική οδός πέταλο Μαλιακού μιλάμε – γιατί όπως πάω να αποφύγω τις νταμαρόπετρες τα χαντάκια και τα μπάζα μπορεί να μπερδευτώ στα παλούκια και άμα πέσω δεν την γλιτώνω με διαστρεμματάκια και καταγματάκια, σαν σουβλάκι του Ηλία της Πρεμιέρας θα γίνω. Και αντί για τα έκτακτα περιστατικά του ΚΑΤ θα βρεθώ στα τακτικά του νεκροταφείου, που τελευταίως έμαθα τυχαία ότι ατάκτησαν οι θανατικές τιμές, θέλουν να ανέβουν λέει στον άλλο κόσμο μαζί με τις ψυχές των συχωρεμένων. Εγώ δεν ήξερα τίποτα σας το ορκίζομαι, γενικά δεν θέλω να ξέρω τίποτα, κοιτάζω μόνο την δουλειά μου αυτή που έχασα και αυτή που ψάχνω, έχω δουλειές εγώ είμαι ένας σκεφτόμενος, το έμαθα εντελώς τυχαία σε ένα άρθρο «Πεθαίνοντας στο Μαρούσι»έλεγε, όχι του Χέμινγουαίη αλλά κάποιου Β.Γ. σε μια τοπική εφημεριδούλα που έπεσε στα χέρια μου ξαναλέω εντελώς τυχαία και ξαναορκίζομαι, να δεις πως την έλεγαν, μου θύμιζε κάτι που τρυπάει κάτι που κόβει κάτι από σάρισες του Μέγα Αλέξανδρου βοήθειά μας, α ναι τώρα θυμήθηκα Αιχμή την λέγανε. Αχ ρε Μαρουσάρα με τέτοιες θανατικές τιμές ποτέ δεν θα πεθάνεις, μόνο μην κάνουν κίνημα εκείνοι οι περίεργοι Αιχμήτες για την κατάργηση των θανατικών τιμών προς όφελος των ζωντανών.

Τέλος πάντων τι τα θες τι τα γυρεύεις, οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους, αλλά βρε παιδί μου αυτό το πέτρινο καλντερίμι που έφτιαξαν στο κέντρο δεν μπορούσαν να το κάνουν ίσιο δεν ήταν μαστόροι αυτοί που το έφτιαξαν, δεν με φώναζαν να τους βάλω τις αλφαδιές με τους οδηγούς και τις ρύσεις τους, καλά τσάμπα δουλεύουν οι άνθρωποι γιαυτό τα ξαναχαλάνε για να πετύχουν το ίσιο, τι ίσιο, ότι ξηλώνουν και μπαλώνουν ποιο ανώμαλο από το προηγούμενο γίνεται. Από ότι βλέπω και τώρα που το περπατάω και πρέπει να θεωρείτε τελειωμένο, είναι άστα να πάνε, οι πεζικάριοι για να περάσουν θέλουν άρτια εκπαίδευση. Μάλλον κάτι άλλο με προοπτική θα έχουν στο μυαλό τους οι ειδικοί ερευνητές και το έκαναν έτσι, όχι για τους πεζικάριους αλλά για τα αυτοκίνητα. Αυτό είναι, τα αυτοκίνητα, πώς δεν το σκέφτηκα τόσο καιρό εγώ ο Μαρουσιώτης ο τιμημένος και σκεφτόμενος. Τα αυτοκίνητα λοιπόν, άσε άλλο να σου λένε και άλλο να βλέπεις, η χαρά του τέσσερα επί τέσσερα, αφού το Μαρούσι στο φετινό ράλι Ακρόπολις θα είναι ειδική διαδρομή, κάτι μεταξύ Μπράλο και Μόντε Κάρλο, έτσι θα μάθουμε με τον ποιο αξιόπιστο τρόπο ποιες αναρτήσεις και ποια λάστιχα είναι τα καλύτερα, άσε τον τουρισμό και την αξιοποίηση, καλά μιλάμε έδωσε μεγάλη προοπτική στον τόπο ο Μεγκάλος, δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο κέντρο μεγάλης σύγχρονης πόλης πίστα ειδικής διαδρομής, παγκόσμια πρωτιά, τι πρωτιά, Ολυμπιάδα για πάντα, τι Αθήνα και Ελλάδα, το Μαρούσι μόνο του, εμπρός Μεγκάλε, στο δρόμο που χάραξε ο Γιαννάκης και τα συναιτεράκια σου Βωβός Λάτσης και λοιποί.

Με αυτές τις μεγαλειώδεις σκέψεις, που είναι αλήθεια και λίγο τοπικιστικές δηλαδή ανώτερες για εμένα από εθνικιστικές, τι να σου κάνει το μυαλό, Ολυμπιάδες Μανχάταν Υπερτοπικά και τέτοια, παίρνει αέρα και ψιλοθολώνει. Έτσι με το θολωμένο μου μυαλό και το άνεργο κουρασμένο βήμα μου να σέρνεται στο ανώμαλο ειδικό καλντερίμι της Βασιλίσσης Σοφίας παίρνω κλειστά την στροφή στην Ερμού να μην τρακάρω στα τραπεζάκια με τα ψηλά σκαμπό αμερικάνικου τύπου που έβάλε μέσα στη μέση του δρόμου το γωνιακό σουβλατζίδικο. Λίγα βήματα ακόμα και πάτησα μέσα στην Ερμού, άλλες εικόνες άλλα αισθήματα πλημμυρίζουν το είναι μου βλέποντας στο βάθος τα παιχνιδιάρικα χρώματα του Μέγκα Σταθμού, μου φαίνεται ότι νιώθω αυτό που κάπου το έχω διαβάσει κάπου το έχω ακούσει, α ναι, αισθησιασμός, να τι με πλημμυρίζει τώρα το θυμήθηκα, αισθησιασμός, έχω αισθήματα εγώ, είμαι Μαρουσιώτης εγώ, σκεφτόμενος, Ολυμπιαδικός. Τιμημένος.

Ερνέστο Τσε Γκουεβάρα

Η τακτική και στρατηγική της Λατινοαμερικάνικης επανάστασης.

 Αυτό το άρθρο γράφτηκε τις πρώτες μέρες της κρίσης ( των πυραύλων) τον Οκτώβρη του 1962,  αλλά δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του Τσε  τον Οκτώβρη του 1968  στην επιθεώρηση   “ Βέρνετε Ολίβο “,  όργανο των ένοπλων επαναστατικών δυνάμεων της Κούβας. 

Στα ελληνικά δημοσιεύεται στον 3ο τόμο (ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ)  των Απάντων του  Ερνέστο Τσε Γκουεβάρα , που εκδόθηκε το 1977  από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΡΑΝΑΣΗ σε μετάφραση Λιλή Ζωγράφου.

  Το αναδημοσιεύουμε  με αφορμή τις εκδηλώσεις που γίνανε για την επέτειο της δολοφονίας του, γιατί πιστεύουμε ότι  είναι προτιμότερο να  γνωρίσουμε κυρίως το πλούσιο θεωρητικό έργο του μεγάλου επαναστάτη και δευτερευόντως την ερμηνεία  του έργου  και της δράσης του από τρίτους ,που ασφαλώς έχουν αυτό το δικαίωμα, όμως  απ’ ότι  φαίνεται αδυνατούν να αποφύγουν τις συνήθεις προσεγγίσεις.

 Προσεγγίσεις που θεωρούν ότι  ο Τσε ήταν ένας μοναχικός – ρομαντικός επαναστάτης που υποτιμούσε την μαζική πάλη και το εργατικό κίνημα , και  πήγε στη Βολιβία όχι για να ανοίξει δεύτερο μέτωπο που θα στήριζε Κούβα & Βιετνάμ, αλλά λόγω διαφωνιών με τον Φιντέλ Κάστρο.

Για όλα αυτά ο Τσε έπραξε, μίλησε και έγραψε.  Και όπως βλέπετε  πολύ επίκαιρα.

Εκτός λοιπόν από το μπλουζάκι και την αφίσα στο φοιτητικό δωμάτιο, υπάρχουν και τα Πολιτικά Κείμενα, ο Ανταρτοπόλεμος, το Ημερολόγιο Βολιβίας. 

Tιμήστε τα  λοιπόν και  αφήστε τον Τσε να μιλήσει!

                                                                                 Μιχάλης Ρέντζιος

 Ο στρατός , η μοναδική δύναμη που απάνω του στηρίζονται οι τάξεις των εκμεταλλευτών, διαθέτει μία δομή και έναν εξοπλισμό προσαρμοσμένα στον συμβατικό πόλεμο.Οι δυνάμεις του εξουδετερώνονται τελείως, όταν αντιμετωπίσει τον άτακτο πόλεμο των χωρικών, που έχουν για θέατρο των επιχειρήσεων την ίδια τους τη γη. Χάνουν δέκα άνδρες για κάθε επαναστάτη αγωνιστή που πέφτει. Η ηθική κατάπτωση προοδεύει γρήγορα στις γραμμές τους πολεμώντας έναν αθέατο και αήττητο εχθρό, που δεν τους δίνει την ευκαιρία να βάλουν σε πράξη τις ακαδημαϊκές τους γνώσεις τακτικής και τις φιλοπόλεμες φανφαρονίες τους, που επιδεικνύουν τόσο προκλητικά σαν πρόκειται να κυνηγήσουν τους εργάτες και τους φοιτητές στις πόλεις.

 Στον αρχικό αγώνα των μικρών πολεμικών πυρήνων προσκολούνται συνεχώς νέες δυνάμεις, τι κίνημα των μαζών αρχίζει να εκδηλώνεται, η παλιά τάξη πραγμάτων καταρρέει λίγο λίγο : αυτή είναι η αποφασιστική στιγμή που η εργατική τάξη και οι λαϊκές μάζες καθορίζουν το αποτέλεσμα του αγώνα.

 Που οφείλεται όμως το αήττητο του πρώτου πυρήνα αμέσως μετά την αρχή του αγώνα, παρά την υπεροχή του εχθρού σε άνδρες και σε οπλισμό ; Στην υποστήριξη του λαού. Σ’αυτήν τη λαϊκή υποστήριξη μπορούν πάντα να υπολογίζουν οι επαναστάτες και με τον καιρό όλο και περισσότερο.

Αλλά η αγροτιά είναι μια τάξη που, δεδομένης της αμορφωσιάς και της απομόνωσης που την είχαν καταδικάσει, έχει ανάγκη από πολιτική και επαναστατική καθοδήγηση από την εργατική τάξη και τους διανοούμενους επαναστάτες και χωρίς αυτήν θα είναι αδύνατο να βγει μόνη της στον αγώνα και να τον κερδίσει.

 Κάτω απ’αυτές τις συνθήκες, νομίζουμε πως είναι δύσκολο στην Αμερική να νικήσει μια απομονωμένη χώρα. Στην ένωση των δυνάμεων της καταπίεσης πρέπει να απαντήσουμε με την ένωση των λαϊκών δυνάμεων. Σ’όλες τις χώρες που η καταπίεση γίνεται ανυπόφορη, πρέπει να υψωθεί η σημαία της επανάστασης και αυτή η σημαία θα πάρει , από ιστορική αναγκαιότητα, μια παγκόσμια σημασία.

Αντί αυτής της τακτικής και αυτής της πανηπειρωτικής στρατηγικής, χρησιμοποιούν περιορισμένες φόρμουλες : εκλογικούς αγώνες ασήμαντους, μια εκλογική νίκη από δω κι’ από κει δυο βουλευτές, ένας γερουσιαστής, τέσσερις δήμαρχοι, μια μεγάλη εκδήλωση που διαλύεται με πυροβολισμούς, μια εκλογή που χάνεται με διαφορά ελάχιστων ψήφων από την προηγούμενη, μια απεργία που κερδίζεται, δέκα που χάνονται, ένα βήμα μπροστά δέκα πίσω, μια νίκη σε έναν τομέα δέκα αποτυχίες σ’έναν άλλο. Και μονομιάς οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν κι όλα πρέπει ν’αρχίσουν ξανά από την αρχή.

Γιατί αυτή η στάση; Γιατί αυτή η σπατάλη της λαϊκής ενέργειας ; Για ένα μοναδικό λόγο : στις πολιτικές δυνάμεις ορισμένων χωρών της Αμερικής υπάρχει μια τρομερή σύγχυση  ανάμεσα στους στόχους τακτικής και στους στρατηγικούς στόχους. Θέλησαν να δουν σε μικρές θέσεις τακτικής μεγάλους στρατηγικούς στόχους.

 Πρέπει να αναγνωρίσουμε στην αντίδραση  την εξυπνάδα του ότι κατάφερε να κάμει αυτές τις ασήμαντες αμυντικές θέσεις θεμελιώδη στόχο της αντιπάλου της τάξης.

Στις χώρες που γίνονται τόσο σοβαρά λάθη, ο λαός κινητοποιεί τις λεγεώνες του από χρόνο σε χρόνο για πράξεις που του στοιχίζουν τεράστιες θυσίες και που δεν έχουν καμία απολύτως αξία. Πρόκειται για θέσεις πρόσκαιρες που τις εξουσιάζουν οι σφαίρες του εχθρού.

 Ονομάζονται κοινοβούλιο, νομιμότης, νόμιμη οικονομική απεργία, αύξηση των μισθών,αστικό σύνταγμα, απελευθέρωση ενός λαϊκού ήρωα… και το χειρότερο απ’όλα είναι πως, για να κερδίσεις αυτές τις θέσεις, πρέπει να μπεις μέσα στο πολιτικό παιχνίδι του αστικού κράτους και πως για να επιτύχεις την άδεια να παίξεις αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι, πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι φρόνιμος, πως δεν είσαι επικίνδυνος, πως δεν θα σκεφτόσουν ποτέ να χτυπήσεις τους στρατώνες, ή τα τραίνα, ν’ανατινάξεις γέφυρες, ν’αποδώσεις δικαιοσύνη σε  δολοφόνους ή σε βασανιστές, να ξεσηκωθείς στα βουνά ή να διαδηλώσεις με σίγουρη και αποφασιστική γροθιά τη μοναδική και βίαιη βεβαιότητα της Αμερικής : ο τελικός αγώνας για τη σωτηρία της.

Η Αμερική είναι ένα αντιφατικό πανόραμα: ηγεσίες προοδευτικών δυνάμεων που δεν είναι στο ύψος εκείνων που κυβερνούν. Λαοί που καταφέρνουν να φτάσουν σε ανυποψίαστα ύψη, λαοί που φλέγονται από την επιθυμία να δράσουν και ηγεσίες που αναχαιτίζουν αυτή την επιθυμία. Η σφαγή που παραμονεύει αυτές τις χώρες της Αμερικής και ο άφοβος λαός που θέλει να προχωρήσει προς αυτή τη σφαγή που παρόλα αυτά, θα σημάνει την σωτηρία του. Οι έξυπνοι άνθρωποι, οι συνετοί άνθρωποι που χρησιμοποιούν το φρένο που διαθέτουν για να αναχαιτίσουν την ορμή των μαζών καθιστούν ασυγκράτητο τον πόθο για τις μεγάλες στρατηγικές νίκες : Tην κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας, την εξολόθρευση του στρατού και του συστήματος εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο.

 Πανόραμα αντιφατικό αλλά ενθαρρυντικό γιατί οι μάζες γνωρίζουν πως «ο ρόλος του Ιώβ είναι ασυμβίβαστος με το ρόλο του επαναστάτη» και ετοιμάζονται για τον αγώνα.

 Θα συνεχίσει ο ιμπεριαλισμός να χάνει την μία μετά την άλλη τις θέσεις του ;  ‘H θα ξεσπάσει βάρβαρα σε μια πυρηνική επίθεση  -όπως μας απείλησε πρόσφατα – που θα μεταμορφώσει τον κόσμο σε μια πυρηνική πυρκαγιά ; Δεν ξέρουμε. Αυτό που γνωρίζουμε είναι πως πρέπει να ακολουθήσουμε το δρόμο της ελευθερίας, ακόμα κι ‘αν αυτό στοιχίσει εκατομμύρια ατομικά θύματα, γιατί μέσα στον αγώνα μέχρι θανάτου ανάμεσα στα δύο συστήματα δεν πρέπει παρά να περιμένουμε την οριστική νίκη του σοσιαλισμού ή την οπισθοχώρησή του μπροστά στον πυρηνικό θρίαμβο του επιτιθέμενου ιμπεριαλιστή.

Η Κούβα βρίσκεται στο χείλος της εισβολής : απειλείται από τις ισχυρότερες δυνάμεις του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού και κατά συνέπεια απειλείται από ατομικό θάνατο. Από την αδιάλλακτη γραμμή της καλεί αποφασιστικά σε συναγερμό για τον αγώνα. Πρόκειται για έναν αγώνα που δεν θα κριθεί σε μια ώρα ή σε λίγα λεπτά μιας φοβερής μάχης, αλλά θ’αντιπροσωπεύει για όλες τις γωνιές της ηπείρου χρόνια εξαντλητικού πολέμου με τρομακτικές δοκιμασίες.

Η επίθεση των  ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των συμμάχων τους αστών θα φέρει πολλές φορές το λαϊκό αγώνα στο χείλος της καταστροφής. Αλλά αυτός ο αγώνας θα ξαναρχίσει πάντα, ανανεωμένος από τη δύναμη του λαού ως την ολοκληρωτική απελευθέρωση.

Αυτή τη μοναχική του πορεία ο πρωτοπόρος λαός μας τραγουδεί. Δεν είναι το κύκνειο άσμα μιας αποτυχημένης επανάστασης, αλλά ο επαναστατικός ύμνος που δεν θα σβήσει ποτέ από τα χείλη των αγωνιστών της Αμερικής. Έχει ιστορικούς αντιπάλους.

 

 

 

 

 

 

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΣΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΤΗς ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ"

Πραγματοποιήθηκε μέσα στο Δεκέμβριο στο ΚΑΠΗ (Μαρούσι) από τους οικοδόμους που εκδίδουν την εφημερίδα “το εργοτάξιο” με θέμα :
Τα συμπεράσματα από τις μάχες στα ολυμπιακά έργα.
Μίλησαν οικοδόμοι που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις μάχες που δόθηκαν στα ολυμπιακά εργοτάξια . Μάχες που όπως τονίστηκε από πολλούς ομιλητές πάσχισαν να τις αποκρύψουν ώστε να μην γίνουν γνωστές, αλλά και να τις αποκόψουν μεταξύ τους.

Τα ολυμπιακά έργα χτίστηκαν πάνω στα χαμηλά μεροκάματα , στη δουλειά από νύχτα σε νύχτα, στα κλεμμένα ένσημα και υπερωρίες των χιλιάδων οικοδόμων , μεταναστών στην συντριπτική τους πλειοψηφία.
Τα ολυμπιακά υπερκέρδη των τεχνικών εταιρειών και όχι μόνο, βγήκαν από τον ιδρώτα και το αίμα των χιλιάδων εργατών στα ολυμπιακά εργοτάξια, βγήκαν από τις δολοφονίες των εργατών στα ολυμπιακά κάτεργα που πολύ κομψά τις λένε “ εργατικά ατυχήματα “.

Θυμηθήκαμε εδώ τον Παναγιώτη Μπολάνη που χάθηκε στις 27/1/2003 στο εργοτάξιο του Κέντρου Τύπου στην Κηφισιάς, και τον Dalip Doka που σκοτώθηκε στις 16/12/2003 στα υπόγεια του εργοτάξιο του δημοσιογραφικού χωριού του Λάτση , για να μιλήσουμε μόνο για το Μαρούσι.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν δεκάδες οικοδόμοι έλληνες και μετανάστες, καθώς και εργαζόμενοι από άλλους κλάδους.

Αναπτύχθηκε πλούσιος προβληματισμός και εκφράστηκε έντονα η διάθεση για παραπέρα οργάνωση και τη συνέχεια της πάλης με τις εταιρείες από δω και πέρα.
Τονίστηκε από αρκετούς μετανάστες η κατάσταση ομηρίας που τους έχει το ελληνικό κράτος με την συνεχή επίπονη και πολυδάπανη διαδικασία έκδοσης και ανανέωσης των αδειών παραμονής και εργασίας, τι στιγμή που πολλοί έχουν ήδη ακόμα και 10 χρόνια στην Ελλάδα.
Τέλος μεταφέρθηκε πλούσια εμπειρία για την μάχη σε κάθε εργοτάξιο και νοιώσαμε τις πραγματικές συνθήκες πολέμου που υπήρχαν στα έργα.
Φύγαμε εντυπωσιασμένοι και με την αίσθηση ότι η καταστροφή που υπέστη το Μαρούσι και οι γύρω δήμοι από την ολυμπιάδα είναι οι παράπλευρες απώλειες αυτού του πολέμου που εξελίχτηκε σε όλα τα ολυμπιακά έργα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και της μεγάλης ιδέας.

Βαγγέλης Γονατάς

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΙΧΜΗΣ 2003-2004

Το παρακάτω κείμενο συζητήθηκε σε ανοιχτή σύσκεψη της Συντακτικής Επιτροπής σε
αίθουσα της περιοχής.
(οι αριθμοί μέσα στις παρενθέσεις είναι το Νο του φύλλου της εφημερίδας)

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ – ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ – ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ
12/2002 – 12/2004 που οργάνωσε ή συμμετείχε η ΑΙΧΜΗ

* Ολυμπιακοί Αγώνες.
* Αγωγή Τζανίκου – Λάτση – Αθήνα 2004.
* Μετανάστες.
* Αττική Οδός.
* Πόλεμος Ιράκ.


ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Γενάρης (27) 2003
Σκοτώνεται ο εργάτης Παναγιώτης Μπολάνης στο εργοτάξιο Κέντρου Τύπου στην Κηφισίας.

Φλεβάρης (1) 2003
Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας έξω από το εργοτάξιο του Κέντρου Τύπου
στην Κηφισιάς οργανώνεται από ΑΙΧΜΗ, ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ,
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ κ.α
Συμμετέχουν οικοδόμοι από τα εργοτάξια , ο Αντί- 2004,κάτοικοι και φορείς.
Κρεμιέται πανό στο εργοτάξιο, μοιράζεται υλικό και πραγματοποιείται πορεία στην Κηφισίας.

Μάιος 2003
Απεργία των εργατών στο εργοτάξιο του Τένις στις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις στο Μαρούσι γιατί ήταν απλήρωτοι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Πραγματοποιούμε επίσκεψη συμπαράστασης στο εργοτάξιο και συμμετέχουμε στην απεργιακή συγκέντρωση.
Συμμετέχει επίσης το Σωματείο Μισθωτών Μηχανικών και η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.

Iούλιος 2003
Εκδίδεται η εφημερίδα ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ από οικοδόμους που δουλεύουν στα μεγάλα έργα.
Αποκτάμε και διατηρούμε μέχρι σήμερα επαφή.

Οκτώβριος (8) 2003
Σκοτώνεται ο Αλέξι Μπάτσι στο εργοτάξιο του Ολυμπιακού χωριού.
Βγάζουμε και κολλάμε αφίσα στο κέντρο του Μαρουσιού.

Δεκέμβριος (16) 2003
Σκοτώνεται ο Dalip Doka στο εργοτάξιο του δημοσιογραφικού χωριού του Λάτση.
Βγάζουμε και κολλάμε αφίσα στο κέντρο του Μαρουσιού.
Εκδίδουμε ανακοίνωση της Συντακτικής Επιτροπής. Ανακοίνωση βγάζει επίσης η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ και ο Σύλλογος ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ.
Συμπαραστεκόμαστε και συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις των εργατών στο εργοτάξιο.

Γενάρης (21) 2004
Καλούμε συνάντηση – συζήτηση σε συνεργασία με την εφημερίδα ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ εφημερίδων και συσπειρώσεων που δραστηριοποιούνται ενάντια στην Ολυμπιάδα από όλη την Αττική. Συμμετέχουν πολλά σχήματα και έντυπα και δημιουργείται συντονιστικό.
Βγαίνει προκήρυξη και αφίσα που μοιράζεται και κολλιέται σε όλη την Αθήνα.


ΑΓΩΓΗ ΤΖΑΝΙΚΟΥ-ΛΑΤΣΗ-ΑΘΗΝΑ 2004.
Πρόκειται για την γνωστή δικαστική δίωξη κατά κατοίκων και ενός συλλόγου (ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ) που είχαν προσφύγει στο ΣτΕ για το Δημοσιογραφικό Χωρίο & το Εμπορικό Κέντρο του Λάτση και είχαν δικαιωθεί, πράγμα που οδήγησε την κυβέρνηση να “δικαιώσει” το Λάτση – Τζανίκο – Αθήνα 2004 με νομοθετική ρύθμιση.

Απρίλιος 2004Καλούνται σε δίκη οι 11 κάτοικοι και ο Σύλλογος.
Εκδίδουμε ανακοίνωση της Σύνταξης, όπως επίσης και πολλοί φορείς και δημοτικές παρατάξεις.
Στις 29/4 πραγματοποιούμε δυναμική παρέμβαση στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου μαζί με δεκάδες κάτοικους. Συμμετέχει η δημοτική κίνηση ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ όπου σηκώνει πλακάτ μέσα στο δημοτικό συμβούλιο.
Καταδικάζουν την ενέργεια του δημάρχου πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι.
Δίνεται δημοσιότητα, γράφουν πολλές τοπικές εφημερίδες και των γειτονικών δήμων.

Μάιος 2004
Με πρωτοβουλία μας και αφορμή τη δικαστική δίωξη δημιουργείται η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ.
Μοιράζεται προκήρυξη και κολλιέται αφίσα.
Στις 18/5 οργανώνεται από την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο σταθμό ΗΣΑΠ στο Μαρούσι και πορεία στο δημαρχείο.
Συμμετέχουν οικοδόμοι από τα ολυμπιακά έργα , η δημοτική κίνηση ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ με τα πλακάτ της, μέλη της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ και πολλοί κάτοικοι.
Στις 24/5 η δίκη αναβάλλεται.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Ιούνιος 2004
Πραγματοποιείται στις 17/6 σύσκεψη στο ΚΑΠΗ της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ με συμμετοχή οικοδόμων και μεταναστών με θέμα τις παράνομες πολύωρες κρατήσεις μεταναστών στα αστυνομικά τμήματα με πρόφαση την εξακρίβωση στοιχείων, ενώ έχουν όλα τα νόμιμα έγγραφα .
Εκδίδεται ανακοίνωση της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ.

Ιούλιος 2004
Πραγματοποιείται μαζική παράσταση διαμαρτυρίας και επιδίδεται υπόμνημα της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ στο αστυνομικό τμήμα Αμαρουσίου για τις παράνομες προσαγωγές και πολύωρες κρατήσεις μεταναστών.

Συμμετέχουμε σε συγκέντρωση εργαζομένων της Νέας Ιωνίας σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το αστυνομικό τμήμα, για τον ίδιο λόγο.


ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ

Απρίλιος 2003
Συνάντηση – συζήτηση με εργαζόμενους από τα εργοτάξια της Αττικής Οδού και αφιέρωμα στην εφημερίδα για τις συνθήκες δουλιάς στα εργοτάξια.

Μάιος 2003
Συνάντηση – συζήτηση στην Πεύκη (καφε LA VISTA) για οργάνωση καμπάνιας ενάντια στην πληρωμή διοδίων στην Αττική οδό.
Συνάντηση – συζήτηση με το ίδιο θέμα στο Ηράκλειο (ΒΙΛΑ ΣΤΕΛΛΑ) .

Ιούνιος 2003
Έκδοση προκήρυξης ( ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟ) ενάντια στην πληρωμή διοδίων σε συνεργασία με την εφημερίδα ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ.
Μοίρασμα 6.000 προκηρύξεων μέχρι το τέλος Οκτώβρη με εξορμήσεις σε σταθμούς διοδίων, ΗΣΑΠ, καλοκαιρινές συναυλίες των δήμων σε Μαρούσι, Πεύκη, Κηφισιά, Βριλήσια,Μεταμόρφωση.

Σεπτέμβριος (30) 2003
Εκδήλωση στο ΚΑΠΗ με θέμα: ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ-ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΣΑΠ-ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ.
Συνδιοργανωτής εφημερίδα ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ.


ΠΟΛΕΜΟΣ ΙΡΑΚ

Νοέμβριος 2002
Συνάντηση – συζήτηση στα γραφεία της Επιτροπής Ειρήνης για τον επικείμενο πόλεμο στο Ιράκ.
Έκδοση ανακοίνωσης με 37 υπογραφές απ’ όλο το φάσμα των συμμετεχόντων στην συνάντηση, συλλογή 400 περίπου υπογραφών για κατάθεσή τους στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Έκδοση αφίσας, μαζική αφισοκόλληση και απόφαση για οργάνωση συγκέντρωσης.

Δεκέμβριος (12) 2002
Εκδήλωση-Συζήτηση στο ΚΑΠΗ για τον επικείμενο πόλεμο στο ΙΡΑΚ.
Εισηγητές: Eπιτροπή Ειρήνης ( ΕΕΔΥΕ), Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση , Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο.
Μαζικότητα και πλούσια συζήτηση.

Απρίλιος (20) 2003
Συμμετοχή μας στην εκδήλωση – Συζήτηση στο Μαρούσι-Ταβέρνα ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ- της ομάδας κομμουνιστών με θέμα : ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΚ (Οι στόχοι των ιμπεριαλιστών, Η κατάσταση στις πολιτικές δυνάμεις και το κίνημα, τα καθήκοντα των κομμουνιστών).

Εκδήλωση της εφημερίδας “το εργοτάξιο”.

Πραγματοποιήθηκε μέσα στο Δεκέμβριο στο ΚΑΠΗ (Μαρούσι) από τους οικοδόμους που εκδίδουν την εφημερίδα “το εργοτάξιο” με θέμα :
Τα συμπεράσματα από τις μάχες στα ολυμπιακά έργα.
Μίλησαν οικοδόμοι που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις μάχες που δόθηκαν στα ολυμπιακά εργοτάξια . Μάχες που όπως τονίστηκε από πολλούς ομιλητές πάσχισαν να τις αποκρύψουν ώστε να μην γίνουν γνωστές, αλλά και να τις αποκόψουν μεταξύ τους.
Τα ολυμπιακά έργα χτίστηκαν πάνω στα χαμηλά μεροκάματα , στη δουλειά από νύχτα σε νύχτα, στα κλεμμένα ένσημα και υπερωρίες των χιλιάδων οικοδόμων , μεταναστών στην συντριπτική τους πλειοψηφία.
Τα ολυμπιακά υπερκέρδη των τεχνικών εταιρειών και όχι μόνο, βγήκαν από τον ιδρώτα και το αίμα των χιλιάδων εργατών στα ολυμπιακά εργοτάξια, βγήκαν από τις δολοφονίες των εργατών στα ολυμπιακά κάτεργα που πολύ κομψά τις λένε “ εργατικά ατυχήματα “.
Θυμηθήκαμε εδώ τον Παναγιώτη Μπολάνη που χάθηκε στις 27/1/2003 στο εργοτάξιο του Κέντρου Τύπου στην Κηφισιάς, και τον Dalip Doka που σκοτώθηκε στις 16/12/2003 στα υπόγεια του εργοτάξιο του δημοσιογραφικού χωριού του Λάτση , για να μιλήσουμε μόνο για το Μαρούσι.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν δεκάδες οικοδόμοι έλληνες και μετανάστες, καθώς και εργαζόμενοι από άλλους κλάδους.
Αναπτύχθηκε πλούσιος προβληματισμός και εκφράστηκε έντονα η διάθεση για παραπέρα οργάνωση και τη συνέχεια της πάλης με τις εταιρείες από δω και πέρα.
Τονίστηκε από αρκετούς μετανάστες η κατάσταση ομηρίας που τους έχει το ελληνικό κράτος με την συνεχή επίπονη και πολυδάπανη διαδικασία έκδοσης και ανανέωσης των αδειών παραμονής και εργασίας, τι στιγμή που πολλοί έχουν ήδη ακόμα και 10 χρόνια στην Ελλάδα.
Τέλος μεταφέρθηκε πλούσια εμπειρία για την μάχη σε κάθε εργοτάξιο και νοιώσαμε τις πραγματικές συνθήκες πολέμου που υπήρχαν στα έργα.
Φύγαμε εντυπωσιασμένοι και με την αίσθηση ότι η καταστροφή που υπέστη το Μαρούσι και οι γύρω δήμοι από την ολυμπιάδα είναι οι παράπλευρες απώλειες αυτού του πολέμου που εξελίχτηκε σε όλα τα ολυμπιακά έργα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και της μεγάλης ιδέας.

Βαγγέλης Γονατάς

Εκδήλωση στο Μαρούσι για τον Τσε Γκουεβάρα και την Κουβανέζικη Επανάσταση

Οργανώθηκε το Σάββατο 27 Νοέμβρη απο το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΣΕΚ) στην αίθουσα του ΚΑΠΗ στο Μαρούσι με ομιλητές :

Tην ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ : Διευθύντρια του περιοδικού ΜΕΤΡΟ.

Τον ΒΑΣΙΛΗ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΗ : Μέλος της Συντ.Επιτροπής της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ.

Τον ΓΙΩΡΓΟ ΡΑΓΚΟ : Aπο το περιοδικό ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ.

Ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση στην οποία αναπτύχθηκαν - όπως εξ’αλλου έγινε και απο τους εισηγητές- διαφορετικές προσεγγίσεις όσο αφορά τον χαρακτήρα της Κουβανέζικης Επανάστασης και τις προοπτικές της σήμερα, τους λόγους του εγχειρήματος του Τσε στη Βολιβία κλπ.

ΜΑΡΟΥΣΙΩΤΗΣ …ο τιμημένος !

( δουλιά δεν είχε ο διάολος σκεφτόταν μεγαλεία )

 

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΠΡΩΤΟ : Κηφισίας Πέρασμα

 

Άρχισε να ξημερώνει, ακόμα όμως είναι μισοσκόταδο, βλέπω το ρεύμα ανόδου της Κηφισίας καθώς κοντεύω να φτάσω στο Βερόπουλο βαδίζοντας επί της Μαραθωνοδρόμων. Στη σκέψη μου έχω τις τελευταίες εικόνες πριν φύγω από το σπίτι, τα κοτσύφια να πεταρίζουν μέσα στους θάμνους και το γκαζόν στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας και τα σπουργίτια χωμένα στο τάσι με την κροκέτα του Τζάκ στο μπαλκόνι να κάνουν το πρωινό τους. Ας είναι καλά οι ακάλυπτοι των πολυκατοικιών και τα μπαλκόνια, μόνο εκεί φυτρώνει λίγη πρασινάδα πετάει και κανένα πουλί και παίρνουμε χαμπάρι πως αλλάζουν οι εποχές. Κάτι λέγανε πως θα κάνανε πάρκο στο οικόπεδο του «ταχυδρόμου»το είχε υποσχεθεί και ο Μεγκάλος στις δημοτικές εκλογές, εγώ βλέπω στο οικόπεδο καθημερινά να χτίζονται πολυκατοικίες, και τους γειτόνους να περνάνε και να κουνάνε το κεφάλι τους, δεν πολυκαταλαβαίνω η συμφωνούν η διαφωνούν, ορισμένοι έξυπνοι τα βάζουν με τον Μεγκάλο, τι να σας κάνει ρε πονηροί ο άνθρωπος, εδώ ολόκληρη Ολυμπιάδα ανέβασε και μας έκανε τον πρώτο δήμο της χώρας, τι πρόεδρους έφερε, τι διάφορους αρχηγούς, τι επίσκοπους και αρχιερείς, τι καλλιτέχνες επιπέδου, τι γέμισε τουρίστες το Μαρούσι, καλά ε πρέπει να κονόμησαν οι έμποροι τρελά λεφτά. Ο άνθρωπος  σοσιαλιστής βλέπει μπροστά, πάνω από όλα το κοινό συμφέρον του Δήμου, τα ατομικά συμφέροντα τα δικά μου και της γειτονιάς τσιμέντο να γίνουν, εδώ δεν βλέπεται ολόκληρη Παπαρήγα για το καλό των ψήφων του κόμματος κάθεται και συνεργάζεται με την δηλωμένη χριστιανή την Λιάνα, μιλάμε για πολιτικές αρχών μελλοντικές. Τι τα θες τι τα γυρεύεις αχάριστοι άνθρωποι όλο διαμαρτύρονται χωρίς να κάνουν τίποτα, τα περιμένουν όλα από έναν άνθρωπο που όσο και Μεγκάλος να είναι ε δεν είναι και θεός, πώς να τα βάλει με τα διαπλεκόμμενα συμφέροντα που του πάνε και κόντρα, εδώ ο πρωθυπουργός ο ίδιος σήκωσε τα χέρια ψηλά και ψάχνεται, με τους νταβατζήδες που έμπλεξε σε λίγο θα σηκώσει και τα πόδια.

Με αυτές τις σκέψεις έφτασα στην Κηφισίας, τα αγωνιστικά ανεβοκατεβαίνουν με τα φώτα ακόμα αναμμένα όπως κάθε πρωί κάθε βράδυ όπως πάντα.

Το Φανάρι στην Μεγάλου Αλεξάνδρου περιμένει πάλι την περιπετειώδη επικίνδυνη διέλευσή μου, τι αξίζει άραγε η ζωή χωρίς λίγη περιπέτεια λίγο κίνδυνο, άλλοι πληρώνουν για να πηδήξουν από τη γέφυρα της Χαλκίδας και να διαβούν τα περάσματα του Βοϊδομάτη, δεν έχουν φαίνεται επιχειρήσει πέρασμα στη Κηφισίας.

 

Κάνω το σταυρό μου σκεφτόμενος, όπως πάντα, ότι σε θαύμα οφείλεται που δεν έχουμε θρηνήσει έως τώρα θύματα και σαν νέος Μέγας Αλέξανδρος, βοήθειά μας, ετοιμάζομαι για την κατάχτηση της απέναντι όχθης του ορμητικού φουρτουνιασμένου άγριου ποταμού. Το Φανάρι με το μαγικό κουμπί που ανάβουν οι πεζικάριοι, βρίσκεται αμέσως μετά από την στροφή που υπάρχει για την είσοδο στο κέντρο του Μαρουσιού και τα αγωνιστικά που ανεβαίνουν με χίλια δεν μπορούν να το δουν έγκαιρα με το δίκιο τους δεν έχουν ορατότητα, έχουν όμως καλά ανακλαστικά είναι εκπαιδευμένοι σε συνθήκες μάχης.

Πατάω το κουμπί άνδρας έτοιμος για όλα, σε πέντε λεπτά ίσως λίγο περισσότερο όταν ανάβει το κόκκινο για τα αυτοκίνητα, ακούω τα φρεναρίσματα χωρίς κανέναν άλλον κρότο,- ξέρεται εκείνον που προηγείται από τα μπινελίκια και τα σεξουαλικού και θρησκευτικού περιεχομένου σχήματα λόγου – τα αγωνιστικά ίσα που σταματάνε ακριβώς μπροστά στα πόδια μου. Στα λίγα δευτερόλεπτα που περνάω έχω την ευκαιρία να θαυμάσω από κοντά και εξ επαφής που λέει ο λόγος ότι νέο μοντέλο κυκλοφορεί πριν καν γίνει διαφήμιση, Μερσεντές, Μπε εμ βε, Αουντι, Άλφα Ρομέο, Βόλβο, Γκραντ Τσερόκι, μην τα πολυλογώ όλα τα Γκραντ τα Λαντ και τα Τζι τι αι.

Πριν μια εβδομάδα περίπου μια Πόρσε πέρασε με το κόκκινο, δεν πρόλαβε να σταματήσει με το δίκιο της βέβαια, ευτυχώς έτρεχε στην μεσαία διαδρομή και την γλίτωσαν οι πρώτοι πεζικάριοι που άφησαν τις όχθες εκατέρωθεν, έτσι μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορέσαμε να την θαυμάσουμε όσοι ήμασταν τυχεροί εκείνο το απόγευμα, σε πλήρη ανάπτυξη, τον πιλότο που την πετούσε – πρώτη μούρη – με το κινητό στο αυτί και την δίμετρη δίπλα του υποθέτω ξανθιά – γενικά μούρη με τα όλα της – τώρα θα μου πείτε πως την μέτρησα. Αφού δεν χώραγε η κοπέλα να καθίσει κανονικά στο κάθισμα της και είχε ξαπλώσει πάνω στον πιλότο, φαντάζεστε που πάνω, και τις ποδάρες της – η μούρη με τα όλα της που σας έλεγα - τις είχε βάλει πάνω στα τζάμια, διθέσιο σε δίκλινο δηλαδή. Που να δει λοιπόν ο άνθρωπος το κόκκινο για τα αυτοκίνητα, εγώ εδώ δεν είδα το πράσινο για τους πεζικάριους, μέχρι να εμπεδώσω την εικόνα δεν πρόλαβα και περίμενα το επόμενο, χαλάλι όμως αχ ρε Μαρουσάρα με τα ωραία σου.

 

Σκεφτόμενος αυτά, κάνω το σταυρό μου, ρίχνω μια γρήγορη ματιά στο λουλουδάδικο του Γονατά απέναντι, άντε να τα γλιτώσουμε και σήμερα τα στεφάνια, επιθεωρώ τα αγωνιστικά που είναι σε παράταξη στα αριστερά μου με τους πιλότους να γκαζώνουν με το πόδι και το μάτι γλαρό να πλανιέται στο άπειρο, και συνεχίζω προς την νησίδα στη μέση του ποταμού, μέχρι να ανάψει το άλλο Φανάρι της καθόδου. Πάντα έχω αυτήν την απορία, βλέπεται είμαι σκεπτόμενος, γιατί να μην ανάβουν κ�