Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 4.ΕΡΓΑΤΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 4.ΕΡΓΑΤΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Μαρτίου 2006

Ο αγώνας των εργατών της Coca C οla στην Κηφισιά


Σύμφωνα με πληροφορίες μας, σε μερική νίκη οδηγήθηκε ο αγώνας των εργατών που κράτησε ένα μήνα με διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις, στη διάρκεια των οποίων δέχτηκαν την επίθεση των ΜΑΤ, όταν επιχείρησαν να κλείσουν συμβολικά την Εθνική οδό μπροστά στο εργοστάσιο. Όπως είναι γνωστό η εταιρεία είχε ανακοινώσει το κλείσιμο της παραγωγής στην Κηφισιά ,καθώς και άλλων μονάδων στην επαρχία.
Μετά την αντίδραση που ‘όπως ήταν φυσικό προκλήθηκε, δεσμεύτηκε να μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού στο νέο εργοστάσιο στο Σχηματάρι.
Ένα μέρος των εργαζομένων (30-35) πήρε το “πακέτο” ( υψηλή αποζημίωση) που έδινε η εταιρεία, και αποχώρησε οικειοθελώς. Έμειναν να απολυθούν 4, που όμως δεν το δέχτηκαν οι εργαζόμενοι, συνέχισαν τις κινητοποιήσεις και τελικά η εταιρεία δέχτηκε να τους μεταθέσει σε γειτονικές μονάδες, καλύπτοντας τα οδοιπορικά έξοδα και δίνοντάς τους το εκτός έδρας επίδομα.
Γ.Π

Πέμπτη 2 Μαρτίου 2006

450 εργαζόμενοι του Δήμου στα δικαστήρια


Όπως έχουμε ξαναγράψει το εργασιακό καθεστώς στο Δήμο Αμαρουσίου είναι τέτοιο που “χάνεται η μπάλα” ακόμα και για το απλό ζήτημα ποιο είναι ακριβώς το πρόσωπο του εργοδότη.
Υπάρχει το κατ’ αρχήν το μόνιμο προσωπικό (καθαριότητα, υπηρεσίες κλπ).Υπάρχουν μετά οι δημοτικές επιχειρήσεις, και τέλος υπάρχει η μεγάλη εφεύρεση του “Οργανισμού Εργασίας του Δήμου”. Oι περισσότερες προσλήψεις παρακάμπτοντας τις διαδικασίες του
ΑΣΕΠ γίνονται μέσω αυτού του οργανισμού.

Πάνω από 1.000 εργαζόμενοι έχουν προσληφθεί έτσι με συμβάσεις αορίστου χρόνου μεν, αλλά αυτό είναι σχετικό γιατί η εταιρεία λήγει το 2009, και αν δεν παρατείνει τη διάρκειά της παύει να υπάρχει το νομικό πρόσωπο του εργοδότη, άρα δεν υπάρχουν και οι συμβάσεις.
Ο Οργανισμός Εργασίας “εκχωρεί” το προσωπικό του στις δημοτικές επιχειρήσεις και στα νομικά πρόσωπα του Δήμου για εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, που υποθέτουμε – χωρίς να είναι σίγουρο- ότι προβλέπεται με συμβάσεις ανάθεσης έργου ή άλλες. Εκατοντάδες εργαζόμενοι δουλεύουν έτσι πολλά χρόνια στο Δήμο.
Πρόσφατα 450 απ’ αυτούς προσέφυγαν στα δικαστήρια ζητώντας να αναγνωρίσει το δικαστήριο ότι ο πραγματικός εργοδότης τους είναι ο Δήμος, αφού η δουλειά που κάνουν καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δήμου.
Ο Δήμος μέσω των δικηγόρων ζητάει διαρκώς αναβολές, θέλοντας όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό να τραβήξει το θέμα μέχρι τις εκλογές, και να κρατάει τους εργαζόμενους σε ομηρία και ανασφάλεια για τη δουλειά τους. Ωστόσο ένα μέρος από τις προσφυγές θα εκδικαστεί στις 18 Σεπτέμβρη, και έτσι κι’ αλλιώς θα υπάρξουν στους εργαζόμενους στο Δήμο.

Β.Γ

Τετάρτη 1 Μαρτίου 2006

Caballeros

Μοτο-διαδήλωση κούριερ,ντελιβεράδων !

 Το Σάββατο 26/2 στις 12 το μεσημέρι εκατοντάδες εργαζόμενοι σε κούριερ,ντελίβρι, και εξωτερικοί υπάλληλοι συγκεντρώθηκαν με τα μηχανάκια τους στο άγαλμα της Αθηνάς στο πεδίο του Αρεως διαδηλώνοντας για τις συνθήκες εργασίας αυτού του πολυπληθούς “ κλάδου”  στον οποίο απασχολούνται κυρίως νέοι και έχει ίσως τον μεγαλύτερο αριθμό εργατικών ατυχημάτων που πολλά απ’αυτά  δεν καταγράφονται σαν τέτοια αλλά καταχωρούνται σαν τροχαία. Ταυτόχρονα είναι απο τις πιό χαμηλά αμοιβόμενες δουλειές, με μεγάλο ποσοστό ανασφάλιστης εργασίας.

Η εντυπωσιακή πορεία  με τα μηχανάκια  που οι αναβάτες τους κρατούσαν πολύχρωμες σημαίες που έγραφαν το πρωτότυπο όνομα που υιοθέτησαν caballeros ,διασχίσε τους κεντρικούς δρόμους  της Αθήνας και θυροκόλησε τη Διακύρηξη τους στο Υπουργείο Εργασίας.

Τρίτη 5 Απριλίου 2005

ΕΜΠΟΡΟYΠΑΛΛΗΛΟΙ: Ωράριο εργασίας ή ωράριο λειτουργίας ;





Τα πολυκαταστήματα ( Αλυσίδες, Σούπερ Μάρκετ κλπ) εισβάλλουν δυναμικά στο λιανικό εμπόριο δείχνοντας την κυρίαρχη τάση της συγκέντρωσης όλο και περισσότερου τζίρου και κερδών, ρίχνοντας φτηνό εμπόρευμα στην αγορά και συγκεντρώνοντας πολλά διαφορετικά προιόντα σ’ ένα κατάστημα. Σε συνδυασμό με τη μείωση της αγοραστικής δύναμης την τελευταία δεκαετία (σχεδόν μηδενικές αυξήσεις στους μισθούς) επιταχύνεται η μονοπώληση της αγοράς από το μεγάλο κεφάλαιο.

Αναπόφευκτο επακόλουθο της συγκέντρωσης του κεφαλαίου είναι το κλείσιμο ενός αρκετά μεγάλου αριθμού μικρών καταστημάτων. Με την κρίση και την συρρίκνωση των μισθών, δεν μπορούν ν’ αντέξουν το κόστος λειτουργίας, ούτε και να συναγωνιστούν τα πολυκαταστήματα, που πουλάνε φθηνότερα απ’ ότι αγοράζουν οι μικροί έμποροι. Η πορεία λοιπόν αυτή για πολλούς είναι μονόδρομος.
Όπως το Σούπερ Μάρκετ δεν θα ξαναγίνει οι 20 μπακάληδες της γειτονιάς, έτσι και τα πολυκαταστήματα θ’ αντικαταστήσουν τα 20 και 30 ρουχάδικα και παπουτσάδικα της τοπικής αγοράς. Αυτό βέβαια δεν γίνεται μονομιάς, αλλά σταδιακά.

Η απαίτηση για αλλαγές στο ωράριο λειτουργίας ήταν πάντα το ανταγωνιστικό μέσο πίεσης των μεγάλων αλυσίδων γιατί επιταχύνει το στόχο της παραπέρα μονοπώλησης της αγοράς. Ετσι αποφασίστηκε το 1997 η παράταση του ωραρίου λειτουργίας του Σαββάτου μέχρι τις 6.00μ.μ.και μέχρι τις 8.00 - 9.00 (χειμώνας-καλοκαίρι) την υπόλοιπη εβδομάδα. Για τον ίδιο λόγο απαιτούν σήμερα την επέκταση του ωραρίου το Σάββατο μέχρι τις 8.00 μ.μ.
Γιατί όλη την υπόλοιπη εβδομάδα τα μεν πολυκαταστήματα δουλεύουν ήδη μέχρι τις 9.00 μ.μ. ή και παραπάνω πολλές φορές, τα δε μικρά κανένα βέβαια δεν κλείνει στις 8.00 μ.μ., όλα κρατούν το ωράριο μέχρι τις 8.30 μ.μ. ή και τις 9.00 μ.μ., τις 3 τουλάχιστον μέρες της εβδομάδας.
Αυτή η πραγματικότητα δεν έχει καμιά σχέση με την επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται και από τις δύο πλευρές. Τόσο από τα μικρά καταστήματα που μιλούν για «ανθρώπινο ωράριο» και ζητούν να παραμείνει ως έχει αλλά και από τις αλυσίδες που επικαλούνται την «εξυπηρέτηση του καταναλωτή», και ζητούν ν’ αλλάξει, απαιτώντας μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα της αγοράς.

ΩΡΑΡΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Τα πολυκαταστήματα όμως, πολύ πριν απαιτήσουν με νόμο την πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας σαν όρο για τις επενδύσεις τους, φρόντισαν να εξασφαλίσουν την πλήρη απελευθέρωση στο ωράριο εργασίας και τις εργασιακές σχέσεις. Πρώτα απ’ όλα ανατράπηκαν αυτές, είτε με νόμους, είτε στην πράξη.
Πιλότος πριν από πολλά χρόνια στην εφαρμογή των «νέων» εργασιακών σχέσεων ήταν τα Σούπερ Μάρκετ. Εκεί πρωτοεφαρμόστηκε το σπάσιμο του 8ωρου, με την εφαρμογή της μερικής απασχόλησης σε ευρεία κλίμακα. Με τα εργοδοτικά σωματεία και την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, κανείς βέβαια δεν αντέδρασε. Σταδιακά, αυτές οι εργασιακές σχέσεις εφαρμόστηκαν πλατιά στο εμπόριο.
Σήμερα συναντάς στα πολυκαταστήματα ακόμα και 4ωρίτες που δουλεύουν 6 ή και 8 ώρες, ανάλογα με τις «ανάγκες», αλλά πληρώνονται απλό ωρομίσθιο, ούτε καν υπερωρία. Πολλές φορές 6 μέρες δουλειά την εβδομάδα, με δίμηνες, τρίμηνες ή και αορίστου χρόνου συμβάσεις.
Στα μικρά καταστήματα με το σπαστό ωράριο, το «οικογενειακό κλίμα» βοηθάει περισσότερο στην ρύθμιση των ωρων εργασίας και των εργασιακών σχέσεων. Έτσι έχουμε τα 12ωρα (βλ.εορταστικά ωράρια), με απλήρωτες τις υπερωρίες και το ρεπό όνειρο θερινής νύκτας. Με ανασφάλιστους πολλές φορές εργαζόμενους και την χρησιμοποίηση ωρομίσθιων σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα τα τελευταία χρόνια. Το παζλ συμπληρώνεται με τους χαμηλούς μισθούς της τάξης των 540,00 ευρώ μισθό καθαρά.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι αισθάνονται ανήμποροι ν’ αντιδράσουν. Στην πλειοψηφία τους είναι ανοργάνωτοι. Όχι μόνο στο κλαδικό Σωματείο, αλλά κυρίως στους χώρους δουλειάς, εκεί δηλαδή που έχουν την δύναμη ν’ ανατρέψουν και να διεκδικήσουν τους δικούς τους όρους εργασίας. Έτσι,μπροστά στον φόβο της ανεργίας είναι διατεθειμένοι να κάνουν οποιαδήποτε υποχώρηση. Με την τρομοκρατία να βασιλεύει, δέχονται ακόμα και την καταπάτηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους, τα οποία στην πράξη ουσιαστικά δεν ισχύουν.
Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες ΓΣΕΕ-ΕΚΑ-Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων κινούνται σαν ουρά στα σχέδια εργοδοσίας και κυβέρνησης, συνυπογράφοντας στην λογική της "ταξικής συναίνεσης", όλες τις προηγούμενες ρυθμίσεις για το ωράριο και τις εργασιακές σχέσεις.
Στο κλαδικό σωματείο, συσπειρώνονται κυρίως, εργαζόμενοι από τα μικρά καταστήματα. Είναι φυσικό γι' αυτούς να μη θέλουν ν' αλλάξει το ωράριο λειτουργίας. Νοιώθουν όμως τις αλλαγές να έρχονται, χωρίς να μπορούν ν' αντιδράσουν και καταλαβαίνουν ότι οι ίδιοι θα δουλέψουν τις επιπλέον ώρες, χωρίς καινούριο προσωπικό. Οι ίδιοι θα βγάλουν την δουλειά, κατά πως βολεύει τον κάθε εργοδότη.
Αλλαγές όμως στο ωράριο λειτουργίας θα γίνουν, κυρίως γιατί οι οικονομικές συνθήκες, η ίδια η ανάπτυξη του κεφαλαίου το επιβάλλει. Αν δεν το πεις αυτό, λες την μισή αλήθεια στους εργαζόμενους. Τις αλλαγές αυτές, οι εργαζόμενοι στα πολυκαταστήματα τις δουλεύουν ήδη και γι' αυτούς ο δρόμος δεν έχει γυρισμό. Το δικό τους ωράριο εργασίας, δεν θα ξαναγίνει 3 απογεύματα κλειστά και η πλειοψηφία των εργαζομένων σ' αυτούς τους χώρους απέχει ακριβώς γι' αυτό το λόγο.
Έτσι μπροστά στην αδυναμία της οργάνωσης του κόσμου στους μεγάλους χώρους, εκεί δηλαδή που παίζεται το παιχνίδι και στο όνομα της συμμαχίας με τους μικρούς εμπόρους και τους αυτοαπασχολούμενους, προβάλλεται η θέση:

*Εννιαίο συνεχές ωράριο λειτουργίας,υποχρεωτικό για όλα τα καταστήματα μέχρι 48 ώρες.
*3 απογεύματα κλειστά τα μαγαζιά.
*Κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.
Παράλληλα προβάλλονται σαν αιτήματα ζύμωσης το35ωρο-7ωρο-πενθήμερο
καθώς και η κατάργηση του ωρομισθίου και της μερικής απασχόλησης.
Δεν αφορά όμως τον εργαζόμενο, είτε δουλεύει σε μικρό, είτε σε μεγάλο κατάστημα, τι ώρα ανοίγει και τι ώρα κλείνει ο εργοδότης του.Τον αφορά όμως η κατοχύρωση του οκτάωρου,το ρεπό που δεν παίρνει και η υπερωρία που δεν πληρώνεται. Αυτά τα δικαιώματα τα καταπατούν μικροί και μεγάλοι εργοδότες. Το να συνδέεται λοιπόν η πάλη για το ωράριο εργασίας, με το ωράριο λειτουργίας, καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα των εργαζομένων.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ

Οι εμπορουπάλληλοι πρέπει ν' απαιτήσουν κατοχύρωση του 8ωρου, κατάκτηση στην πράξη του πενθήμερου (ρεπό), την κατοχύρωση της Κυριακής-αργίας. Μακριά από την οριοθέτηση ανοίγματος και κλεισίματος των καταστημάτων. Αυτά τα δικαιώματα είναι που χτυπιούνται και αυτά πρέπει να προστατέψουν οι εργαζόμενοι με την πάλη τους.
Αυτό σημαίνει :
ό 8ωρη συνεχής βάρδια.
ό Κατάργηση του ωρομισθίου,μερικής απασχόλησης
ό Πενθήμερο – ρεπό.
ό Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής-αργίας.

Τα αιτήματα αυτά δεν είναι για το μακρινό μέλλον. Η απλήρωτη, πολλές φορές, υπερωρία, τώρα που πέρασαν και τα εορταστικά ωράρια, το ρεπό που δεν δίνεται και δεν πληρώνεται κιόλας, ή πληρώνεται σαν απλό ωρομίσθιο είναι άμεσα ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους. Το 8ωρο δεν είναι άπιαστο όνειρο, αρκεί να οργανωθούμε, πρώτα και κύρια μέσα στους χώρους δουλειάς και να το παλέψουμε σαν άμεσο αίτημα και μέσα από το Σωματείο. Και έχουμε παραδείγματα, άσχετα με το ποιανού επιλογή ήταν η εφαρμογή του. Π.χ. στον Κωτσόβολο οι εργαζόμενοι δουλεύουν 8ωρη συνεχή βάρδια και παίρνουν κυλιόμενο ρεπό.
Απελευθέρωση λοιπόν στα νόμιμα δικαιώματα των εργαζομένων έχει ήδη γίνει. Μπροστά στην ασυδοσία των εργοδοτών, όσο και να παραταθεί το ωράριο λειτουργίας, αυτό που ενδιαφέρει είναι πως θα δουλεύουν οι εργαζόμενοι.
Δεν είναι ο καθένας μόνος του. Όλοι μαζί έχουμε την δύναμη να επιβάλλουμε τα δικαιώματά μας.

Να παλεψουμε για:

- ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΩΡΙΩΝ όχι σαν απλό ωρομίσθιο, αλλά όπως προβλέπει ο νόμος.

- ΠΕΝΘΗΜΕΡΟ –ΡΕΠΟ, που συνήθως δεν δίνεται και δεν πληρώνεται όπως πρέπει.

- 8ΩΡΗ ΣΥΝΕΧΗΣ ΒΑΡΔΙΑ το μόνο αίτημα που κατοχυρώνει το 8ωρο και μπορεί να
χτυπήσει την μερική απασχόληση και το ωρομίσθιο.

- ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ- ΑΡΓΙΑΣ που σήμερα πάνε να την πάρουν
πίσω.

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2005

Οι οδηγοί της Δημοτικής Συγκοινωνίας ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ !



Παράνομη και καταχρηστική η απόλυση του προέδρου του Σωματείου.
Να επαναπροσληφθεί τώρα ο Σπύρος Μπουρνελές.

Σοβαρά εκτεθειμένη είναι για άλλη μια φορά η διοίκηση του Δήμου καθώς
αποκαλύπτεται καθημερινά ότι η απόλυση του Σ.Μπουρνελέ έγινε αποκλειστικά για συνδικαλιστικούς λόγους.

Τα υποτιθέμενα πειθαρχικά παραπτώματα του εργαζόμενου - τα οποία επικαλείται η εργοδοσία με συνεντεύξεις – είναι αποδεδειγμένα ανύπαρκτα ( υπάρχουν στοιχεία) . Το μοναδικό “παράπτωμα” είναι η άρνησή του να δουλέψει υπερωριακά, και να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια των επιβατών.

Όπως μάθαμε δεν υπήρχαν εγκεκριμένες υπερωρίες από την επιθεώρηση εργασίας, ούτε βιβλίο υπερωριών. Πως θα μπορούσε άλλωστε, αφού ο νόμος απαγορεύει σαφώς την απασχόληση των οδηγών πάνω από 8 ώρες και με μάλιστα με ενδιάμεσο διάλειμμα . Και αυτό για λόγους ασφαλείας των εργαζομένων ,των επιβατών, αλλά και των άλλων οδηγών.
Παρ’ όλα αυτά ο δήμος υποχρέωσε τους οδηγούς να δουλεύουν πάνω από 9 ώρες στη βάρδια, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των επιβατών –δημοτών.
Τη στιγμή μάλιστα που σε ορισμένα δρομολόγια μεγάλος αριθμός επιβατών είναι μαθητές που μεταφέρονται από και προς τα σχολεία και τα φροντιστήρια τους .
Κατά τ’ άλλα η φιλοξενία σχολείων από τα Βαλκάνια στους ολυμπιακούς αγώνες τους μάρανε!

Όμως ακόμα και αυτό το υποτιθέμενο παράπτωμα της άρνησης εργασίας το ανακάλυψαν 4 μήνες μετά όταν έγινε γνωστή η ίδρυση του σωματείου των οδηγών.
Ξαφνικά πήγε περίπατο η κοινωνική ευαισθησία του δήμου, που δημιουργεί θέσεις εργασίας και καταπολεμά την τοπική ανεργία με “έξυπνες επιχειρηματικές κινήσεις”.
O όμιλος επιχειρήσεων (Δήμος, δημοτικές επιχειρήσεις κλπ) που απασχολεί πάνω από 1.300 (και κατ’ άλλους και περισσότερους) εργαζόμενους είναι από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της περιοχής.

Σαν εργοδοσία λοιπόν δεν είναι διατεθειμένη να ανεχθεί την οργάνωση και τις διεκδικήσεις των εργαζόμενων, ιδιαίτερα όταν αυτή η οργάνωση δεν είναι απόλυτα ελεγχόμενη από τον δήμο- εργοδοσία..
Στις 13 Ιουνίου γίνεται το δικαστήριο όπου ο δήμος – εργοδότης είναι υπόλογος για παράνομη και καταχρηστική απόλυση, και όχι μόνο.
Εν τω μεταξύ όπως διαπιστώσαμε άλλος αέρας φυσά στο αμαξοστάσιο και στα λεωφορεία. Οι εργαζόμενοι είναι ενωμένοι στο σωματείο τους γιατί κατανοούν ότι μόνο μέσα από αυτό μπορούν να καλυτερέψουν τη θέση τους. Ήδη κάποιες αυτονόητες μικροπαροχές που η σύμβαση καθόριζε άρχισαν να εμφανίζονται σαν έκφραση καλής θέλησης και ενδιαφέροντος από την εργοδοσία.
Το αεράκι που άρχισε να φυσά στους εργαζόμενους στο δήμο με την ίδρυση του συλλόγου υπαλλήλων και του σωματείου των οδηγών της δημοτικής συγκοινωνίας. πρέπει να δυναμώσει σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της περιοχή μας, τον όμιλο επιχειρήσεων του δήμου Αμαρουσίου ! Αυτό είναι επιτακτική ανάγκη πρώτα απ’ όλα για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Ας γνωρίζει η εργοδοσία, ότι η εποχή που οι οδηγοί υπόγραφαν ότι τους έβαζαν μπροστά τους τελείωσε !

Εν τω μεταξύ εμείς οι απ έξω από το δήμο εργαζόμενοι, πρέπει να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας στους εργαζόμενους του δήμου.

Να διαμαρτυρηθούμε, να βάλουμε θέμα στα σωματεία μας και στους μαζικούς φορείς και να απαιτήσουμε να επαναπροσληφθεί τώρα ο απολυμένος πρόεδρος του σωματείου οδηγών !

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2005

Εργασιακό νταχάου ο Δήμος Αμαρουσίου !


Απολύθηκε παράνομα ο πρόεδρος του νεοιδρυθέντος
Σωματείου εργαζομένων στη Δημοτική Συγκοινωνία ΣΠΥΡΟΣ ΜΠΟΥΡΝΕΛΕΣ.

Οποιος γνωρίζει έστω λίγο την κατάσταση που επικρατεί στους εργασιακούς χώρους του δημόσιου τομέα και πιο συγκεκριμένα των ΟΤΑ η άποψη που θα έχει σχηματίσει είναι κατ’
αρχήν ότι καμμιά σχέση δεν υπάρχει με τους εργασιακούς χώρους αντίστοιχου μεγέθους του ιδιωτικού τομέα. Στο δημόσιο τα πράγματα είναι πολύ πιο χαλαρά λόγω κυρίως της μονιμότητας και οι ρυθμοί δουλειάς επίσης χαλαροι, πολλές φορές σε βαθμό κολάσιμο και προκλητικό για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.
Οποιος όμως έχει περάσει έστω απ’ έξω απο το Δήμο Αμαρουσίου , και πολύ περισσότερο αν έχει μπεί και λίγο μέσα, η άποψη που θα σχηματίσει είναι ότι το κλίμα στους εργαζόμενους δεν έχει καμμία σχέση με τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα.
Ακόμα και αυτή η μονιμότητα αφορά ένα μικρό ποσοστό των εργαζομένων, μιάς και η μεγάλη πλειοψηφία τους έχει προσληφθεί μέσω των δημοτικών επιχειρήσεων με διαφόρων ειδών συμβάσεις, και βρίσκονται υπό διαρκή ομηρία ακόμα και μετά τον τελευταίο νόμο Παυλόπουλου , υπομένοντας και αναμένοντας την πολυπόθητη μονιμότητα σε μιά εποχή που επιχειρήσεις σαν τις Τράπεζες, τον ΟΤΕ κλπ μάλλον την καταργούν !
Το κλίμα χαφιεδισμού και τρομοκρατίας είναι διάχυτο σε όλους τους εργαζόμενους, σε βαθμό που θυμίζει εργοστάσιο. Και όπως φάνηκε αυτό έχει και υλική βάση.
Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας μισθολογικές καταστάσεις (αναφέρεται και στην ανακοίνωση του Συλλόγου εργαζομένων που δημοσιεύεται σε άλλη σελίδα) στις οποίες εμφανίζονταν μόνιμοι υπάλληλοι του δήμου να εισπράτουν πρόσθετες αμοιβές μέσω της δημοτικής επιχείρησης παράνομα, μιάς και όπως είναι γνωστό κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν μπορεί να μισθοδοτείται και απο τον ιδιωτικό τομέα.
Τα κριτήρια της επιλογής των υπαλληλων που έπαιρναν αυτό το bonus είναι προφανή !
Και δεν προκάλεσε καμμία έκπληξη το γεγονός ότι ήταν μέσα όχι λίγοι δημοτικοί αστυνόμοι-μαιμού που υπογράφουν τις κλήσεις παράνομης στάθμευσης.
Απο την άλλη πίεση και κυνήγι για τους υπόλοιπους, εκδικητικές μετακινήσεις εργαζόμενων με στόχο την τρομοκράτησή τους (Καταγγελία ΠΟΕ-ΟΤΑ), καταστρατήγηση ωραρίων, ακόμα και υποχρεωτικές υπερωρίες.
Καταγγέλθηκε π.χ ότι οι οδηγοί της δημοτικής συγκοινωνίας υποχρεώνονται να δουλεύουν 10ωρο.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση οι εργαζόμενοι δεν είχαν άλλο δρόμο απο το να αντιδράσουν, μιάς και η διοίκηση του Σωματείου μόνιμων εργατουπαλλήλων, έχοντας αποδεχτεί να πάιξει το ρόλο της ελίτ, άφηνε ακάλυπτη την πλειοψηφία των εργαζόμενων.
Ετσι πρόσφατα ιδρύθηκε Σωματείο Υπαλλήλων του Δήμου, γεγονός που καθόλου δεν χαροποίησε την διοίκηση.
Οταν λοιπόν οι εργαζόμενοι στη Δημοτική Συγκοινωνία αποφάσισαν και ίδρυσαν και αυτοί Σωματείο η διοίκηση του Δήμου δεν ταλαντεύτηκε καθόλου.
Προχώρησε άμεσα στην απόλυση του προέδρου του Σωματείου παράνομα και καταχρηστικά και δεν εμφανίστηκε καν στην Επιθεώρηση Εργασίας που προσέφυγε το Σωματείο !
Μετά απ’ αυτό οι εργαζόμενοι πήγαν δικαστικά και είναι βέβαιο ότι θα δικαιωθούν μιάς και ο απολυμένος είναι ιδρυτικό μέλος και μάλιστα πρόεδρος του Σωματείου και η απόλυση είναι σαφές ότι είναι για συνδικαλιστικούς λόγους.
Σε αυτές τιυς περιπτώσεις που τα δικαστήρια κρίνουν τις απολύσεις παράνομες και καταχρηστικές οι εργοδότες υποχρεώνονται να πληρώσουν μισθούς υπερημερίας για όλο το διάστημα μέχρι το δικαστήριο σαν να δούλευε ο εργαζόμενος κανονικά.
Δεδομένοι λοιπόν ότι αυτά τα δικαστήρια κάνουν 1-2 χρόνια η διοίκηση του Δήμου προτιμά να πληρώσει 1-2 χρόνους μισθούς ( μήπως δικά της λεφτά είναι ; ) φτάνει να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και να ανακόψει την οργάνωσή τους, ξ’εροντας β’εβαια ότι είναι πολύ πιθανόν να μην αντέξει κάποιος 1 και 2 χρόνια χωρίς δουλιά και να τα παρατήσει.
Γι’ αυτό είναι υποχρέωση όλων η τροκοκρατική απόλυση του προέδρου του Σωματείου των εργαζόμενων στη Δημοτική Συγκοινωνία να μην περάσει.
Περα απο τα σωματεία των ΟΤΑ, των οδηγών κλπ που εκφράζουν ήδη την αλληλεγγύη τους,
πρέπει να εκφραστεί έμπρακτη συμπαράσταση απο όλα τα Σωματεία, μαζικούς φορείς, και δημοτικές παρατάξεις του Δήμου μας !
ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Να αποδείξουμε στους γιάπιδες και στους μανατζαρέους “διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού“
του Τζανίκου ότι αυτό το βιολί εμείς το παίζουμε καλλύτερα !
Και να χορέψουν καλά !

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2005

ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ : Ολη η υγεία ένα ράντζο


Και ξαφνικά ένας υπουργός της Ν.Δ αποφάσισε να βάλει τάξη στον τομέα της υγείας! Μπορεί όλοι οι θεσμοί «τάξης και ηθικής» να καταρρέουν, όμως θέλουν να μας πείσουν ότι δεν θα πεθάνουμε σαν το σκυλί στ’αμπέλι αν τυχόν χρειαστούμε «υπηρεσίες υγείας».
Κυβερνητική επίθεση λοιπόν σε όλα τα μέτωπα στην υγεία!
Σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα, τέρμα τα ράντζα και καθημερνές υπουργικές έφοδοι !
Έτσι έχουν τα πράγματα;
Οι πιο αρμόδιοι για να μας κατατοπίσουν είναι οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας.
H αιχμή ξεκινάει από αυτό το φύλλο αφιέρωμα για την κατάσταση στα νοσοκομεία της περιοχή μας.
Φιλοξενούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Αναπλ. Γραμματέως του Σωματείου των εργαζόμενων στο Σισμανόγλειο Κατερίνας Καλαμπάκα.


Επιμέλεια συνέντευξης: ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΗΣ , ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΧΛΑΣ



ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει ενδιαφέρον για την κατάσταση στα νοσοκομεία της περιοχής. Αυτό που ενδιαφέρει εμάς είναι η άποψη των εργαζομένων και του συνδικαλιστικού κινήματος, του σωματείου σας δηλαδή. Πόσα χρόνια υπάρχει και λειτουργεί το σωματείο σας, πόσους εργαζόμενους έχει το νοσοκομείο, ποια άλλα στοιχεία νομίζετε πως έχουν αξία να τα γνωρίζουν οι αναγνώστες της ΑΙΧΜΗΣ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Το σωματείο που ιδρύθηκε το 1976 έχει 1200 μέλη που είναι οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο και στα δύο Κέντρα Υγείας , των Σπάτων και της Ν. Μάκρης τα οποία ανήκουν στο Νοσοκομείο.
Στο σωματείο είναι γραμμένοι όλοι οι εργαζόμενοι ( 1200) και η συμμετοχή τους στις αρχαιρεσίες φτάνει 85%-90%
Πριν το 1990 έγινε μία μεγάλη απεργία από το κλαδικό Σωματείο Νοσηλευτικού Προσωπικού που κράτησε κοντά 2 μήνες για αυξήσεις μισθών που ήταν πράγματι εξευτελιστικοί, για πρόσληψη προσωπικού στα νοσοκομεία και για ένταξη στο ανθυγιεινό που παραμένει και σήμερα αίτημά μας.
Έγινε επίσης μια ακόμα μεγάλη κινητοποίηση που αποτέλεσε σταθμό στην πάλη μας και είχε αποτέλεσμα την ένταξη των εργαζόμενων στο Δημόσιο, γιατί μέχρι τότε όλα τα νοσοκομεία , το ΚΑΤ,Φλέμινγκ,Σισμανόγλειο,Αγιοι Ανάργυροι είχαν νομική μορφή Ιδιωτικού Δικαίου.
Στα επόμενα χρόνια είχαμε κατά καιρούς και άλλες κινητοποιήσεις για διάφορα προβλήματα

ΕΡΩΤΗΣΗ:Ποια είναι η κατάσταση στο νοσοκομείο & στους εργαζόμενους μετά την αλλαγή της κυβέρνησης ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Το αντίκτυπο στους εργαζόμενους δεν έχει φανεί ακόμα , βέβαια θεωρούν ότι ήρθε η ώρα «να βολέψουμε τα δικά μας παιδιά».
Όσο αφορά τον διοικητικό μηχανισμό παντού σ’ όλες τις θέσεις έχουν αλλάξει οι διευθυντές και οι υποδιευθυντές. Έχουν βάλει προφανώς τους δικούς τους, και όσοι δεν αντικαταστάθηκαν γύρισαν από την άλλη μεριά. Έχουμε τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, οι οποίες δεν είναι μόνο ευθύνη αυτής της κυβέρνησης , είναι & της προηγούμενης. Παρ΄ όλο που ο υπουργός της Ν.Δ έχει τάξει ότι θα πάρει 10.000 εργαζόμενους άμεσα πανελλαδικά, δεν έχει πάρει ούτε έναν.
Έχουμε αλλαγή στις εφημερίες που έχει τεράστιο κόστος στους εργαζόμενους, δηλ. εξουθένωση . Έχουμε και την ψυχιατρική κλινική, η οποία έχει μπει σε εφημερίες , διαφορετικές από τις εφημερίες του νοσοκομείου οπότε έχουμε γενικές 2 εφημερίες ανά 4 μέρες, μία Γενική και μία Ψυχιατρική. Έχουμε ράντζα για πρώτη φορά στο νοσοκομείο και έχουν γίνει και κινητοποιήσεις αυτό το διάστημα.
Παράδειγμα: 7 ράντζα στην καρδιολογική μονάδα εμφραγμάτων, δεν έχει ξανασυμβεί αυτό, έγινε με την αλλαγή των εφημεριών, με την καινούργια δοκιμαστική περίοδο. Εχουμε μόνιμα 7-10 ράντζα στην ψυχιατρική κλινική.
Έχει βγάλει από την καθημερινή εφημερία τα Νοσοκομεία του Κέντρου.
Τα Νοσοκομεία δεν εφημερεύουν τα πρωινά , όπως εφημερεύουμε εμείς κάθε μέρα, και έχει μεταφέρει τις εφημερίες στα περιφερειακά, τα οποία έχουν τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό.
Τα περιφερειακά νοσοκομεία δεν έχουν την υποδομή των νοσοκομείων του Κέντρου, δηλ. το Σισμανόγλειο δεν έχει την υποδομή του Ευαγγελισμού, ο οποίος αρχίζει την εφημερία 2.30μ.μ. , ενώ το Σισμανόγλειο από τις 8.00π.μ. και κάθε πρωί.
Αποτέλεσμα είναι να λένε ότι έχουν άδεια κρεβάτια - παρ’ όλο που εμείς έχουμε πληροφορίες ότι και αυτοί έχουν ράντζα στις εφημερίες - από τα αντίστοιχα σωματεία, ενώ εμείς δεν έχουμε κρεβάτια στις εφημερίες.
Απ΄ ότι φαίνεται επιδιώκεται τα μεγάλα νοσοκομεία να φαίνεται ότι λειτουργούν ικανοποιητικά και χωρίς προβλήματα (βιτρίνα) και να μεταφέρεται το πρόβλημα στα περιφερειακά νοσοκομεία που όμως δεν έχουν υποδομή. Π.χ το νέο σύστημα αφήνει το Αττικό ανέπαφο, ένα νοσοκομείο τεράστιο με άδεια κρεβάτια, και άδειες μονάδες. Επειδή το έχουν κάνει Πανεπιστημιακό, λειτουργεί προφανώς πελατειακά. Είναι βιτρίνα και εκτός εφημεριών. Δεν καλύπτει τίποτα. Έχουμε τεράστια έλλειψη σε νοσηλευτικό προσωπικό. Από τα 18 κρεβάτια της Εντατικής Θεραπείας λειτουργούν τα 10. Μηχανήματα υπάρχουν και περιμένουν, προσωπικό δεν υπάρχει.

EΡΩΤΗΣΗ: Αυτές οι «ρυθμίσεις» ήταν στις προεκλογικές δεσμεύσεις της Ν.Δ.;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ: Δεν ξέρω, ξέρω μόνο ότι ο Κακλαμάνης βγήκε και είπε ότι θα νοικιάσει κρεβάτια από τον ιδιωτικό τομέα σε μονάδες Εντατικές Θεραπείας. Έχει 120 κρεβάτια κλειστά σήμερα στην Αττική στο Δημόσιο Τομέα λόγω έλλειψης προσωπικού, και θα πάει να νοικιάσει 30 από το Ερρίκος Ντυνάν.
Δεν θα ανοίξει τα κρεβάτια από τον Δημόσιο Τομέα, θα νοικιάσει από τον Ιδιωτικό. Το άλλο σοβαρό πρόβλημα, είναι, ο ψυχιατρικός τομέας. Σε μας λειτουργεί με 20 κρεβάτια και έχει μόνιμα τουλάχιστον 10 ράντζα με βαριά ψυχικά ασθενείς, εισαγγελικά περιστατικά, που πάνε για κλειστά ψυχιατρεία. Όλα αυτά έχουν προκύψει από τα προγράμματα ΨΥΧΑΡΓΩΣ για την αποασυλοποίηση. Αποτέλεσμα είναι να κλείσουν κρεβάτια στον δημόσιο τομέα και όλα αυτά τα βαριά περιστατικά να πηγαίνουν στον ιδιωτικό τομέα , με επιβάρυνση των ασφαλιστικών ταμείων κ.λ.π., και επιβάρυνση των ανοικτών ψυχιατρικών νοσοκομείων, όπως είναι η δική μας η κλινική. Δεν έχει εκπαιδευμένο προσωπικό βεβαίως όπως τα κλειστά ψυχιατρεία, είναι για απλές περιπτώσεις που μπαίνουν με την συγκατάθεσή τους και όχι με εισαγγελικές εντολές. Έτσι είχε αρχίσει να λειτουργεί. Τώρα λειτουργεί με εισαγγελικά περιστατικά. Από τα 30 περιστατικά τα 12 είναι εισαγγελικά, χωρίς καμιά υποδομή.

ΕΡΩΤΗΣΗ:Οι μισθοί των εργαζόμενων σε τι κατάσταση είναι ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Τι να πούμε . Οι πιο εξευτελιστικοί μισθοί σήμερα στον δημόσιο τομέα είναι των υγειονομικών. Δεν ξέρω πόσα παίρνει ένας καινούργιος , ο δικός μου μισθός που έχω 21 χρόνια, είμαι στον Α΄ βαθμό ΤΕ, 7ο κλιμάκιο είναι 1.150ευρώ τον μήνα μαζί με τα οικογενειακά επιδόματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:
Το θέμα του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας συζητιέται πάρα πολλά χρόνια. Τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ: Από το 1983 είχαν μπει τα θεμέλια ώστε να περάσει σταδιακά η ιδιωτικοποίηση . Ήδη από το 1993 μπήκαν τα πρώτα ιδιωτικά συνεργεία καθαριότητας. Τώρα όλη την καθαριότητα του νοσοκομείου την έχει ιδιωτικό συνεργείο, δεν υπάρχει καθαρίστρια υπάλληλος στο νοσοκομείο.
Η εστίαση, οι τραπεζοκόμες, η φύλαξη έχει περάσει εξ’ολοκλήρου στα συνεργεία. Υπάρχουν φυσικά επιπτώσεις . Πρώτα η εκμετάλλευση των εργαζομένων που παίρνουν γύρω στα 400 ευρώ τον μήνα, με 8ωρη καθημερινή δουλειά και να αποτελούν μόνιμο απεργοσπαστικό μηχανισμό, γιατί:
1. Δεν μπορούν ν΄ απεργήσουν, δεν είναι μέλη του σωματείου.
2. Η ποιότητα παροχής υπηρεσιών δεν είναι η ίδια.
3. Η φύλαξη γίνεται από ιδιωτική εταιρεία security..
Στην συνάντηση που είχαμε με τον Διοικητή του νοσοκομείου μας ξεκαθάρισε ότι το Υπουργείο δεν θα προσλάβει ούτε τεχνικούς ούτε μαγείρους. Ήδη από την Κυριακή μαγειρεύουν ένα φαγητό για όλους τους ασθενείς, γιατί υπάρχει ένας μάγειρας την βάρδια. Έτσι μοιραία οδηγούμαστε σε catering .
Σοβαρό πρόβλημα υπάρχει στην τεχνική υπηρεσία, που είναι ένα κτίριο τεράστιο χωρίς καμιά πρόσληψη. Ήδη υπάρχει ένα μικρό ιδιωτικό συνεργείο που συντηρεί το κτίριο. Αυτά όλα έχουν αρχίσει από παλιά και συνεχίζονται.
Ο Κακλαμάνης ήδη έχει δώσει το 20% των κλινών στις ασφαλιστικές εταιρείες. Εμείς δεν έχουμε θέσεις . Σ΄ άλλα νοσοκομεία τις έχουν δώσει. Ήδη πληρώνουν στα εξωτερικά απογευματινά ιατρεία. Εμείς τα λέμε ιδιωτικά, και όλοι το είχαν καταγγείλει, ακόμα και οι ΠΑΣΟΚΟΙ που τα είχαν εφαρμόσει. Για να πάς στο απογευματινό ιατρείο και να κλείσεις ραντεβού μ΄ έναν καθηγητή πρέπει να δώσεις 50 εως 80 ευρώ ανάλογα με το όνομα. Σ΄ εμάς εφαρμόζεται μερικώς γιατί υπήρξαν αντιδράσεις, και οι γιατροί δεν συμμετείχαν. Το εφαρμόζουν όμως κάποιοι γιατροί και κάνουν απογευματινά ιατρεία. Υπάρχει περιστατικό που ήθελε να κλείσει ραντεβού πρωινό και του έλεγαν ότι δεν υπάρχει για 2 μήνες ενώ τα ραντεβού στα νοσοκομεία κλείνονται μέχρι 1 μήνα και μετά πάει στον επόμενο, και ότι υπάρχουν μόνο απογευματινά ιατρεία που κοστίζουν. Δεν ξέρω αν συνεχίζεται αυτό. Έχει ξελασκάρει λίγο και μόνο κάποια ονόματα δουλεύουν απόγευμα. Τα ιδιωτικά ιατρεία που δεν τα είχαν έξω τα έχουν τώρα μέσα στο νοσοκομείο. Ο κόσμος πιστεύω δεν έχει καταλάβει ακόμα τίποτε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το θέμα της υγείας αφορά τόσο τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία όσο και τους υπόλοιπους, και πρέπει ν΄ αντιμετωπιστεί από κοινού.Τι πρέπει να γίνει;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ: Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι ν΄ ενημερώνουμε τους ασθενείς και συνοδούς τι κατάσταση επικρατεί μέσα στο νοσοκομείο. Στις κινητοποιήσεις που έχουμε μοιράζουμε στους νοσηλευόμενους κάποια χαρτιά που τους λέμε ότι υπάρχουν προβλήματα. Είχαμε κάνει κάποιες προσπάθειες να συντονιστούμε με τους γύρω δήμους , Βριλήσσια, Μελίσσια, Μαρούσι. Τους δήμους πρέπει να τους απασχολεί η υγεία των δημοτών τους, αλλά δεν υπήρξε καμιά ανταπόκριση. Ούτε βοήθεια δεν έχουμε από τους δήμους. Το Σισμανόγλειο είναι το μοναδικό Δημόσιο Νοσοκομείο που ανήκει στο δήμο Αμαρουσίου. Το ΚΑΤ ανήκει στη Κηφισιά. Ο δήμος δεν έχει καμιά σχέση με το νοσοκομείο, ούτε με το σωματείο. Έχει αρμοδιότητα για την καθαριότητα του νοσοκομείου, την αποχέτευση κ.λ.π. Το νοσοκομείο δεν είναι συνδεδεμένο με την κεντρική αποχέτευση ,γιατί ο δήμος Αμαρουσίου δεν μας συνδέει . Η αποχέτευση και τα τοξικά λύματα βγαίνουν στη γύρω περιοχή. Έγινε μια προσπάθεια από τον δήμο Μελισσίων να μας συνδέσει με την περιοχή τους, αλλά επειδή υπάρχει 12μ. υψομετρική διαφορά ήταν δύσκολη η αποκομιδή των λυμάτων. Βάλανε κάποιο βοηθητικό, το οποίο δεν δουλεύει πάντα, οπότε αποτέλεσμα είναι η γύρω περιοχή να είναι εστία μόλυνσης. Τα λύματα χωνεύονται στο έδαφος και υπαίθρια. Ο δήμος τα γνωρίζει και από το σωματείο και από την διοίκηση.
Αυτή τη στιγμή υπάρχει στα χαρτιά ο 2ος Παιδικός Σταθμός του Σισμανογλείου στο δήμο Αμαρουσίου, ο οποίος δεν δημιουργήθηκε ποτέ.
Υπάρχει μόνο στα χαρτιά σαν 2ος βρεφονηπιακός σταθμός 80 θέσεων για τα παιδιά των εργαζόμενων στο νοσοκομείο.
Εμείς κάναμε προσπάθειες , συναντηθήκαμε για να γίνει κάτι μέχρι και χρηματοδότηση δέχτηκε το νοσοκομείο να κάνει , δηλ. να δώσει το οικόπεδο και το κτίριο και να βάλει ο δήμος μόνο το προσωπικό , και η μόνη ενέργεια από τον δήμο Αμαρουσίου ήταν να ζητήσει αντάλλαγμα να γκρεμίσει τον τοίχο που ενώνει από την πίσω μεριά που είναι στενός ο δρόμος για να έχουν εξυπηρέτηση οι πολίτες.
Ο τότε διοικητής του νοσοκομείου δέχτηκε να παρανομήσει , αρκεί να φτιαχτεί ο παιδικός σταθμός. Αυτοί δεν ήρθαν να φτιάξουν τον σταθμό, ήρθαν όμως να γκρεμίσουν τον τοίχο, και φυσικά δεν τους άφησε ο ίδιος ο διοικητής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτά είναι πολύ σοβαρά ζητήματα, και θα έπρεπε να έχουν απασχολήσει τους φορείς στη συνοικία και τις δημοτικές παρατάξεις. Προφανώς χρειάζεται συντονισμένη πάλη μαζί σας. Εσείς πως το σκέφτεστε ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Εμείς με τους μόνους που μπορούμε να συντονιστούμε για ποιότητα υγείας για τους πολίτες είναι με τους γύρω δήμους, αυτούς αφορά . Το Σισμανόγλειο εξυπηρετεί τους γύρω δήμους πρώτα απ΄ όλα και μετά την υπόλοιπη Αττική, οι γύρω δήμοι έχουν άμεση πρόσβαση. Ο μόνος που ενδιαφέρεται συναισθηματικά περισσότερο είναι ο δήμος Μελισσίων, αλλά δεν έχει καμιά αρμοδιότητα.
Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα που είναι το πρόβλημα της συγκοινωνίας. Μόνο το κόκκινο του δήμου υπάρχει, το οποίο φαίνεται ότι θα σταματήσει γιατί, ο χώρος που γυρίζουν τα λεωφορεία είναι ιδιωτικός και τους έχουν στείλει εξώδικο να σταματήσουν να γυρίζουν γιατί θέλουν να χτίσουν, και αυτή τη στιγμή το νοσοκομείο εξυπηρετείται από μία μόνο καινούργια γραμμή Χαλάνδρι-Σισμανόγλειο- Δουκίσσης Πλακεντίας και δεν υπάρχει άλλη γραμμή πρόσβασης στο νοσοκομείο για τους πολίτες.
Για το πρόβλημα δεν προβλέπουν τίποτα, ούτε το συζητούν , το αφήνουν στην τύχη του και οι εργαζόμενοι κατεβαίνουν κάτω στην λεωφόρο Πεντέλης και έρχονται με τα πόδια πρωί- απόγευμα- νύχτα χειμώνα - καλοκαίρι.
Εκτός από τους εργαζόμενους είναι και οι 500 ασθενείς με τους συνοδούς και επισκέπτες, οι ασθενείς των εξωτερικών ιατρείων καθώς και οι υπόλοιποι κάτοικοι της περιοχής.
Καμιά συγκοινωνία δεν υπάρχει για όλους αυτούς τη στιγμή που άλλα νοσοκομεία π.χ. το Γενικό Κρατικό, εξυπηρετείται από πάμπολλες γραμμές. Το Αγία Όλγα από 5-6 γραμμές, και το Μετρό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στα βόρεια προάστια υπάρχουν πολλά και μεγάλα νοσοκομεία με χιλιάδες εργαζόμενους.Υπάρχει επαφή και συντονισμός μεταξύ των σωματείων των εργαζομένων ;
Κ.ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ:Tα σωματεία των νοσοκομείων έχουν μεταξύ τους μια επαφή και αλληλοενημέρωση, όχι συχνή αλλά έχουν. Με τα σωματεία των άλλων εργαζόμενων δεν υπάρχει. Πρέπει όμως να υπάρξει γιατί εμείς είμαστε εργαζόμενοι μέσα στο νοσοκομείο και ζούμε τα προβλήματα των ασθενών όπως τα δικά μας. Από την άλλη πλευρά όλοι οι άλλοι που είναι υγιείς και είναι έξω ενεργοποιημένοι σε συλλόγους, σωματεία κλπ θα βοηθούσε πάρα πολύ να ξέρουν τι ακριβώς γίνεται στο νοσοκομείο.
Ο κάθε υπουργός μπορεί να λέει στην τηλεόραση ότι όλα είναι τέλεια , όταν το 25% των κλινικών δουλεύει νύχτα ένα άτομο, σε 30-40 ασθενείς , με ότι αυτό συνεπάγεται.

Στείλε ένα μήνυμα στους συναδέλφους που θα διαβάσουν την «Αιχμή».

Να βγουν από το καβούκι τους και να ενδιαφερθούν για τα προβλήματα τους και τα προβλήματα των χρηστών υγείας .
Να μην τους ενδιαφέρει μόνο το γραμμάτιο τους!

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2004

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΣΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ


ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΤΗς ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ"

Πραγματοποιήθηκε μέσα στο Δεκέμβριο στο ΚΑΠΗ (Μαρούσι) από τους οικοδόμους που εκδίδουν την εφημερίδα “το εργοτάξιο” με θέμα :
Τα συμπεράσματα από τις μάχες στα ολυμπιακά έργα.
Μίλησαν οικοδόμοι που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις μάχες που δόθηκαν στα ολυμπιακά εργοτάξια . Μάχες που όπως τονίστηκε από πολλούς ομιλητές πάσχισαν να τις αποκρύψουν ώστε να μην γίνουν γνωστές, αλλά και να τις αποκόψουν μεταξύ τους.

Τα ολυμπιακά έργα χτίστηκαν πάνω στα χαμηλά μεροκάματα , στη δουλειά από νύχτα σε νύχτα, στα κλεμμένα ένσημα και υπερωρίες των χιλιάδων οικοδόμων , μεταναστών στην συντριπτική τους πλειοψηφία.
Τα ολυμπιακά υπερκέρδη των τεχνικών εταιρειών και όχι μόνο, βγήκαν από τον ιδρώτα και το αίμα των χιλιάδων εργατών στα ολυμπιακά εργοτάξια, βγήκαν από τις δολοφονίες των εργατών στα ολυμπιακά κάτεργα που πολύ κομψά τις λένε “ εργατικά ατυχήματα “.

Θυμηθήκαμε εδώ τον Παναγιώτη Μπολάνη που χάθηκε στις 27/1/2003 στο εργοτάξιο του Κέντρου Τύπου στην Κηφισιάς, και τον Dalip Doka που σκοτώθηκε στις 16/12/2003 στα υπόγεια του εργοτάξιο του δημοσιογραφικού χωριού του Λάτση , για να μιλήσουμε μόνο για το Μαρούσι.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν δεκάδες οικοδόμοι έλληνες και μετανάστες, καθώς και εργαζόμενοι από άλλους κλάδους.

Αναπτύχθηκε πλούσιος προβληματισμός και εκφράστηκε έντονα η διάθεση για παραπέρα οργάνωση και τη συνέχεια της πάλης με τις εταιρείες από δω και πέρα.
Τονίστηκε από αρκετούς μετανάστες η κατάσταση ομηρίας που τους έχει το ελληνικό κράτος με την συνεχή επίπονη και πολυδάπανη διαδικασία έκδοσης και ανανέωσης των αδειών παραμονής και εργασίας, τι στιγμή που πολλοί έχουν ήδη ακόμα και 10 χρόνια στην Ελλάδα.
Τέλος μεταφέρθηκε πλούσια εμπειρία για την μάχη σε κάθε εργοτάξιο και νοιώσαμε τις πραγματικές συνθήκες πολέμου που υπήρχαν στα έργα.
Φύγαμε εντυπωσιασμένοι και με την αίσθηση ότι η καταστροφή που υπέστη το Μαρούσι και οι γύρω δήμοι από την ολυμπιάδα είναι οι παράπλευρες απώλειες αυτού του πολέμου που εξελίχτηκε σε όλα τα ολυμπιακά έργα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και της μεγάλης ιδέας.

Βαγγέλης Γονατάς

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2004

Εκδήλωση της εφημερίδας “το εργοτάξιο”.


Πραγματοποιήθηκε μέσα στο Δεκέμβριο στο ΚΑΠΗ (Μαρούσι) από τους οικοδόμους που εκδίδουν την εφημερίδα “το εργοτάξιο” με θέμα :
Τα συμπεράσματα από τις μάχες στα ολυμπιακά έργα.
Μίλησαν οικοδόμοι που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις μάχες που δόθηκαν στα ολυμπιακά εργοτάξια . Μάχες που όπως τονίστηκε από πολλούς ομιλητές πάσχισαν να τις αποκρύψουν ώστε να μην γίνουν γνωστές, αλλά και να τις αποκόψουν μεταξύ τους.
Τα ολυμπιακά έργα χτίστηκαν πάνω στα χαμηλά μεροκάματα , στη δουλειά από νύχτα σε νύχτα, στα κλεμμένα ένσημα και υπερωρίες των χιλιάδων οικοδόμων , μεταναστών στην συντριπτική τους πλειοψηφία.
Τα ολυμπιακά υπερκέρδη των τεχνικών εταιρειών και όχι μόνο, βγήκαν από τον ιδρώτα και το αίμα των χιλιάδων εργατών στα ολυμπιακά εργοτάξια, βγήκαν από τις δολοφονίες των εργατών στα ολυμπιακά κάτεργα που πολύ κομψά τις λένε “ εργατικά ατυχήματα “.
Θυμηθήκαμε εδώ τον Παναγιώτη Μπολάνη που χάθηκε στις 27/1/2003 στο εργοτάξιο του Κέντρου Τύπου στην Κηφισιάς, και τον Dalip Doka που σκοτώθηκε στις 16/12/2003 στα υπόγεια του εργοτάξιο του δημοσιογραφικού χωριού του Λάτση , για να μιλήσουμε μόνο για το Μαρούσι.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν δεκάδες οικοδόμοι έλληνες και μετανάστες, καθώς και εργαζόμενοι από άλλους κλάδους.
Αναπτύχθηκε πλούσιος προβληματισμός και εκφράστηκε έντονα η διάθεση για παραπέρα οργάνωση και τη συνέχεια της πάλης με τις εταιρείες από δω και πέρα.
Τονίστηκε από αρκετούς μετανάστες η κατάσταση ομηρίας που τους έχει το ελληνικό κράτος με την συνεχή επίπονη και πολυδάπανη διαδικασία έκδοσης και ανανέωσης των αδειών παραμονής και εργασίας, τι στιγμή που πολλοί έχουν ήδη ακόμα και 10 χρόνια στην Ελλάδα.
Τέλος μεταφέρθηκε πλούσια εμπειρία για την μάχη σε κάθε εργοτάξιο και νοιώσαμε τις πραγματικές συνθήκες πολέμου που υπήρχαν στα έργα.
Φύγαμε εντυπωσιασμένοι και με την αίσθηση ότι η καταστροφή που υπέστη το Μαρούσι και οι γύρω δήμοι από την ολυμπιάδα είναι οι παράπλευρες απώλειες αυτού του πολέμου που εξελίχτηκε σε όλα τα ολυμπιακά έργα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και της μεγάλης ιδέας.

Βαγγέλης Γονατάς

Πέμπτη 1 Απριλίου 2004

Επιτυχία της απεργίας στις 31 Μάρτη στο εργοτάξιο του Ολυμπιακού Σταδίου


Aπο πολύ νωρίς το πρωί πολυμελές συνεργείο του Παραρτήματος Μαρουσιού του Συνδικάτου Οικοδόμων με επικεφαλής τον πρόεδρο Λευτέρη Παλιό βρέθηκε στην πύλη του εργοτάξιου στο Ολυμπιακό Στάδιο,για να περιφρουρήσει την απεργία, και να ενημερώσει τους λιγοστούς εργάτες που έρχονταν στο εργατάξιο, - γιατί οι περισσότεροι δεν ήρθαν καν - ότι “σήμερα το έργο κλείνει”.
Στη συνέχεια περιόδευσαν στον αχανή χώρο του έργου και ενημέρωσαν τους επίσης λιγοστούς εργάτες που είχαν μπεί από τις άλλες πύλες, οι οποίοι σταμάτησαν και αυτοί τη δουλιά και αποχώρησαν.

Μικρή ένταση προκλήθηκε απο τον Ιταλό επικεφαλής του συνεργείου που συναρμολογεί τη στέγη kalatrava, ο οποίος προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει το πολυπλήθές συνεργείο του που αποτελούνταν από Ιταλούς, Σέρβους, Κροάτες κ.α εργατες και τεχνικούς ότι η απεργία δεν τους αφορά γιατί είναι των ελλήνων εργατών , οι αμοιβές των οποίων (πράγματι) είναι πολύ πιο χαμηλές απο τις δικές τους. Επίσης κάποιο πρόσωπο απροσδιόριστης ιδιότητας εμφανίστηκε και ζήτησε εάν είναι δυνατόν λόγω της καθυστέρησης του έργου το συνεργείο της στέγης να εξαιρεθεί από την απεργία ! Τελικά σταμάτησε και το ιταλικό συνεργείο τόσο στην πρωινή, όσο και στην απογευματινή βάρδια.
Σε όλη τη διάρκεια της περιοδίας δύο περιπολικά “ παρακολουθούσαν διακριτικά “ το κλιμάκιο του Συνδικάτου , ακολουθώντας το όπου πήγαινε σε όλο το έργο.
Η επιτυχία της απεργίας στο εργοτάξιο του Ολυμπιακού Σταδίου έδειξε πόσο οξυμένη είναι η κατάσταση στα έργα και πόσο μεγάλη είναι η πίεση στους εργάτες.
Εδειξε πόσο αναγκαία και ρεαλιστική είναι η διεκδίκηση αυξησεων στα μεροκάματα των οικοδόμων στα έργα, και η απαίτηση για τη λήψη μέτρων ασφαλείας ώστε να μην υπάρξει άλλος νεκρός εργάτης .

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2003

Πέμπτη 31 Ιουλίου 2003

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ

έκδοση οικοδόμων που δουλεύουν στα ολυμπιακά εργοτάξια.