H AIXMH ΞΕΚΊΝΗΣΕ ΜΕΤΆ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΈΣ ΕΚΛΟΓΈΣ ΤΟΥ 2002 ..

... από μέλη της διασπασμένης δημοτικής κίνησης ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ που κατέβηκε στις εκλογές στο Μαρούσι με επικεφαλής την ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΣΥΜΕΩΝ, και την υποστήριξη του ΣΥΝ, του ΝΑΡ ,κ.α.
Η διαπάλη μεταξύ των 2 ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ που εκφράστηκε στα πρώτα φύλλα της εφημερίδας, κρίθηκε όταν οι συναγωνιστές που έβγαλαν αρχικά την αιχμή, παραιτήθηκαν από την διεκδίκηση της “πολιτικής ιδιοκτησίας” του εν λόγω συνδυασμού, ο οποίος πήρε τελικά τη μορφή που έχει μέχρι και σήμερα. 

Τον Σεπτέμβρη του 2003 στο φ.8 διατυπώθηκαν σε άρθρο της Σύνταξης οι στόχοι και οι αρχές της εφημεριδας ,απο την νέα διευρυμένη 22μελή Συντακτική Επιτροπή της αιχμής, στην οποία συμμετείχαν και από τους γύρω δήμους.

Τον Μάρτιο του2006 τα προερχόμενα απο τον τότε ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ μέλη της Σ.Ε ίδρυσαν νέο συνδυασμό που κατέβηκε στις δημοτικές εκλογές του 2006 με την υποστήριξη του ΝΑΡ, ΕΕΚ κ.α , και μετέτρεψαν πάλι την αιχμή σε εφημερίδα δημοτικού συνδυασμού.
Τότε αποχώρησαν 11 μέλη της Σ.Ε, εκδίδοντας τα ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ και το ομώνυμο BLOG.
Σκοπός της δημιουργίας αυτού του blog είναι να καταγραφεί και να μείνει η εμπειρία από αυτή την προσπάθεια που εκείνη την περίοδο εκφράστηκε μέσω της αιχμής 

.
Περίοδο που σημάδεψε ο πόλεμος στο Ιράκ , το αντιπολεμικό κίνημα που αναπτύχθηκε και στην περιοχή μας και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, καθώς έτυχε να είμαστε στο "κέντρο του τυφώνα" ( Μαρούσι) . Γιατί πέρα απο τις περιβαλοντικές επιπτώσεις στην περιοχή, την σφραγίδα τους έβαλαν τα ολυμπιακά έργα, οι κινητοποιήσεις των οικοδόμων, οι νεκροί και τραυματισμένοι εργάτες.

ΜΑΡΟΥΣΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2006

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΧΜΗ

Η πολιτική επιλογή μέρους της συντακτικής της επιτροπής, για την εκλογική μετάλλαξη της εφημερίδας, οδήγησε και στο τέλος της. Εμείς που δεν είχαμε “δημοτικές φιλοδοξίες” μέσα από την αιχμή, έγκαιρα (4/2006) αποχωρήσαμε από την εφημερίδα, καταθέτοντας το παρακάτω κείμενο, το οποίο δημοσιεύτηκε στην αιχμή με απαξιοτικά σχόλια της εναπομείνασας Σ.Ε.

Ο 4ος χρόνος της αιχμής σηματοδοτεί έναν κύκλο ζωής. Κύκλο καταξίωσης από φίλους και εχθρούς, σαν μια αριστερή αγωνιστική φωνή στην περιοχή. Το άνοιγμα και το κλείσιμο αυτού του κύκλου δεν έγινε ούτε αυθόρμητα, ούτε τυχαία.
Η αντιπαράθεση στην Συντακτική Επιτροπή που οδήγησε στην αποχώρησή μας, δεν είχε προσωπικό χαρακτήρα ούτε αφορούσε την " πολιτική ιδιοκτησία" της εφημερίδας.
Ήταν συμφωνημένο από την αρχή να μην μετατραπεί η ΑΙΧΜΗ σε δημοτική εκλογική παράταξη σε κανέναν δήμο. Εξ' άλλου στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, στο Μαρούσι, άλλοι από τη σημερινή Συντακτική Επιτροπή συμμετείχαν στο ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ, άλλοι στη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ,και άλλοι απείχαν ή ψήφισαν άκυρο ή λευκό. Αντίστοιχη ποικιλία επιλογών υπήρξε και στους γειτονικούς δήμους.

Αρθρο που ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ

H AIXMH ΕΚΦΡΑΣΤΗΣ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩN


Για την ΑΙΧΜΗ που βαδίζει στο 4ο χρόνο της ύπαρξής της, κλείνει ένας κύκλος ζωής. Κύκλος καταξίωσης από φίλους και εχθρούς, σαν μία αριστερή αγωνιστική φωνή. Βρίσκεται μπροστά στο άνοιγμα του επόμενου κύκλου που η πορεία του θα εξαρτηθεί από την εκτίμηση των όσων προηγήθηκαν και την απαραίτητη σύνθεση της πείρας, με τις σημερινές ανάγκες που προκύπτουν. Είναι προϋπόθεση για το ανέβασμά της σε ανώτερο επίπεδο.

Ποια είναι κατά τη γνώμη μας τα βασικά δεδομένα που επέδρασαν ώστε να είναι επιτυχής η πορεία της ΑΙΧΜΗΣ.
Έγινε προσπάθεια η ύλη να είναι άμεση μέσα από τη προσέγγιση των γεγονότων στις πηγές τους, τα όποια συμπεράσματα και απόψεις των άρθρων και των ρεπορτάζ να πατάνε πάνω σε αυτά τα γεγονότα, μέσα από αυτά να γίνεται η όποια γενίκευση με τις πολιτικές και ιδεολογικές προεκτάσεις που ο κάθε αρθρογράφος επιθυμούσε να δώσει. Οι αναγνώστες μας βρίσκουν στην ΑΙΧΜΗ ένα βήμα αυθεντικής έκφρασης γεγονότων και απόψεων, επιλεγμένων για να τροφοδοτούν την πολιτική συζήτηση και αναζήτηση που έτσι και αλλιώς διεξάγεται σήμερα στους κόλπους της αριστεράς.
Η ΑΙΧΜΗ δεν χρησιμοποίησε επαγγελματικά η κομματικά η παραταξιακά κριτήρια προκειμένου να "χρησιμοποιήσει" η να προσαρμόσει τα γεγονότα προς εξυπηρέτηση των όποιων πιθανών εκπροσωπούμενων συμφερόντων της -που δεν υπήρχαν με αυτή την έννοια - κάτι το οποίο είναι καθεστώς στο σύνολο σχεδόν του τοπικού τύπου, των ΜΜΕ και όχι μόνο. Αυτό δεν ήρθε σε αντίθεση με την αναφορά στη δράση των κομμάτων και την ανάλογη προβολή κομματικών θέσεων και αντιθέσεων, που βοηθάνε το διάλογο και ανεβάζουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών μας.

Η θέση μας για τις δημοτικές εκλογές 2006 στο Μαρούσι

· Η συνοικία με την διαταξική της σύνθεση και την κυριαρχία του μικροαστικού στοιχείου, αποτελεί "πεδίον δόξης λαμπρό" για τον κοινοβουλευτισμό όλων των αποχρώσεων, και την απόρριψη της οργάνωσης τόσο του κόσμου για να παλέψει, ακόμα και των πολιτικών για τη δική τους οργάνωση. Έτσι έχουμε το Μέτωπο του ΚΚΕ, το Φόρουμ του ΣΥΝ, τον ΠΟΛΟ του ΝΑΡ, τη ΓΕΝΟΒΑ του ΣΕΚ, πιθανόν κ.α. Αυτά αποτελούν υποτίθεται και πολιτικά και μαζικά όργανα πάλης, μιας και κανένας δεν μπορεί να έχει ούτε από τα πρώτα, ούτε από τα δεύτερα. Αυτά τα σχήματα που λειτουργούν σαν μέτωπο οργανώσεων, ανένταχτων κλπ είναι υποτίθεται και πολιτικά και μαζικά όργανα και κορυφαία δράση πολλών σε τοπικό επίπεδο είναι η συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές. Κάνουν ενίοτε και κάποιες ενέργειες καμπανιακού χαρακτήρα. Κανένας άνθρωπος όμως δεν έχει τι να κάνει σε αυτά , πολύ περισσότερο τι να παλέψει, αν δεν είναι σαφώς πολιτικά τοποθετημένος στον αντίστοιχο πολιτικό φορέα και πέριξ. Αντίθετα η δική μας τακτική στην ΑΙΧΜΗ - που δεν ήταν Κίνηση Πόλης, αλλά Συντακτική Επιτροπή εφημερίδας - δεν επέτρεψε μέχρι τώρα να λειτουργήσει σαν Φόρουμ Οργανώσεων. Η γραμμή πάλης που εξέφρασε ιδιαίτερα την περίοδο του πολέμου και της ολυμπιάδας, είναι αποτέλεσμα κατ' αρχήν προσανατολισμού (προβολή χώρων, σωματείων, συλλόγων περιοχής) αλλά και συγκεκριμένων ενεργειών που πρωταγωνιστήσαμε να οργανώσει.

Το μεγάλο μας τσίρκο !

Είναι συνήθως οι δημοτικές εκλογές στο Μαρούσι. Σ΄ αυτό συντελεί τόσο ο συνωστισμός των επίδοξων διαχειριστών του υπερτοπικού μας δήμου, όσο και η αδυναμία των λαϊκών δυνάμεων να αξιοποιήσουν τις δημοτικές εκλογές για να προωθήσουν τους δικούς τους στόχους. Η παρέμβαση της αριστεράς είναι αντίστοιχου επιπέδου. Ας μην ξεχνάμε ότι ο σημερινός δήμαρχος εκλέχτηκε πρώτη φορά με τη "δημοκρατική συνεργασία" του ΠΑΣΟΚ και του συνόλου της αριστεράς (τότε ΣΥΝ). Στο τότε σύνολο της αριστεράς συμμετείχαμε όλοι, και το τι θέση πήρε ο καθένας έχει απλώς ιστορική αξία, μιας και το αποτέλεσμα είναι που μετράει. Ας μην τολμήσει κανείς να πει σήμερα ότι δεν έχει σχέση με το “φόνο” , γιατί όπως όλοι ξέρουμε … τα γραπτά μένουν . Εξ' άλλου μέχρι και σήμερα υπάρχουν κατάλοιπα αυτής της "δημοκρατικής συνεργασίας".

Ο αγώνας των εργατών της Coca C οla στην Κηφισιά

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, σε μερική νίκη οδηγήθηκε ο αγώνας των εργατών που κράτησε ένα μήνα με διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις, στη διάρκεια των οποίων δέχτηκαν την επίθεση των ΜΑΤ, όταν επιχείρησαν να κλείσουν συμβολικά την Εθνική οδό μπροστά στο εργοστάσιο. Όπως είναι γνωστό η εταιρεία είχε ανακοινώσει το κλείσιμο της παραγωγής στην Κηφισιά ,καθώς και άλλων μονάδων στην επαρχία.
Μετά την αντίδραση που ‘όπως ήταν φυσικό προκλήθηκε, δεσμεύτηκε να μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού στο νέο εργοστάσιο στο Σχηματάρι.
Ένα μέρος των εργαζομένων (30-35) πήρε το “πακέτο” ( υψηλή αποζημίωση) που έδινε η εταιρεία, και αποχώρησε οικειοθελώς. Έμειναν να απολυθούν 4, που όμως δεν το δέχτηκαν οι εργαζόμενοι, συνέχισαν τις κινητοποιήσεις και τελικά η εταιρεία δέχτηκε να τους μεταθέσει σε γειτονικές μονάδες, καλύπτοντας τα οδοιπορικά έξοδα και δίνοντάς τους το εκτός έδρας επίδομα.
Γ.Π

450 εργαζόμενοι του Δήμου στα δικαστήρια

Όπως έχουμε ξαναγράψει το εργασιακό καθεστώς στο Δήμο Αμαρουσίου είναι τέτοιο που “χάνεται η μπάλα” ακόμα και για το απλό ζήτημα ποιο είναι ακριβώς το πρόσωπο του εργοδότη.
Υπάρχει το κατ’ αρχήν το μόνιμο προσωπικό (καθαριότητα, υπηρεσίες κλπ).Υπάρχουν μετά οι δημοτικές επιχειρήσεις, και τέλος υπάρχει η μεγάλη εφεύρεση του “Οργανισμού Εργασίας του Δήμου”. Oι περισσότερες προσλήψεις παρακάμπτοντας τις διαδικασίες του
ΑΣΕΠ γίνονται μέσω αυτού του οργανισμού.

Πάνω από 1.000 εργαζόμενοι έχουν προσληφθεί έτσι με συμβάσεις αορίστου χρόνου μεν, αλλά αυτό είναι σχετικό γιατί η εταιρεία λήγει το 2009, και αν δεν παρατείνει τη διάρκειά της παύει να υπάρχει το νομικό πρόσωπο του εργοδότη, άρα δεν υπάρχουν και οι συμβάσεις.
Ο Οργανισμός Εργασίας “εκχωρεί” το προσωπικό του στις δημοτικές επιχειρήσεις και στα νομικά πρόσωπα του Δήμου για εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, που υποθέτουμε – χωρίς να είναι σίγουρο- ότι προβλέπεται με συμβάσεις ανάθεσης έργου ή άλλες. Εκατοντάδες εργαζόμενοι δουλεύουν έτσι πολλά χρόνια στο Δήμο.
Πρόσφατα 450 απ’ αυτούς προσέφυγαν στα δικαστήρια ζητώντας να αναγνωρίσει το δικαστήριο ότι ο πραγματικός εργοδότης τους είναι ο Δήμος, αφού η δουλειά που κάνουν καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δήμου.
Ο Δήμος μέσω των δικηγόρων ζητάει διαρκώς αναβολές, θέλοντας όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό να τραβήξει το θέμα μέχρι τις εκλογές, και να κρατάει τους εργαζόμενους σε ομηρία και ανασφάλεια για τη δουλειά τους. Ωστόσο ένα μέρος από τις προσφυγές θα εκδικαστεί στις 18 Σεπτέμβρη, και έτσι κι’ αλλιώς θα υπάρξουν στους εργαζόμενους στο Δήμο.

Β.Γ

Caballeros

Μοτο-διαδήλωση κούριερ,ντελιβεράδων !

 Το Σάββατο 26/2 στις 12 το μεσημέρι εκατοντάδες εργαζόμενοι σε κούριερ,ντελίβρι, και εξωτερικοί υπάλληλοι συγκεντρώθηκαν με τα μηχανάκια τους στο άγαλμα της Αθηνάς στο πεδίο του Αρεως διαδηλώνοντας για τις συνθήκες εργασίας αυτού του πολυπληθούς “ κλάδου”  στον οποίο απασχολούνται κυρίως νέοι και έχει ίσως τον μεγαλύτερο αριθμό εργατικών ατυχημάτων που πολλά απ’αυτά  δεν καταγράφονται σαν τέτοια αλλά καταχωρούνται σαν τροχαία. Ταυτόχρονα είναι απο τις πιό χαμηλά αμοιβόμενες δουλειές, με μεγάλο ποσοστό ανασφάλιστης εργασίας.

Η εντυπωσιακή πορεία  με τα μηχανάκια  που οι αναβάτες τους κρατούσαν πολύχρωμες σημαίες που έγραφαν το πρωτότυπο όνομα που υιοθέτησαν caballeros ,διασχίσε τους κεντρικούς δρόμους  της Αθήνας και θυροκόλησε τη Διακύρηξη τους στο Υπουργείο Εργασίας.

O ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

Μεγάλη επιτυχία είχε η πρώτη ετήσια συνεστίαση του Σωματείου των εργαζομένων
στη Δημοτική συγκοινωνία του Δήμου Αμαρουσίου, που έγινε στο στις 4 Μαρτίου.
Στην κατάμεστη αίθουσα του ΤΟΛ οι εργαζόμενοι ,οι οικογένειές και οι φίλοι τους διασκέδασαν μέχρι πρωίας .Όπως ήταν φυσικό παρουσία δήλωσαν και αρκετοί υποψήφιοι-σωτήρες, καθώς οι εκλογές κοντοζυγώνουν και οι εργαζόμενοι στο δημοτική συγκοινωνία αντιμετωπίζουν τα γνωστά εργασιακά προβλήματα , με κυριότερο αυτό της αναγνώρισης της ειδικότητάς τους, καθώς όπως είναι γνωστό οι περισσότεροι έχουν προσληφθεί μέσω του Οργανισμού Εργασίας του Δήμου σαν ανειδίκευτοι.

Ποιοί "εκλέγουν" το δήμαρχο

Πριν λίγο καιρό ο δήμαρχος της Ολυμπιάδας αποχώρησε απο το ΠΑΣΟΚ οταν τα δικαστήρια ακύρωσαν την παύση που του είχε επιβάλει ο περιφερειάρχης.
Αμέσως μετά άρχισε το παζάρι ταυτόχρονα με ΠΑΣΟΚ & ΝΔ. για να πάρει το "χρίσμα".

Στη συνέχεια αφού εγκαινίασε το ιδιωτικό αμερικάνικο πανεπιστήμιο , σε κλίμα γενικής ευφορίας για το Μall, ανακοίνωσε στον τύπο ότι θα είναι υποψήφιος και θα ξαναπάρει το δήμο.
Λίγες μέρες μετά πραγματοποίησε (;) ηρωική έξοδο,δηλώνοντας σε νέα πανηγυρική συνεδρίαση του Δ.Σ για τα ολυμπιακά ακίνητα, ότι τελικά δεν θα είναι υποψήφιος..
Μία απερίγραπτη φιλολογία ξεκίνησε για τους λόγους της απόσυρσης.
Αλλοι μιλάνε για κατάρευση υπό το βάρος των σκανδάλων,παρανομιών και αυταρχικής αντιλαικής διαχείρισης.
Αλλοι για την ογκούμενη λαική δυσαρέσκεια που κανένα απο τα δύο μεγάλα κόμματα δεν θέλει να μοιραστεί μαζί του.

Αλλοι για μήνυμα του δικαστικού κυκλώματος προς την κυβέρνηση ότι δεν θα ανεχθεί άλλο την συνεχιζόμενη - με την "έρευνα" για το παραδικαστικό απαξίωσή του.
Ολα αυτά είναι πολύ λίγα και επιφανειακά.
Αν λογιστικοποιήσουμε το δήμο Αμαρουσίου και στο τζίρο του προσθέσουμε τα ολυμπιακά έργα και τα παρελκόμενά τους , την κατασκευή του Τhe Mall, την ραγδαία αύξηση της αξίας της γής στην περιοχή, το νούμερο που θα προκύψει θα είναι πολύ δυσανάλογο με τις παραπάνω προσεγγίσεις.
Φτάνει να αναλογιστούμε ότι στο Δ.Σ του Αθήνα 2004, δεν μπήκε ο δήμαρχος Αμαρουσίου εξ'αιτ'ιας του …Σπύρου Λούη !.

business meeting και ολίγον … πολιτική !

Ο διευθύνων Σύμβουλος της ΔΗΜΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ Α.Ε κατά την πανηγυρική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου  επιχείρησε να αποδείξει την ορθότητα των επιχειρηματικών επιλογών του  όσο αφορά την σύμβαση του δήμου με το Λάτση για την ανέγερση του ΜΑLL.

Αφορμή  ήταν η δικαστική επιτυχία τους, κατά του  επιχειρηματικού ομίλου που ήθελε να φτιάξει το Mall  αυτός και όχι ο Λάτσης..

 Φυσικά το δικαστήριο δικαίωσε τους Τζανίκο-Λάτση. Διαφορετικά τι θα γινόταν ; 

Θα γκερίζαν το Mall-Λάτση  και θα χτιζόταν Μall-Ανταγωνιστή Λάτση ;

 Όμως  στη γλώσσα των Α.Ε  αυτό σημαίνει δικαίωση. Τι κι'αν έχει βουίξει ο τόπος για σκανδαλώδεις νόμους,συμβάσεις,περιβαλοντικές καταστροφές; Τι κι'αν στο βωμό των κερδών τους χιλιάδες εργάτες ληστεύτηκαν κατά την κατασκευή του εμπορικού κέντρου;. Τι κι'αν ο αλβανός οικοδόμος  DALIP DOKA δολοφονήθηκε στο κάτεργο, εξ'αιτίας των ελλειπών μέτρων ασφαλείας ;. Τι κι'αν σήμερα οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις του Μall δουλεύουν σε συνθήκες υπερ-εκμετάλευσης και παραβίασης της εργατικής νομοθεσίας ;

Aυτό στη γλώσα των Α.Ε  αποτελεί στοιχείο του κόστους. Και το κόστος δεν είναι κάτι ευχάριστο, γι'αυτό οι ΑΕ δεν έχουν λόγο να το μνημονεύουν ιδιαιτέρως.

Aντίθετα έχουν λόγο να πανηγυρίζουν το θρίαμβο του νόμου, του δικού τους νόμου (νόμος είναι το δίκιο του πελάτη). Οταν ο ίδιος νόμος δεν τους δικαίωσε προσωρινά (Απόφαση ΣτΕ) δεν κόλωσαν καθόλου,απλώς έφτιαξαν καινούργιο νόμο!  Πολύ απλά Κυβέρνηση - Επιχειρηματίες - Δικαστήρια-Αστυνομία-Δήμος έπαιξε ο καθένας το ρόλο του χωρίς πολλές-πολλές φανφάρες.

Αν εξαιρέσει κανείς τις αντιδράσεις κατοίκων και φορέων, που  πολύ θα 'ηθελαν οι μέτοχοι να μην είχαν διαταράξει το πανηγυρικό της ημέρας ,το  υποτιθέμενο δημοτικό συμβούλιο ήταν πολύ αποκαλυπτικό.

Ηταν ένα πραγματικό business meeting !

Με βαρυσήμαντη οικονομική ανάλυση του διευθύνοντος συμβούλου!

Mε τους οικονομικούς του πίνακες,τις διαφάνειες, τα κεφάλαια,τα κέρδη !

Το μόνο που δεν έγινε ήταν η έγκριση του ισολογισμού απο τους μετόχους!

Ομως η "συνεδρίαση" είχε και πολιτικά παραλειπόμενα, γιατί η πολιτική ως γνωστόν πάει με όλα, σαν την coca-cola !

Παραλειπόμενο 1:  O δήμαρχος αποκάλεσε τους διαμαρτυρόμενους κατοίκους φασίστες,κατηγορώντας τους για έλλειψη δημοκρατικής συμπεριφοράς. Δικαίως βέβαια, γιατί στην ΑΕ ΔΗΜΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ, όπως και σε κάθε ΑΕ τα πάντα μετριώνται με δις.

Ακόμα και το δημοκρατιλίκι. Που να βρούμε  λοιπόν εμείς τόσα δις να συναγωνιστούμε, το ΔΗΜΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ΑΕ στο δημοκρατιλίκι !

Παραλειπόμενο 2:  Ο πρόεδρος του "δημοτικού συμβουλίου" αφού έκανε και αυτός το μάθημα δημοκρατίας του, με ύφος στρατοδίκη απείλεισε να εκενώσει βιαίως της αίθουσα!

Προφανώς για δικούς του λόγους,  πειράχτηκε που αποκαλέστηκαν οι διαμαρτυρόμενοι φασίστες.

Παραλειπόμενο 3:  Ο  δήμαρχος όπως συνηθίζεται  στους πανηγυρικούς ευχαρίστησε τους συνεργάτες του και τους συντελεστές της μεγάλης του επιτυχίας. 

Προφανώς χάριν ευγενείας δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει και τον τότε δημοτικό σύμβουλο της Δημοτικής Ενότητας κ.Χ.Μέντζο διότι, "παρ'ότι καταψήφισε όλες τις επιλογές του,αυτό έγινε σε καθαρά ιδεολογικό επίπεδο, και  εντός αυτής της αιθούσης".  

Πράγματι  μόνο εντός εκείνης της αιθούσης!

Βαγγέλης Γονατάς

Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω απο την Ευρώπη…

Ποιά ανάγκη  επιβάλει στους νικητές  που πανηγύρισαν πάνω απο το "πτώμα του κομμουνισμού" πασχίζοντας να πείσουν τους λαούς  για το τέλος της ιστορίας, να  φτιάχνουν τέτοια κείμενα σαν το γνωστο  αντικομμουνιστικό μνημόνιο ;

Προφανώς η αίσθηση ότι η νίκη τους είναι προσωρινή. Η αίσθηση οτι δεν μπορούν να καθαρίσουν με τον αιώνιο αντίπαλο, γιατί οι ίδιοι ακριβώς δημιουργούν διαρκώς  την ανάγκη του. Η ίδια αίσθηση οδηγεί στην Ελλάδα ορκισμένους αντικομμουνιστές  να υπερασπίσουν τον κομμουνισμό, καταδικάζοντας δήθεν το μνημόνιο. Ας μην γελιόμαστε. Ο κομμουνισμός που υπερασπίζονται είναι  το σημερινό ξεδοντιασμένο λιοντάρι τσίρκου, απο το οποίο τίποτα δεν φοβούνται. Τρέμουν όμως όταν τους θυμίζει το λιοντάρι που βρυχήθηκε τον 20ο αιώνα, ταράζοντας την ιστορία και την μακαριότητα της ταξικής κυριαχίας τους.

 Η ιδια ανάγκη συστρατεύει στους υπερασπιστές του κομμουνισμού , και τους αριστερούς που θέλουν να καταδικάσουν με την ευκαιρία ,τα "σταλινικά καθεστώτα", υπερασπιζόμενοι μάλιστα την αντιφασιστική νίκη, και τους μαχητές του Κόκκινου  Στρατού. Ολα αυτά 15 χρόνια μετά την πτώση των χωρών του σοβιετικού σχηματισμού, και ενώ έχουν περάσει σχεδόν 50 χρόνια (1956) απο την …"αποσταλινοποίηση" τους . Κανείς λοιπον δεν νομιμοποιείται να ονομάζει "σταλινικά" τα καθεστώτα που κατέρευσαν και τα κόμματα που μεταλάχτηκαν ή διαλύθηκαν.  Οσοι το κάνουν ,προφανώς   δεν θέλουν να θυμίζουν ούτε το λιοντάρι του τσίρκου !

 Παρ'όλα αυτά, πολλά χρόνια πρίν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Κ.Μάρξ άρχιζε με τη φράση : "Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω απο την Ευρώπη, το φάντασμα του Κομμουνισμού"

 Σήμερα μετά τόσα χρόνια,  το ίδιο φάντασμα εξακολουθεί να στοιχειώνει τον ύπνο τους.

Εμείς, οι ντεμοντέ-παλιοημερολογίτες κομμουνιστές, συνεχίζουμε  αυτό που μάθαμε να κάνουμε   με τα εργαλεία (διαλεκτική κ.α)  που μας άφησε ο συγγραφέας του Κομμουνιστικού Μανιφέστου  σιγοτραγουδόντας το σύγχρονο άσμα:

Κρατάω το στόμα μου κλειστό, τα χείλη μου ματώσανε

κι΄αυτοι που μας προδώσανε, ανέραστοι να μείνουν

κουφάλες δεν ξοφλήσαμε, αυτό έχω μόνο να τους πω

τα όνειρα των εραστών, ποτέ δεν σβήνουν !

 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ  ΓΟΝΑΤΑΣ

Mall ακυνση… Corleone !

Βρώμα και δυσοδία εξακολουθεί να βγάζει η υπόθεση της "νομιμότητας" του εμπορικού κέντρου του Λάτση "The Mall", δείχνοντας και πάλι ότι νόμος είναι απλώς τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, ή πιο απλά "ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΠΕΛΑΤΗ" !

· Μηνύσεις υπέβαλε το αστυνομικό τμήμα Αμαρουσίου στα 22 καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος και στο συγκρότημα κινηματογραφικών αιθουσών, που βρέθηκαν χωρίς άδειες λειτουργίας. Είναι βέβαια γνωστό ότι μέχρι να εκδικασούν οι μηνύσεις, οι άδειες θα έχουν "τακτοποηθεί" και αν όχι θα πληρωθούν κάποια πρόστιμα και τέλος. Μήπως περίμενε κανείς να σταματήσει η λειτουργία των καταστημάτων ; Eδώ όταν κτίζονταν το Mall δεν σταμάτησαν ούτε μέρα τα έργα, παρ'ότι υπήρχε τελεσίδικη απόφαση του ΣτΕ ! Κάναν τα στραβά μάτια "διευκολύνοντας τον επιχειρηματία" μέχρι να του νομιμοποιήσει το αυθαίρετο ο ολυμπιακός νόμος Βενιζέλου!

· 13 εκατομύρια ευρω ζημιά είχε ο ΟΕΚ ,κατά τον κ.Φελώνη πρώην αντιπρόεδρο του οργανισμού και πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, απο την παραχώρηση έκτασης ιδιοκτησίας του ΟΕΚ στη LAMDA DEVELOPMENT για να συμπηρώσει το χωραφάκι που θα έκτιζε το Mall. Η έκταση αυτή του ΟΕΚ (Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας) προοριζόταν για ανέγερση εργατικών κατοικιών !

· 500 εκατομμύρια ευρώ είναι η πραγματική ζημιά αντιτείνει ο κ.Δ.Κλαπάλης μηχανικός,υποψήφιος του συνδιασμού της κ .Σ.Σακοράφα, γιατί ο Λάτσης πήρε απο τον ΟΕΚ οικόπεδο για εργατικές κατοικίες, και ο νόμος Βενιζέλου το μετέτρεψε σε καταστήματα,απο τα οποία υπολογίζεται ότι εισπράτει 300.000 ευρώ τη μέρα !

· Η πλάκα η μεγάλη είναι ότι ο ΟΕΚ δεν έχει πάρει δεκάρα τσακιστή μέχρι σήμερα, γιατί η οριστική σύμβαση παραχώρησης δεν έχει υπογραφτεί ακόμα, καθώς στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΕΚ,κολώνουν να την υπογράψουν . Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται ότι η αποπομπή του πρώην προέδρου του ΟΕΚ έχει να κάνει με αυτή ακριβώς τη "δυστοκία" στο Δ.Σ του ΟΕΚ. Στην ίδια σύμβαση προβλέπεται και αντιπαροχή προς τον ΟΕΚ για την παραχώρηση του οικοπέδου στο Mall. Oταν όλα τελειώσουν με το καλό, μπορεί και να δουμε τα γραφεία του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας στο ΤΗΕ MALL.! Eτσι όταν οι εργαζόμενοι θα πηγαίνουν κινηματογράφο ( για ψώνια καλλύτερα να το ξεχάσουν ) στο εμπορικό κέντρο, θα τους θυμίζει τι έγιναν τα σπιτάκια τους !

Για όλα αυτά ο δήμαρχος Π.Τζανίκος δήλωσε υπερήφανος στα εγκαίνια του Mall ; Αυτή την οικονομική ανάπτυξη (πρότυπων εμπορικών κέντρων) οραματίζεται για την περιοχή, που θα γεμίζει τα ταμεία του δήμου με δημοτικά τέλη ;
Aς μην είμαστε όμως τόσο άδικοι και αρνητικοί. Αντίθετα για να αποδείξουμε ότι και εμείς μπορούμε να κάνουμε επικοδομητικές προτάσεις σκεφτήκαμε κάτι πρωτοποριακό. Μιάς και είναι της μόδας η αδελφοποίηση δήμων με δήμους του εξωτερικού, προτείνουμε :
Tην αδελφοποίηση του Αμαρουσίου με το ορεινό χωρίο της Σικελίας CORLEONE !
Αν το χωρίο αυτό δεν σας θυμίζει τίποτα ξαναδείτε την ταινία Ο ΝΟΝΟΣ !
Β.Γ

Γνωρίζοντας τους μετανάστες στην Ελλάδα

(Μέρος δεύτερο)

 Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '70 η χώρα δέχεται μετανάστες από άλλες χώρες, οι οποίοι εγκαθίστανται και εργάζονται στην Ελλάδα. Το μεταναστευτικό ρεύμα συνεχίζεται και την επόμενη δεκαετία ενώ εντείνεται τη δεκαετία του '90. Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό, στην Ευρώπη (με εξαίρεση το Λουξεμβούργο), μεταναστευτικού πληθυσμού (περίπου 7 - 7,5%), το υψηλότερο ποσοστό μη νόμιμων μεταναστών και έως τις ρυθμίσεις που προβλέπονταν στα Προεδρικά Διατάγματα του 1997 και του Ν. 2910/2001, το χαμηλότερο ποσοστό νόμιμων μεταναστών.

Παράλληλα, η τάση αύξησης του αριθμού των μεταναστών στη χώρα είναι εμφανής σε όλες τις στατιστικές για τον πληθυσμό (γεννήσεις, εκπαίδευση κ.α.). Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγουν και οι προβολές που γίνονται σχετικά με την εξέλιξη του πληθυσμού από διάφορους διεθνείς οργανισμούς αναφορικά με την μετανάστευση στην Ελλάδα. Ο ΟΗΕ προβλέπει ότι το 2015 στην Ελλάδα θα κατοικούν 14,2 εκατομμύρια άτομα από τα οποία τα 3- 3,5 εκατομμύρια θα είναι αλλοδαποί μη προερχόμενοι από την Ε.Ε.

Όσον αφορά την κατά φύλο σύνθεση του μεταναστευτικού πληθυσμού (σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ και το Εθνικό Παρατηρητήριο Απασχόλησης) η μεγάλη πλειοψηφία, περίπου τα 2/3 των μεταναστών είναι άνδρες: συγκεκριμένα από τους αλλοδαπούς που έχουν υποβάλλει αιτήσεις νομιμοποίησης, το 72,5% είναι άνδρες και το 27,5% γυναίκες.

Σύμφωνα λοιπόν, μ’ αυτά τα στοιχεία έχει ενδιαφέρον να εντοπίσουμε τον τόπο διαμονής των μεταναστών. Οι περισσότεροι μετανάστες διαμένουν στην περιφέρεια της Αττικής (44,2% του συνόλου) με μεγαλύτερη συγκέντρωση στην πόλη της Αθήνας. Είναι βέβαια κατανοητή η προτίμησή τους για την Αθήνα, αφού η πρωτεύουσα προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης, μεγαλύτερη ανωνυμία και μικρότερο κίνδυνο απέλασης.

Η δεύτερη πιο σημαντική περιφέρεια είναι η Κεντρική Μακεδονία (15%) (κατά κύριο λόγο ο νομός Θεσσαλονίκης) και ακολουθούν η περιφέρεια Πελοποννήσου (6,7%) και η περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας (6,5%). Οι μετανάστες λοιπόν, ζουν κατά κύριο λόγο στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα-Θεσσαλονίκη). Πώς λοιπόν διανέμεται ο πληθυσμός των μεταναστών σ’ αυτά τα αστικά κέντρα; Με άλλα λόγια, σε ποιες περιοχές των μεγαλουπόλεων ζουν οι μετανάστες; Εμφανίζουν οι συγκεκριμένες περιοχές χαρακτηριστικά κοινωνικού αποκλεισμού, λειτουργώντας ως γκέτο; Ως παράδειγμα θα χρησιμοποιηθεί -με μια σύντομη περιγραφή- η πόλη της Αθήνας.

Στην Αθήνα υπάρχουν περιοχές που εμφανίζουν έντονη παρουσία μεταναστών, χωρίς αυτό ακόμα να σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες περιοχές έχουν γκετοποιηθεί και στερούνται από ημεδαπούς. Ένας ενδιαφέρον τρόπος εντοπισμού των περιοχών διαμονής των μεταναστών και ανάλυσης της κοινωνικής τους συμπεριφοράς αποτελεί το περιεχόμενο των κάδων απορριμμάτων. Για παράδειγμα (σύμφωνα με στοιχεία του υπεύθυνου για την καθαριότητα αντιδημάρχου Αθηνών) οι κάδοι απορριμμάτων του Κολωνακίου (μιας περιοχής ακριβής, τόσο για ενοικίαση, όσο και για αγορά σπιτιού, επομένως απαγορευτικής για μετανάστες) είναι γεμάτοι από υπολείμματα κυρίως τροφίμων. Σε περιοχές, που μένουν πολλοί μετανάστες, όπως η Κυψέλη και η Αχαρνών (φθηνότερες περιοχές), τα ογκώδη σκουπίδια είναι κυρίαρχα. Πρόκειται για μεταχειρισμένα έπιπλα, ακόμα και παλιά στρώματα, που τα είχαν αποκτήσει όταν πρωτοήρθαν στην Αθήνα και στη συνέχεια σιγά-σιγά τα αντικαθιστούν με καινούρια. Στους Αμπελόκηπους, μια άλλη γειτονιά της Αθήνας με σημαντικό αριθμό μεταναστών, την περασμένη χρονιά πετάχτηκαν 12.000 ψυγεία (από 50.000 συνολικά), πράγμα που σημαίνει ότι οι μετανάστες προμηθεύονται και καινούριο οικιακό εξοπλισμό προκειμένου να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους.

Οι μετανάστες, λοιπόν, συγκεντρώνονται κυρίως γύρω από το κέντρο της πόλης, σε φθηνές σχετικά περιοχές, συμμετέχοντας κατά το 25% στην αγορά ενοικίασης κατοικιών. Σύμφωνα με ενδείξεις (δεν υπάρχει ακόμα κάποια έγκυρη έρευνα) οι μετανάστες αποτελούν βασικό τονωτικό στοιχείο της ζωής του κέντρου και συμπληρώνουν το κενό της εξόδου των Ελλήνων προς τα υγιέστερα, πιο δροσερά και εύπορα προάστια. Μέχρι τώρα πάντως η συγκέντρωση μεταναστών σε φτωχικές περιοχές δεν έχει δημιουργήσει τις συνθήκες για ανάπτυξη γκέτο. (η συνέχεια στο τρίτο μέρος...).

 Βασίλης Λυρίτσης

Ο μπάρμπα Γιάννης ο Κανατάς δεν μένει πια εδώ!

Η μετάλλαξη του ήσυχου πράσινου Μαρουσιού σε εμπορικό-οικονομικό κέντρο υπερτοπικού χαρακτήρα σχεδόν ολοκληρώθηκε με τα λεγόμενα έργα υποδομής (ολυμπιακά,Αττική οδός κ.α ).
Αντίθετα στις σύγχρονες εμπορικές μονάδες (Μall κλπ) η πρόσβαση διευκολύνεται από τα έργα υποδομής που προηγήθηκαν.
Η υποδομή που φτιάχνεται έχει μόνο στόχο την διευκόλυνση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Όσοι λοιπόν επιμένουν να αναπολούν τον μπαρμπά Γιάννη τον κανατά θα βρεθούν μαζί με τον μπακάλη που βλαστημάει το σούπερ μάρκετ και τον φατουρατζή οικοδόμο που βλαστημάει τις μεγάλες τεχνικές εταιρείες. Ας παρθούν αυτά υπ'όψη όταν θα ψάχνουμε τον αντίπαλο μετά το Τζανίκο, γιατί τα φιλέτα δεν τελείωσαν ( Δασος Συγγρού) !
Η ολοκλήρωση του λεγόμενου υπερτοπικού κέντρου σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα με βίαιο ομολογουμένως τρόπο (πάντα έτσι γίνεται) προκάλεσε τριβές και αντιδράσεις, ακόμα και αγωνιστικές κινητοποιήσεις.
Κινητοποιήσεις στο Μαρούσι δεν ζήσαμε πρώτη φορά. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 80 στις κινητοποιήσεις της περιοχής τον τόνο δίναν οι ΗΒΗ, Μπερξάιρ, ΙΤΤ, Βόλφραμ, Μακρής κ.α Η άνοδος της αξίας της γής έδιωξε τα εργοστάσια και έφερε υπηρεσίες, και εμπορικές επιχειρήσεις ή απλά έδρες πολυεθνικών που αναζητούσαν υψηλή προβολή.
Π.χ το κόστος αγοράς της ΗΒΗ από την PEPSICO αποσβέστηκε μονομιάς από την πώληση του οικοπέδου της ΗΒΗ στο Βωβό.
Η κατοικία ακολούθησε βεβαίως την αύξηση της αξίας της γής. Χιλιάδες μεσαία στρώματα αγόρασαν διαμερίσματα στο πράσινο Μαρούσι ευελπιστόντας σε καλλύτερη ποιότητα ζωής.
Συνοικίες σαν τις εργατικές πολυκατοικίες παρέμειναν σαν μικρό γαλατικό χωρίο (γκέτο) περικυκλωμένες απο τους "ουρανοξύστες". Και να σκεφτεί κανείς ότι κάποτε κάποιοι ενοχλούνταν γιατί χάλαγαν τη βιτρίνα του αριστοκρατικού προάστιου !
Η σύνθεση των εργαζόμενων στην περιοχή άλλαξε και αυτή. Χιλιάδες εργαζόμενοι σε υπηρεσίες, γραφεία και εμπορικές επιχειρήσεις , με χαμηλό βαθμό συνδικαλιστικής οργάνωσης αντικατέστησαν τις εκατοντάδες εργατών των εργοστασίων. Οι νέες μεγάλες μονάδες είναι ο ΟΤΕ, ο Δήμος, τα μεγάλα Σούπερ μάρκετ και αλυσίδες, και κάποιες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών Το μόνο που έμεινε ίδιο στη σύνθεση των εργαζόμενων στην ευρύτερη περιοχή είναι τα νοσοκομεία.
Η σύνθεση του εργαζόμενου πληθυσμού την περίοδο της ολυμπιάδας ( εργοτάξια) θύμησε κάτι απο τις παλιές εποχές, κυρίως απο άποψη δυνατοτήτων του κινήματος. Τα δις που επενδύθηκαν δεν μπορούν όμως να αποδόσουν χωρίς τη συνένωσή τους με την εργατική δύναμη, απο την οποία θα βγούν τα κέρδη.
Η έναρξη λειτουργίας του τεράστιου εμπορικού κέντρου του Λάτση (MALL) θέτει νέα δεδομένα στην περιοχή για το εργατικό κίνημα. Οι εκατοντάδες επιχειρήσεις, πολλές απ' αυτές με δεκάδες εργαζόμενους βάζουν το Mall στη θέση του πιλότου για την προώθηση των στόχων των εργοδοτών στο χώρο του εμπορίου. Οι γενικευμένες ελαστικές εργασιακές σχέσεις, η υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων, η συνέχιση της καταστρατήγησης της εργατικής (τους) νομοθεσίας είναι αυτό που ζουν οι εργαζόμενοι στο Μall, όπως ακριβώς συνέβη και με τους οικοδόμους που το έχτισαν. Ας είμαστε λοιπόν έτοιμοι. Ενα μεγάλο “εργοστάσιο” ήρθε στην περιοχή, και ήρθε για να μείνει.
Ας φροντίσουμε να το θυμόμαστε σε 20 χρόνια, όπως θυμόμαστε την ΗΒΗ σήμερα. Η γενική αναταραχή του έχει προκληθεί στον εμπορικό κόσμο και στους κατοίκους απο τις επιπτώσεις της λειτουργία είναι οι πρώτες παράπλευρες απώλειες. Ο πραγματικός πόλεμος δεν φαίνεται ακόμα. Διεξάγεται όμως με πραγματικά πυρά και πραγματικές απώλειες. Ας πάρει ο καθένας τη θέση του σ’ αυτόν τον πόλεμο.
Όπως ακριβώς στην Ολυμπιάδα.

Ανδρέας Σωτηριανίδης

Mall-λυνση

- Aνασφάλιστοι οικοδόμοι

- Απλήρωτοι σεκιουριτάδες

- 4ωροι εμπορουπάλληλοι χωρίς ρεπό

- Καταστατήγηση ωραρίου της Εurobank

Aσφυξία των κατοίκων

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Λάτση άρχισε να λειτουργεί με τυμπανοκρουσίες, καλώντας τους ευτυχείς πελάτες σε καταναλωτικό αμόκ, παραβλέποντας τη λεπτομέρεια ότι δεν υπάρχει χρήμα στις τσέπες τους.
Ο Τζανίκος πανευτυχής για το έργο του θριαμβολογεί υπολογίζοντας σε 2-3 εκατομμύρια ευρω δημοτικά τέλη το χρόνο από το MALL, και ονειρεύεται κι’ άλλα εμπορικά κέντρα στην περιοχή.

Την ίδια στιγμή χιλιάδες εργαζόμενοι στενάζουν στο τριτοκοσμικού τύπου εργασιακό Νταχάου.
· Για να προλάβουν τα εγκαίνια – όπως στην Ολυμπιάδα για να προλάβουν τους αγώνες – χιλιάδες εργαζόμενοι δούλεψαν ατέλειωτες ώρες με απλήρωτες υπερωρίες. Σύμφωνα με πληροφορίες μας μετά από καταγγελία μελών του Συνδικάτου Οικοδόμων, το ΙΚΑ σε επιτόπιο έλεγχο στο έργο κατέγραψε πάνω από 80 ανασφάλιστους οικοδόμους.
· 170 εργαζόμενοι στις υπηρεσίες φύλαξης του εμπορικού κέντρου (σεκιουριτάδες) δουλεύουν 12ωρα, και τους χρωστάνε δεδουλευμένα.
· Οι εμποροϋπάλληλοι Μέσα στα μαγαζιά δουλεύουν τετράωρα, δεν παίρνουν ρεπό, και τραβάνε το κανάλι του “εορταστικού” (όχι γι’ αυτούς) ωράριο με τους γνωστούς μισθούς πείνας.
· Η EUROBANK που λειτουργεί μέσα στο εμπορικό κέντρο με άδεια “ ανταλλακτήριου συναλλάγματος” επιχείρησε να λειτουργήσει και τα απογεύματα. Η Επιθεώρηση Εργασίας σε έλεγχο που πραγματοποίησε μετά από καταγγελία της ΟΤΟΕ, διαπίστωσε ότι καμιά συναλλαγή συναλλάγματος δεν είχε πραγματοποιηθεί το απόγευμα και βεβαίωσε παράβαση.
· Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής σε έξαλλη κατάσταση, δυσκολεύονται να προσεγγίσουν τα σπίτια τους από το κυκλοφοριακό χάος που επικρατεί καθημερινά.
Αρκετά πανηγύρισαν.

Το κολοσσιαίας επένδυσης τερατούργημα τους έχει ένα βασικό ελάττωμα. Χρειάζεται ανθρώπους να το δουλέψουν.

Αυτό τους δημιουργεί ήδη ορισμένα προβλήματα.
· Στην απεργία της 14ης Δεκέμβρη μέλη του Συνδικάτου Οικοδόμων σταματάνε κακήν κακώς τα συνεργεία της εταιρείας J & P που δουλεύουν πυρετωδώς τελειώνοντας την πεζογέφυρα από το σταθμό της Νερατζιώτισας.
· Οι σεκιουριτάδες του Mall κάναν ήδη την πρώτη τους στάση εργασίας αντιδρώντας στα εξοντωτικά ωράρια και στην μη πληρωμή των δεδουλευμένων τους.
· Διαδήλωση- εξόρμηση μέσα στο εμπορικό κέντρο πραγματοποίησαν εργαζόμενοι στο εμπόριο και τις υπηρεσίες στις 12/12 καταγγέλλοντας τις συνθήκες εργασίας στα εμπορικά καταστήματα του Μall, και μοιράζοντας προκήρυξη με την Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που ενημέρωνε πως πρέπει να πληρώνονται οι μισθοί και οι υπερωρίες.
· Αποκλεισμό της εισόδου της Eurobank πραγματοποίησε κλιμάκιο της ΟΤΟΕ τις ώρες καταστρατήγησης του ωραρίου, ενημερώνοντας και τους άλλους εργαζόμενους του χώρου, καθώς και τους καταναλωτές.

Τέλος για την ασφάλεια των καταναλωτών, όπως υποστηρίζει η ιδιοκτησία του μεγαλοκαταστήματος, εκατοντάδες κάμερες καταγράφουν τους επισκέπτες, πρόσωπα, καταναλωτικές συνήθειες. Η κοινωνία του μέλλοντος που σχεδιάζουν οφείλει να είναι απόλυτα προσαρμοσμένη στα πρότυπα,τον έλεγχο της προσωπικής ζωής, στην υποταγή του καταναλωτισμού κσι των συμφερόντων της ολιγαρχίας. Η κοινωνία θα το αποδεχθεί ; Οι αντιδράσεις των εργαζομένων και των κατολικων της περιοχής προεξοφλούν την άρνηση και οδηγούν στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεων ενάντια στην γκρίζα πραγματικότητα της καθημερινότητας των διαφόρων Μall και των εμπνευστών τους.

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Περί δημοτικών εκλογών

Άρχισαν τα όργανα, νωρίς όπως πάντα, με υψηλή ανάλυση και βαρυσήμαντες προθέσεις. Οι διαχειριστές της κουτάλας καίγονται και με το δίκιο τους. Δήμος σημαίνει τζίρος αρκετών δις και η χειραγώγηση των πελατών (ψηφοφόρων) είναι επιβεβλημένη και αναγκαία. Οι επίδοξοι κοινοβουλευτικοί διαχειριστές των πανταχόθεν βαλλόμενων λαϊκών δυνάμεων βλέπουν μια καλή ευκαιρία να αυξήσουν την εκλογική τους δύναμη, καλώντας τους ψηφοφόρους να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και βλέποντας μακριά να ετοιμάζονται και για τις επόμενες (βουλευτικές) εκλογές. Οι εξ αυτών ευρωπαϊκά εκσυγχρονισθέντες παραπαίουν μεταξύ της ήπιας διαχείρισης της κουτάλας με σεβασμό στα θύματά της, και της πιθανότητας να καταλήξουν στην αγκαλιά ( αν δεν είναι ήδη εκεί) της κεντροαριστεράς με κυρίαρχο όπως πάντα το άγχος της κοινοβουλευτικής - και όχι μόνο - επιβίωσής.
Πολλοί άκρο-αριστεροί (δεν θεωρώ τον όρο απαξιωτικό) έχοντας τη βαριά κληρονομιά του μητρικού πολιτικού οργανισμού (ΚΚΕ) πασχίζουν να εκφράσουν την λαϊκή πάλη στις δημοτικές εκλογές. Θέτοντας μάλιστα τον πήχη πιο ψηλά ( από την έκφραση της λαϊκής πάλης γενικά) αναζητούν -και σωστά- το εργατικό κίνημα στις εκλογικές αναμετρήσεις.
Επιμένουν όμως να αγνοούν ότι ένα μεγάλο και άγρια εκμεταλλευόμενο κομμάτι εργατών, οι μετανάστες, θέλουν δεν θέλουν δεν παίρνουν μέρος ούτε στις τοπικές, ούτε στις γενικές εκλογές.
Ταυτόχρονα δεκάδες αγωνιστές ανεξάρτητα από θέσεις και προθέσεις των παραπάνω πολιτικών κέντρων, πολλές φορές και πέρα από τη δική τους θέση , τοποθέτηση και ένταξη σε αυτά , έχοντας εμπλακεί συνολικά και τοπικά με τη λαϊκή πάλη , συζητούν και προβληματίζονται. Αναζητείται η δυνατότητα έκφρασης της λαϊκής πάλης στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές ,γιατί μόνο απ’ αυτή τη σκοπιά αξίζει να το συζητάει κανείς.

Το Μαρούσι βρέθηκε στο κέντρο του κόσμου το τελευταίο διάστημα. Οι ολυμπιακοί αγώνες ήταν η τελευταία πράξη του έργου της μετάλλαξης του ήσυχου πράσινου προάστιου σε εμπορικό-οικονομικό κέντρο υπερτοπικού χαρακτήρα. Δισεκατομμύρια κεφάλαια επενδύθηκαν και χιλιάδες εργαζόμενοι πραγματοποίησαν με τον ιδρώτα και το αίμα τους τα μεγάλα έργα υποδομής που μέσα σ' αυτά ήταν και τα ολυμπιακά. Η ολοκλήρωση του λεγόμενου υπερτοπικού κέντρου σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα ,με βίαιο ομολογουμένως τρόπο (πάντα έτσι γίνεται) προκάλεσε τριβές και αντιδράσεις, ακόμα και αγωνιστικές φορές κινητοποιήσεις.
Ζήσαμε σε ένα άλλο Μαρούσι. Αυτά που έγιναν σε αυτό το μικρό σχετικά χρονικό διάστημα είναι παρακαταθήκη για το μέλλον του κινήματος στην περιοχή, θα συζητιούνται και θα επηρεάζουν για χρόνια, όπως συζητιόνται και επηρεάζουν μέχρι και σήμερα οι πολύμηνοι αγώνες του εργοστασίου της ΗΒΗ, της Μπερξάιρ κ.α
Η άγρια εκμετάλλευση, τα χαμηλά μεροκάματα, οι απλήρωτες υπερωρίες ,τα κλεμμένα ένσημα ήταν οι συνθήκες εργασίας αυτών που έχτισαν την ολυμπιάδα. Εργοδοσία, Αστυνομία, Κράτος, Δικαστήρια, Δήμος - ας σταματήσουμε εδώ - δεν δίστασαν να παραβιάσουν χωρίς προσχήματα τη δική τους νομιμότητα προκειμένου να υλοποιηθεί η μεγάλη ιδέα. Έκφραση του υπέρτατου νόμου, του νόμου του κέρδους, που μόνο από την κλεμμένη εργασία μπορεί να βγει.
Υπήρξαν κινητοποιήσεις στα ολυμπιακά εργοτάξια που βαλαν τη σφραγίδα τους και στις κινητοποιήσεις για τις περιβαλοντικές καταστροφές (παράπλευρες απώλειες).
Υπήρξαν απεργίες, υπήρξαν σκοτωμένοι και τραυματισμένοι εργάτες λόγω της εντατικοποίησης και των ανύπαρκτων μέτρων ασφαλείας . Η κατασκευή της στέγης Καλατράβα σταμάτησε δύο φορές με απεργία ! Όλα αυτά βέβαια δεν προβλήθηκαν από τα ΜΜΕ, δεν απασχόλησαν το δημοτικό συμβούλιο, ακόμα και κάποιοι από τους διαμαρτυρόμενους για το περιβάλλον θεώρησαν ότι δεν τους αφορούν. Κάποιοι άλλοι εκφράσανε τη συμπάθειά τους σε φιλανθρωπικό επίπεδο. Άλλοι πήραν στα λόγια θέση σκεφτόμενοι ρεαλιστικά την επόμενη μέρα. Άλλοι δεν τόλμησαν να πάρουν καν θέση για την Ολυμπιάδα, για να μην έρθουν σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη στην "τοπική κοινωνία". Εμείς στην αιχμή κάναμε το αυτονόητο. Προβάλαμε τις κινητοποιήσεις των εργατών, συμπαρασταθήκαμε έμπρακτα στο μέτρο των δυνατοτήτων μας όποτε καλεστήκαμε, προσπαθήσαμε να βγάλουμε τον άγνωστο αυτό πόλεμο έξω από τα εργοτάξια.

Εκείνη ακριβώς την περίοδο αν ήταν οι δημοτικές εκλογές θα μπορούσες και θα έπρεπε ίσως να κατέβεις στο Μαρούσι. Με ψηφοδέλτιο μάχης (εργάτες στα έργα , μετανάστες) να επιχειρήσεις να εκφράσεις αυτό που εξελίσσονταν σε πραγματικό χρόνο μπροστά στα μάτια μας.
Για τους ίδιους λόγους θεωρώ ότι η κάθοδος στις εκλογές σήμερα, αγωνιστών που έζησαν τα παραπάνω δεν μπορεί παρά να είναι απλή δήλωση προθέσεων- ειλικρινών βεβαίως- χωρίς κανένα όμως αντίκρισμα στο παρόν.
Ακόμα χειρότερα νομιμοποιεί κάποιους να ισχυριστούν βάσιμα ότι η αγωνιστική στάση και η γραμμή πάλης την περίοδο της ολυμπιάδας επιχειρείται να “κεφαλαιοποιηθεί” εκλογικά, ενισχύοντας τη λογική πως ότι γίνεται σε τοπικό επίπεδο δεν μπορεί να μην έχει απώτερο στόχο τη συμμετοχή στο τοπικό δημοτικό νταλαβέρι.
Οι διαφορές από την κατάσταση πριν δύο χρόνια είναι σαφώς διακριτές. Η κατάσταση είναι εμφανώς χειρότερη από το 2002 όταν η αντιπαράθεση για την ολυμπιάδα γινόταν επί χάρτου.
·Το απλό γεγονός ότι σήμερα δουλεύουν μερικές δεκάδες χιλιάδες λιγότεροι οικοδόμοι στα έργα , αλλάζει δραματικά την κατάσταση από άποψη κινήματος, που είναι και το ζητούμενο.
·Οι άνθρωποι που πρωτοστάτησαν σε μαζικούς φορείς που αντιτάχθηκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σε πλευρές των επιπτώσεων της ολυμπιάδας, θεωρώ ότι κρατάνε απόσταση ασφαλείας από τα δημοτικά εγχειρήματα. Φυσιολογικά θα έπρεπε αυτοί να είναι πρωταγωνιστές. Προσωπικά τους κατανοώ και πιθανολογώ ότι και εγώ το ίδιο θα έκανα , γιατί η γούνα όλων μας έχει καεί στο παρελθόν από τις δημοτικές ακροβασίες της Αριστεράς στο Μαρούσι.
· Ο Σύλλογος ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ, που είχε αναπτύξει τη γνωστή δραστηριότητα για τους ελεύθερους χώρους , ακολούθησε την παθογένεια του συνδυασμού ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ. Σήμερα κανένα από τα μέλη των δύο διάδοχων συνδυασμών δεν παίζει σ’ αυτόν το ρόλο που έπαιζε πριν.
·Η Δημοτική ενότητα, η ιστορική δημοτική παράταξη των κομμουνιστών στο Μαρούσι που μαζί της φυσιολογικά πορεύτηκα για χρόνια, “τα δίπλωσε” στην πράξη. Η γραμμή ενεργητικής αντίθεσης στην ολυμπιάδα που ξεκίνησε με τη συγκέντρωση έξω από το Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης εξελίχθηκε σε διακηρύξεις αντίθεσης στο άνοιγμα οίκων ανοχής στο Μαρούσι για τις ανάγκες των επισκεπτών της Ολυμπιάδας ! Και αυτό προφανώς δεν ήταν απλά τοπική ιδιομορφία.

Μ’ αυτό ακριβώς το σκεπτικό η άποψή μου ήταν καμία εμπλοκή “ούτε με τα πίτουρα, ούτε με τις κότες”. Να πάρουν όλοι το κόστος γι’ αυτά που έκαναν και κυρίως γι’ αυτά που δεν έκαναν την περίοδο της ολυμπιάδας!
Στη Συντακτική Επιτροπή της αιχμής πολλοί συναγωνιστές κατέθεσαν την πρόθεσή τους
( όπως και έγινε) να πρωταγωνιστήσουν στη συγκρότηση Δημοτικής Κίνησης στο Μαρούσι. Έγινε μια καθαρή – όπως πάντα – συζήτηση στην οποία πολλοί επίσης
υποστήριξαν ότι η καταδίκη της κυρίαρχης πολιτικής στο Δήμο(και όχι μόνο) περνάει μέσα από την ενίσχυση της γραμμής πάλης, χωρίς άμεση συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία. Η προώθηση αυτής της γραμμής την περίοδο των δημοτικών εκλογών δεν μπορεί να είναι η επιλογή και ρίψη του “σωστού” ψηφοδελτίου στην κάλπη.
Αυτό δεν γίνεται πρώτη φορά, έτσι λειτουργούσε πάντα, έτσι θα λειτουργεί και στο μέλλον η αιχμή, η οποία είναι κυρίως μία εφημερίδα, όχι όμως απλώς μία εφημερίδα. Μια εφημερίδα που δραστηριοποιείται στο Μαρούσι και τους γύρω δήμους με αποτελέσματα που ξεπέρασαν τις αρχικές προσδοκίες των συντελεστών της.

Στην ίδια συνεδρίαση επιβεβαιώθηκε η αρχική μας συμφωνία η αιχμή να μην γίνει δημοτική παράταξη σε κανένας από τους δήμους που δραστηριοποιείται.
Η γραμμή σύγκρουσης και πάλης που προωθεί η αιχμή από την έκδοσή της μέχρι σήμερα, επιβεβαιώνεται και είναι το ζητούμενο και στην “περίοδο των μπαλκονιών” που αρχίζουμε να διανύουμε.
Περίοδο στην οποία τα αντιλαϊκά μέτρα εντείνονται και οι υπερτοπικοί επιχειρηματίες της υπερτοπικής περιοχής μας, αρχίζουν να σφάζονται για να προωθήσουν τους δικούς τους διεκπεραιωτές.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΟΝΑΤΑΣ

Γνωρίζοντας τους μετανάστες στην Ελλάδα

(Μέρος πρώτο)

 Το άρθρο αυτό αλλά και τα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν, αποτελούν μια προσπάθεια γνωριμίας των μεταναστών, που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Η παράθεση στοιχείων (για τον αριθμό τους, τις χώρες προέλευσης, την κοινωνική τους ένταξη κλπ) ελπίζω να καταδείξει το πόσο τελικά αναγκαίοι είναι και το πόσο άδικο είναι να θεωρούνται πολίτες β’ κατηγορίας.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat και του Συμβουλίου της Ευρώπης για το 2002, παρουσιάσε το εξής παράδοξο: από τη μία μεριά δημογραφική μείωση και από την άλλη πληθυσμιακή αύξηση. Έτσι, ενώ η απογραφή του 2001 (τελευταία απογραφή) ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν 10.018.400, το 2002 αυξήθηκε σε 11.018.400. Η αύξηση αυτή οφείλεται αποκλειστικά στη μετανάστευση, καθώς η φυσική αύξηση του πληθυσμού είχε αρνητικό πρόσημο: 102.500 γεννήσεις, -104.200 θάνατοι.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 καταγράφηκαν στην Ελλάδα 762.191 μετανάστες. Έρευνες από τον ΟΑΕΔ και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, εκτιμήσεις από τις αστυνομικές και διοικητικές αρχές και εκτιμήσεις από την απογραφή του 2001 συγκλίνουν στην άποψη πως ο αριθμός των μεταναστών, ο οποίος δεν είναι πουθενά καταγεγραμμένος, ανέρχεται ανάμεσα στις 200.000 με 300.000. Οι μετανάστες αποτελούν δηλαδή περίπου το 8-10% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.

Ο αριθμός των χωρών προέλευσης των μεταναστών είναι 215. Το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού των μεταναστών (92%) προέρχεται από 24 χώρες και το άλλο 8% από τις υπόλοιπες. Συνολικά το 75% των μεταναστών προέρχεται από την Ευρώπη και το 15% από την Ασία. Ενδεικτικά, θα ήθελα να αναφέρω ότι το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών προέρχεται από την Αλβανία (65%). Δεύτερη χώρα έρχεται η Βουλγαρία (6,8%) και τρίτη η Ρουμανία (4,6%). Η περιοχή λοιπόν των Βαλκανίων αποτελεί το μεγαλύτερο τροφοδότη μεταναστών για την Ελλάδα. Ακολουθούν οι χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (κυρίως η Ουκρανία με 2,6% και η Γεωργία με 2%). Η Πολωνία επίσης από την Κεντρική Ευρώπη εμφανίζει αξιόλογο μεταναστευτικό πληθυσμό, που διαμένει στην Ελλάδα (2,3%). Ένα σημαντικό αριθμό μεταναστών προσφέρουν επίσης οι χώρες της Ινδοπακιστανικής Χερσονήσου (Ινδία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, 5,4%) και η ομάδα των Αραβικών χωρών (Αίγυπτος, Συρία, Ιράκ, 3,4% και για τις 3 χώρες).

Εκτός από την ομάδα των αλλογενών αλλοδαπών, η οποία είναι και η πολυπληθέστερη, υπάρχουν και οι ομογενείς μετανάστες: οι Πόντιοι, που αριθμούν 150.000-160.000 και οι Βορειοηπειρώτες 50.000. Επίσης, στην Ελλάδα ζουν και αναγνωρισμένοι πολιτικοί πρόσφυγες, οι οποίοι ανέρχονται σύμφωνα με εκτιμήσεις σε 6.000-7.000. Οι περισσσότεροι είναι κουρδικής καταγωγής, από το βόρειο Ιράκ, το Ιράν και την Τουρκία.

Οι μετανάστες ήρθαν στην Ελλάδα κατά δύο κύματα. Οι μετανάστες του πρώτου κύματος (1991-1997) διαφοροποιούνται από τους μετανάστες του δεύτερου κύματος (από το 1997 και μετά), κυρίως προς τον βαθμό ένταξης τους στην ελληνική πραγματικότητα, από την άποψη συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Οι μετανάστες του πρώτου κύματος ζούσαν σε πολύ άσχημες συνθήκες, σε παλαιά και αρκετές φορές εγκαταλελειμμένα σπίτια ή ακόμη και οικοδομές, στοιβαγμένοι με ελάχιστες ως ανύπαρκτες βασικές ανέσεις (νερό, ηλεκτρικό). Οι μετανάστες στο δεύτερο κύμα είναι μεγαλύτερης ηλικίας, ζούν σε πολύ καλύτερες συνθήκες και έρχονται στην Ελλάδα με προοπτικές μόνιμης εγκατάστασης, φέρνοντας και τις οικογένειες τους. (η συνέχεια στο επόμενο φύλο)...

Βασίλης Λυρίτσης.

Ιδρύθηκε Σύνδεσμος Φιλάθλων της ομάδας μπάσκετ Αμαρουσίου

Σε Δελτίο Τύπου που έστειλαν, μας γνωστοποιούν την ίδρυση
του Συνδέσμου που στεγάζεται στην οδό Σαλαμίνος 37 στο Μαρούσι.
“ To Μαρούσι είναι ένας από τους μεγαλύτερους και ιστορικότερους δήμους της Αττικής και έχει μία μόνο επαγγελματική ομάδα στο προσκήνιο, η οποία αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία του μπάσκετ, και μας έχει κάνει περήφανους τα τελευταία 5 χρόνια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Χρειάζεται λοιπόν την υποστήριξη όλων μας για να καταφέρει να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά μας” αναφέρουν χαρακτηριστικά, καλώντας τον κόσμο να ενισχύσει την ομάδα στο γήπεδο. Το τηλέφωνο επικοινωνίας με το Σύνδεσμο είναι: 6944 373832.

Γ.ΛΑΨΑΤΗΣ